Zo vader, zo zoon

Sommige films zijn leuk, andere zo,zo, maar sommige films steken met kop en schouder boven de andere uit. Dat is het geval met “Like father, like son” van Hirokazu Kore-Eda. Heel ontroerend, soms grappig, emotioneel. Maar zonder meer schitterend verfilmd.
Twee totaal verschillende echtparen krijgen te horen dat hun kinderen verwisseld zijn tijdens de geboorte. Hoe moet dat nu verder? Wat zijn de vragen, de belangen, wat stel je als ouders centraal? Levensvragen die niet 1-2-3 te beantwoorden zijn.
Tussendoor krijg je ook een mooi beeld van een Japans huishouden, de leefomstandigheden in de vaak krappe woning. En zie hoe verschillend iedereen reageert op de situatie.Niet voor niets kreeg deze film de Juryprijs op het Filmfestival van Cannes.
 

Van het geloof af

Lang heb ik geloofd in Sinterklaas en zong ik mijn liedjes bij de oliehaard. Zette ik mijn schoen met een stuk wortel voor het paard en een bakje water erbij , als hij soms dorst mocht hebben. Doorgaans was ik nogal rustig, maar welk kind is altijd lief en gehoorzaam? Dus zal ik best een keertje in mijn piepzakje hebben gezeten.Ook al kreeg ik een cadeautje en had het paard een stukje wortel opgegeten.

En toen vond ik op een dag, verstopt achter de juspan een stuk wortel, afgebeten. Waarom lag die daar nou? Ik vroeg het mijn moeder en die vond het intussen wel welletjes. Elke avond zingen, het hele ritueel. Of misschien vond ze dat  ik er een beetje te oud voor geworden was. Enfin, daar kwam het hele verhaal. Dat Sint… en Piet, dat het toch niet echt waar kon zijn…. Witheet was ik. Ik voelde me verraden, ze hadden me belogen. En huilend ging naar mijn kamertje.
Ach, zo klein en dan al een illusie armer…..

 

 

Allemaal nep!

Klik op de foto om het filmpje te starten en zie hoe we met z’n allen vernacheld worden. Het model is een leuke meid, met een normaal figuur. Maar de modemannen moeten het zo nodig bijwerken en dan krijg je een heel ander resultaat.
Mooi om naar te kijken, maar verre van realistisch. Hoe lang je ook dieet, hoe je ook fitnest, zo slank zul je nooit worden. En die krullen, mooie teint, de grote ogen, het is allemaal fake! Wat het wel is? Een barbiepop van plastic, een product van de mode-industrie.

 

Rijk rekenen

Vorige week wilde ik een doosje “Bouchées” van Côte d’Or kopen. Die zijn te koop bij de super met zijn komieke reclamechef, die altijd op de kleintjes let. Er zitten 8 bouchées  à 25 gram in een doosje, dus 200 gram totaal. Staat er op het kaartje aan het vak “Côte d’Or 25 gr. Euro 4.10 Prijs per kilo: Euro 164,00.

Nou ben ik niet meer zo goed in hoofdrekenen als toen ik nog op de lagere school zat, maar ik wist toch meteen dat 164 euries echt niet goed kon zijn. Dus peuterde ik het kaartje uit zijn hoesje en ging er mee naar de servicebalie. Het lieve meisje erachter keek zeer langdurig naar het kaartje en zei toen “Ja, dat lijkt mij ook wel erg veel. Maar ik kan er niets aan doen, want die kaartjes krijgen we van het hoofdkantoor.”
O, o, o, o!!!!! Die kunnen dus ook niet rekenen. Geen mens die eens gedacht heeft dat 164,00 euro wel heel veel geld is voor een kilo chocolade, geen enkele mogelijkheid om persoonlijk initiatief te ontplooien.

Nou ja, ik heb het gemeld en hoop dat het een keer verbeterd zal worden. Ik weet nu dat meneer A.H. te Z. zich heel goed rijk rekenen kan en dat ik gewoon nog op de kleintjes moet letten!!

Film

Chez Nous

Bettie was al geweest en vond hem leuk en dat was ie ook! Zomaar een film waar je heerlijk om kon lachen. Prima vermaak dus op een regenachtige zondagmiddag.

Maar wat mij altijd zo verbaast, is dat iedereen na het laatste shot meteen opstaat en de zaal uitloopt. Want de film is dan nog niet afgelopen. Er volgt nog een hele lange aftiteling (die mij meestal te snel gaat en ik dus niet kan lezen, maar toch) met daarin de namen van alle acteurs en de anderen die aan zo’n project hebben deelgenomen. Allemaal mensen die met hart en ziel er aan gewerkt hebben en dan volkomen de vergetelheid induikelen. Jammer toch? Als we nou allemaal nog even blijven zitten, krijgen ook die mensen de verdiende aandacht.

Duur water

“Wat mag dat dan wel niet zijn?”, dacht ik laatst in de supermarkt.

Ik zag deze flessen tussen de melkproducten in het koelvak staan. Eerst even sneaky een foto maken en dan eens goed lezen wat het is.
In één van de flessen zat kokoswater met druif en limoen. Een trendy etiket, veel blabla over gezondheid en zo om de prijs van Eur. 1,89 te rechtvaardigen.

Alweer een product waarvan we niet wisten dat we het nodig hadden. Als je dorst hebt, kun je toch gewoon water drinken? Bij voorkeur uit de kraan, desnoods een flesje al dan niet met prik. Maar geen water met 5,5 gram suiker per 100 ml. Als je dorst hebt, is een halve liter zo op. En dan tikt 27,5 gram suiker lekker aan. Daar kun je gewoonweg niet tegenop sporten!

 

 

Verrassing

Er zijn niet zo veel mensen die mij zomaar bloemen sturen. Ik was dan ook heel verrast toen er zaterdag een grote doos bezorgd werd met daarin dit mooie boeket.Wie kon dat nou hebben gestuurd? Stille bewonderaar…? Had ik iets bijzonders gedaan…? Ik was nog niet zo lang geleden jarig, maar dat was toch al uitgebreid gevierd…?
Gelukkig zat er een kaartje bij. Het boeket werd me door Aegon Verzekeringen gestuurd omdat ik deze maand mijn eerste pensioen krijg!
Nou, dat vind ik nou nog eens een leuke geste. Dus Aegon:  VAN HARTE BEDANKT! Ik werd er erg blij van.
 

Nieuwe wildernis

Afgelopen week gingen we naar “De nieuwe wildernis”, de Nederlandse film over onze eigen wildernis, de Oostvaardersplassen.

Al had ik al veel over het natuurgebied gehoord, ik was er tot voor kort zelf nooit geweest. Ja, zo gaat dat. Je struint door de Aziatische jungle of het je achtertuin is, maar in je eigen achterland kom je niet. Maar sinds de Hanzelijn bestaat, ben ik al twee keer door het gebied gereden. Niet dat je dat “ontdekken” kunt noemen, vanuit een warme trein naar buiten kijken. Maar ja, toch…

Om het goed te maken dus naar de film en het was prachtig! Een aanrader, met schitterende beelden van allerlei dieren die daar leven en, helaas, ook sterven. Mooi en ingetogen opgenomen. Goed dus voor een middag of avond kijkplezier.

Klik op de foto om de trailer te starten.

 

Ook hij

Al een paar jaar heb ik een smartphone en daar ben ik ook erg blij mee. Echtgenoot minder, want hij vond het maar niks dat getuur op een schermpje. Hij heeft me er heel wat mee geplaagd en wist zeker dat hij nooit, nooit…..
Maar zeg nooit NOOIT. Want hij zat steeds vaker en langer achter de computer, er was altijd wel iets te bekijken, op te zoeken, te mailen……
En toen kreeg hij een tablet. Hij was meteen verkocht…. Het ding ging mee op vakantie, want als je er nu eenmaal een hebt…. dan gebruik je hem ook nietwaar?
Oh ja, natuurlijk ik heb hem de eerste tijd flink geplaagd. Maar ook hij behoort nu tot de “schermverslaafden”.
 

 

Zwarte Piet

PPPPPSSSSSSTTTTTTTTTTTT, horen jullie het? Het is de stoom die uit mijn oren komt na alle onzin die nu over ons wordt uitgestort.Zwarte Piet is  racistisch, Zwarte Piet moet verdwijnen, het hele Sinterklaasfeest moet verdwijnen! Zijn ze nou helemaal bel……!
Eerst vond ik het maar een beetje gezwam van een mediageile meneer, die hoopte zo wat meer bekendheid te krijgen. Zo iemand vindt altijd wel medestanders, en die gillen en schreeuwen het hardst.
 

Toen ik zaterdag hoorde dat zelfs de Verenigde Naties een onderzoek zouden instellen, meende ik nog dat het om een, misplaatste, publiciteitsstunt ging.
Maar sinds mevrouw Verene Shepherd heeft gezegd dat wij het hele Sinterklaasfeest maar moeten schrappen, is voor mij de maat vol! De Verenigde Naties notabene. hebben die niets anders te doen, zijn er geen belangrijker kwesties in de wereld te verbeteren, zoals de slavenarbeid in landen als Pakistan, India? De volkerenmoorden in Afrika? Of het conflict in Syrië, de drugshandel in Zuid-Amerika, de abominabele werkomstandigheden in de diamantmijnen?

Wanneer hoorden wij de Verenigde Naties zich zo duidelijk uitspreken? Toen Malala werd neergeschoten? Als de Taliban weer eens aanslag heeft gepleegd? Welnee, dat is natuurlijk van een mindere orde, totaal onbelangrijk ten opzichte van dat vermaledijde kinderfeest in Nederland.

Die Zwarte Pieten moeten een andere kleur krijgen? Welke dan? Rood, nee dat kan niet omdat dan de indianen zich gekwetst zullen voelen. Geel? Oh nee, want dan krijgen we hier allemaal boze Chinezen. Paars, dat ligt toch ook wat gevoelig in de Nederlandse politiek. Goud- of zilverkleurig dan?  Ja, zeg… dat nu we midden in een crisis zitten en alle bling-bling wegbezuinigd wordt. Roze, nee dat kan niet vanwege onze andersgezinde medemens.

Wordt het niet eens tijd dat we weer met beide benen op de grond komen te staan. Dat we beseffen dat Zwarte Piet maar een soort toneelstukje opvoert. Dat het allemaal met een flinke korrel zout genomen moet worden. en dat we het beter gewoon kunnen laten betijen. Na 5 december is het allemaal weer voorbij!