Recept

 

03-bietjes

Ik gebruikte deze voorgekookte bietjes (van AH), maar verse kopen en zelf koken kan natuurlijk ook prima!

Bietjes op z’n Frans
Voor 2 personen:
500 gram gekookte bietjes
1 kleine rode ui
125 magere spekblokjes
ca. 75 gram Camembert
3-4 bosuitjes
400 gram krielaardappeltjes
3 eetlepels olijfolie
1 eetlepel (appel)azijn
peper, zout
1 eetlepel niet scherpe mosterd

Wij kregen in de Auvergne een klein potje Verveine mosterd cadeau. De mosterd is prachtig zachtgroen en heeft een uitgesproken, wat bloemige, smaak. De combinatie van de zoete bietjes en deze mosterd is heerlijk en daarom noemde ik deze salade “op z’n Frans”. Maar ik denk dat elke niet al te scherpe mosterd ook een goede combi vormt.

Bak de spekblokjes uit, tot ze bruin, maar niet te hard zijn.
Maak in een grote glazen schaal de dressing van azijn, peper, zout en een flinke lepel mosterd.
Voeg de olie toe en klop tot een mooie gladde saus.
Snipper de rode ui en doe deze bij de dressing.
Snijd de bietjes in blokjes van ongeveer 1 cm.
Kook de aardappelschijfjes gaar.
Snij de bosuitjes tot fijne ringetjes.
Voeg de
spekblokjes en bietjes aan de dressing toe en meng alles goed door.
Schep de aardappelschijfjes voorzichtig door de bietjes en verdeel over 2 borden.
Snijd de camembert (of vergelijkbare kaas) in stukjes en verdeel over de salade.
Strooi de bosuitjes over de borden en serveer.

EET SMAKELIJK!!

Ergernis

Eigenlijk zou ik het niet moeten doen, ergeren. Zonde van de tijd en het is ook nog eens slecht voor je.
Maar toch ontkom je er niet altijd aan. En sommige ergernissen zijn ook niet echt zo belangrijk, meer een kortstondige irritatie. Eén van die irritaties vind ik steeds meer en meer in allerlei bladen en folders. Het zijn de kaarten en/of boekjes die zijn vastgeplakt met een soort siliconen. Het plakt uitstekend, dus die kaart of dat boekje valt er niet uit. En wil je het er uit halen, dan lukt dat ook prima.
 Mens-erger-je-nioet

Maar dat zo’n rottig stukje siliconen zit er wel nog steeds. Ik haal dat er meestal van af, want anders blijft er weer wat anders aan plakken. Wat ik overhoud, is zo’n raar flubbertje, dat er vies uitziet en waar ik nergens mee heen kan.En dat ergert me dus!

Wereldvrouwendag

Vandaag is het “Wereldvrouwendag”. Er zijn heel veel vrouwen in deze wereld, die zich inzetten voor vrouwenrechten, hulp op allerlei gebied verlenen en zeer bewonderenswaardige dingen doen. Maar voor mij is er op dit moment toch één vrouw die met kop en schouders uitsteekt boven allen: Malala Yousafzai.

Ze is nog maar 18 jaar oud, maar heeft inmiddels al wel de Nobelprijs voor de Vrede gekregen.  Vorige week zag ik een documentaire over haar en steeds weer werd ik geraakt door de kracht en de wijsheid die zij heeft. Ik wens haar een heel lang en werkzaam leven toe en hoop dat haar denkbeelden meer en meer weerklank in de wereld zullen vinden.

03-vrouwendag