De tuinman heeft flink de schaar in onze blauwe regen gezet aan het begin van het jaar. Dat kan gemakkelijk, want die plant is niet tegen te houden.
De slierten die naar de buren groeiden, heeft hij onze tuin weer ingetrokken. Hopelijk vinden ze nog een beetje houvast bij de oude boomstronk die er nog steeds staat.
Dan zit je een tijdje tegen een wat kalig aandoende pergola te kijken. Maar kijk nou toch, hoe uitbundig ze nu weer bloeit. Het maakt me elk jaar weer blij!
Met veel plezier lees ik de stukjes van Romke van de Kaa op onze scheurkalender. Hij weet als geen ander met een knipoog en met een flinke portie humor over tuinperikelen te schrijven.
Zijn mening is niet altijd “wat men wil”, maar hij heeft een speelse manier om dingen aan de kaak te stellen. Aan saaiheid heeft hij een broertje dood.
Altijd hamert hij op variëteit in beplanting en inrichting van de tuin. Liever geen biljartgroen gladgeschoren gazonnetje, zo saai. Beter een veldje met hier en daar een onkruidje, zoals klavertjes.
Voor Romke is geluk “met de kinderen zoeken in een veldje naar klavertjes vier”. En omdat dat plantje niet overal te vinden is, adviseert hij het aan te planten.
Dat deed ik al enige jaren geleden en nu moet ik toch weer op zoek gaan of ik het nog terug kan vinden.
Gelukkig kreeg ik jaren geleden een echt klavertje vier, gedroogd en opgeplakt. Dat hangt al die tijd dan ook in mijn kamer.
Gratis abonnement voor alle Rotterdammers. Je zou denken dat daar met gejuich werd ontvangen. Maar doorgewinterde lezers hebben natuurlijk nooit genoeg aan zes boeken per jaar.
Al zo lang als ik lezen kan, ben ik lid van de bibliotheek. Natuurlijk eerst van de Jeugdbieb. Die zat destijds in een groot gebouw, waar je vooral stil moest zijn. Niet alle boeken mocht ik lezen, daar werd strikt de hand aan gehouden.
Later haalde ik ontelbare boeken, voor school, voor geschiedenis, voor mezelf. Allerlei genres, om me heerlijk te laten wegvoeren in romantische verhalen tot dikke boeken over geschiedenis of andere landen. Kookboeken heb ik ook heel wat doorgenomen, soms heerlijke recepten gevonden en later niet meer geweten uit welk boek dat nou toch kwam.
Toen wij hier in Ommoord kwamen wonen, was er nog geen bibliotheek. Maar toen die er wel was, werden ik meteen weer lid. Het was nog in een noodgebouwtje en maar een beperkt assortiment aan boeken. Maar toch, er was een bieb. Ook onze kinderen hebben er heel wat boeken uitgezocht.
Voor mensen die niet zo aan lezen verslaafd zijn, is het basisabonnement een mooie opstap om eens te gaan kijken in de bibliotheek. Er is heel wat meer te ontdekken dan alleen boeken. Je kunt er ook tijdschriften, e-boeken, DVD’s en films lenen. Er worden cursussen gegeven en lezingen.
Dus wie weet, wat je er nog kunt ontdekken….!
Conny van Connysquilts lanceerde een nieuwe uitdaging. Ze vroeg ze om drie woorden te sturen, die als uitgangspunt zouden dienen van de collages. Wie wilde meedoen en twaalf weken lang een collage maken? Ik reageerde meteen.
En dan is het alweer de 12e en daarmee de laatste collage van deze serie. En ook deze keer weer zoeken en puzzelen, want hoe brei je nou de kleur fluor-roze aan elkaar met kippen, een pakket, fotograferen en stempelen?
Allereerst die kleur. Van alles in mijn voorraadje, maar geen fluor-roze. Dan maar behelpen met wit papier en een fluor stift. De rest van de achtergrond vulde ik op met een stukje roze glimkarton. Het stempelen was niet moeilijk. Ik stempelde wat op het fluor-roze, maar wilde ook een link naar dat fotograferen. Het werd dus een gestempelde zebra, geplakt op een foto van een Afrikaans landschap met zebra’s, die ik op Google vond. Die leverde ook plaatjes van kippen en een pakket. En toen moest alles op een beetje leuke manier bijeen gebracht worden. En daarmee was deze serie collages dus klaar.
Geen gezoek meer, geen puzzels of plaatjes printen en niet meer bedenken hoe alles bij elkaar moet komen.. Maar wel jammer, want ik heb met erg veel plezier aan de opdrachten gewerkt. Dus een volgende keer doe ik ook weer graag mee. En Conny bedankt voor al je werk dat je hiervoor hebt gedaan!
Ben je ook benieuwd wat de anderen er van maakten? Dat is allemaal te zien bij Conny, dus klik even hier.
Conny van Connysquilts lanceerde een nieuwe uitdaging. Ze vroeg ze om drie woorden te sturen, die als uitgangspunt zouden dienen van de collages. Wie wilde meedoen en twaalf weken lang een collage maken? Ik reageerde meteen.
Voor de op één na laatste collage uit deze serie moesten deze woorden verbeeld worden: pruimpaars, textiel, glas-in-lood, Engelse bus en tarieven.
Op zoek naar pruimpaars vond ik een plaatje van Engelse tweed, dat te samen met het pruimpaarse lint het woord textiel vertegenwoordigt. Ook gebruikte ik een stukje papier met een embossing, zodat de kleur wel goed aan bood is gekomen.
De Engelse bus bestaat niet allen in de bekende rode uitvoering, maar ook in groen. Glas-in-lood wordt helaas niet meer zo vaak gebruikt, maar dit raam -met een opgaande zon- vond ik op internet en leek me wel toepasselijk. Dan nog wat ouderwetse treinkaartjes en mijn collage was compleet.
Ben je ook benieuwd wat de anderen er van maakten? Dat is allemaal te zien bij Conny, dus klik even hier.
Sommige mensen kunnen van (bijna) niks iets heel leuks maken. Soms zie je dat voorbij komen op Facebook of Instagram, zoals bijvoorbeeld dit filmpje, dat laat zien hoe Cait van een stapel reclame boodschappentassen een baljurk maakt.
De tassen lijken me van een non-woven materiaal te zijn en ze zijn uiteraard bedrukt met het logo en de naam van het bedrijf.
De rok bestaat uit meerdere banen en heeft een leuke achterkant, waar Cait met heel veel fantasie een soort sleep van het logo heeft gemaakt.
Het lijfje bestaat uit de banden van de tassen en als baleinen werden “tiewraps” gebruikt.
Het resultaat is een vrolijke knalrode jurk. De onvermijdelijke reclame stoort eigenlijk niet eens.
Ik denk dat deze jurk op een modeshow hoge ogen zou gooien.
Conny van Connysquilts lanceerde een nieuwe uitdaging. Ze vroeg ze om drie woorden te sturen, die als uitgangspunt zouden dienen van de collages. Wie wilde meedoen en twaalf weken lang een collage maken? Ik reageerde meteen.
En nu staat alweer de 11e collage hier, met de woorden: duifgrijs, bubbels, zentangle, tram en fabeldier.
Ik begon met duifgrijs, een saaie kleur waar ik niet veel mee heb. Voor wat meer speelsigheid sneed ik lange driehoekige stroken licht en wat donkerder grijs papier en plakte die om en om op een geel karton, met een ietsiepietsie ruimte ertussen.
Die tram, dat moest natuurlijk een ouderwetse Rotterdamse tram worden, waar ik op internet ruim kon kiezen. De bubbels liet ik stijgen uit diverse glazen, die ik ook dankzij Google vond.
Zentangle is iets waar ik graag naar kijk, maar zelf wat maken werd werkelijk helemaal niks. Dus opnieuw zocht ik hulp bij het wereldwijde web, net als voor het fabeldier. Ik heb een geduldige printer, maar dat leverde wel erg weinig eigen KnutzEls’ werk op. Dus kleurde ik het fabeldier in en liet het bevallig over de tram heen liggen. En toen vond ik het al met al best aardig geworden.
Ben je ook benieuwd wat de anderen er van maakten? Dat is allemaal te zien bij Conny, dus klik even hier.
“Met liefde gebakken” heet deze quilt, die gemaakt werd door Linda Neal uit Texas. Ze won daarmee de 2e prijs op The great Wisconsin Quilt Show 2024. De quilt is een eerbetoon aan haar grootmoeder en ze wilde er de sfeer uit haar grootmoeders keuken mee uitbeelden.
Ik ben geen quilster, maar wel een bewonderaar van dit soort werk. Niet alleen de vaardigheden, de lay-out en de materialen, maar vooral de liefde en het geduld om iets dergelijks te maken, maken dit tot iets bijzonders.
Het is helemaal hip en “in” om zelf brood te bakken. En dat niet alleen, het is ook leuk. Soms een beetje tijdrovend, maar wel erg bevredigend. Je weet wat er in zit en meestal is dat niet meer dan water, meel, zuurdesem (maar je kunt ook gist gebruiken) en wat zout.
Als je eenmaal een zuurdesem aan de praat hebt, blijft die met minimale zorg leven in de koelkast. En wil je brood gaan bakken, dan pep je het ook weer snel op. In mijn koelkast staan inmiddels twee soorten, van volkoren meel en van gewone bloem.
Maar er is ook meel nodig. Dat kun je natuurlijk in de supermarkt kopen, maar ik haal mijn broodmeel liever bij de molen, Molen Windlust in Nieuwerkerk aan de IJssel. De winkel bij de molen wordt gerund door mensen met een beperking. Zij runnen ook een klein restaurantje, waar je -op doordeweekse dagen- na de inkopen lekker even kunt bijkomen met een kopje koffie en iets lekkers.
Er zijn nog redelijk wat molens in Nederland en bij vele kun je meel en andere producten kopen. Op deze website kun je adressen van molens in jouw buurt vinden.
Conny van Connysquilts lanceerde een nieuwe uitdaging. Ze vroeg ze om drie woorden te sturen, die als uitgangspunt zouden dienen van de collages. Wie wilde meedoen en twaalf weken lang een collage maken? Ik reageerde meteen.
Voor de 8e collage waren de woorden: petrol, scooter, identiteit, glitter en creatief bezig zijn.
Na veel zoeken had ik eindelijk een geschikt papiertje met een patrolkleur, zelf nog een strookje met een patroon. Het effen papier emboste ik met cijfers en bewerkte ik met wat zilververf. De glitter haalde ik uit een lintje, maar ook uit de glimsteentjes die ik op de scooter plakte.
Een afstekend lintje met een strikje en de zelfgemaakte bloemen die ik vaak op mijn kaarten plak, maakten de “creatieve touch” compleet.
Bij identiteit dacht ik meteen aan een QR-code, die ik nooit had. Maar later plakte ik mijn KnutzEls-avatar er op en dat past echt veel beter bij deze collage.
Ben je ook benieuwd wat de anderen er van maakten? Dat is allemaal te zien bij Conny, dus klik even hier.
