About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Rommelmarkt

Zoals ik vorige week al schreef, wij houden van rommelmarkten. We kijken graag naar spullen die anderen niet meer willen hebben. Nemen ze in onze handen, bekijken ze van alle kanten en besluiten dan dat het toch niet helemaal…. Al doe ik dat soms met spijt. Want zeg nou zelf, zo’n schattig winkeltje, daar wil je als volwassene toch ook nog wel mee spelen. Maar ja, het paste niet meer in onze bagage toen we uit Eschwege (Duitsland) terug gingen. Maar gelukkig heb ik nog de foto.
Wie ook zo graag naar de rommelmarkt gaat, kijkt deze weken even elke donderdag (of vrijdag) bij Bettie. Daar vind je nog veel meer niet te versmaden spullen.

Lachen

Nou, eigenlijk niet lachen. Want ik ben vooral boos over het bericht dat ik vanmorgen in de krant las. Meneer Bulent Arinc, de Turkse vice-premier, vindt dat vrouwen niet meer in het openbaar mogen lachen. Dat zou mannen maar aanzetten tot onreine gedachten.

We kunnen beter lachen en vrolijk zijn, dan agressief doen en bommen gooien. En als hij het niet kan aanzien, dan doet ie zijn ogen maar dicht. Onreine gedachten, hoe verzint zo’n man het….. Wat een idioot.

bron: National Geographic

Verborgen boodschap

“Verborgen boodschap”, een thriller van een schrijver die ik nog niet kende, John Sandford (pseudoniem voor John Camp). Verhaallijnen die door elkaar heen lopen, maar dan toch bij weer elkaar komen en een onverwacht plot. Het boek leest lekker, het verhaal is goed in elkaar gezet. En niet alleen moord en doodslag, maar ook een politiek relletje.

Zoals gewoonlijk haal ik thrillers uit de bieb. En toen, al halverwege het boek vond ik een papier tussen de pagina’s. Een uitgescheurd agendablad. Een concept van een brief, waarin o.a. staat “vandaag is alweer mijn laatste werkdag van 1998”. Maar de agenda is van 2003. Verderop staat nog iets over mappen op een computer, met een zeer geheimzinnige code. Meteen sloeg mijn fantasie op hol. Was dit soms ook een verborgen boodschap? Maar voor wie en wat zou het dan zijn? Of is dit een notitie van iemand die een spelletje met de volgende lezers wil spelen? Ik liet het briefje gewoon in het boek zitten, voor de volgende lener. Dan zit die er weer mee!

Bagage

Dit weekend zal hoogstwaarschijnlijk het drukste van 2014 zijn op Schiphol. Tienduizenden mensen vertrekken naar hun vakantiebestemming, allemaal voorzien van hun bagage.
Ik verbaas me altijd wat mensen allemaal mee willen nemen.
Deze vrouw in Zuid-China heeft dat probleem niet. Elke dag sjouwde zij haar handel in een mand op haar rug.

Bagage is ook het thema van Stuureenfoto. Kijk op de site en doe mee!

Pindasoep

Vorige week maakte ik weer eens een keertje pindasoep. Lekker pittig, stevig en met een stukje brood erbij een hele makkelijke maaltijd, want het was veel te warm om uitgebreid te koken.

Voor 4 personen:
1 kipfilet, in blokjes
1 ltr. kippenbouillon (van een blokje)
1 flinke ui, gehakt
2 tenen knoflook, gehakt
stengel citroengras
stukje gember, gehakt
zakje soepgroente
ketoembar, koenjit, ketjap, sambal
4-6 eetlepels pindakaas
peper en zout naar smaak
olie

Fruit ui, gember en knoflook in een scheutje olie, voeg de ketoembar, koenjit en sambal toe.  Bak hierin de kipfilet zachtjes aan, voeg de soepgroente er door en schenk de kippenbouillon erbij.  Kneus het citroengras en laat in de soep meetrekken. Breng alles zachtjes aan de kook en laat ca. 15 minuten pruttelen.  Roer de pindakaas met een scheut ketjap en wat bouillon smeuig en voeg toe aan de soep. Nog even zachtjes laten doorkoken en op smaak brengen met peper en zout en misschien nog wat sambal. Verwijder voor het serveren het citroengras.

Wij aten er naanbrood bij, stokbrood smaakt natuurlijk ook.

 

PS: het is een eigen variatie op een recept van Allerhande

Hiroshige

Gestadig reizen ze verder, de mannen en vrouwen op de houtdrukken van Hiroshige. Ze naderen hier Shirasuka.Ook nu nog kun je vanaf de heuvel naar de zee kijken. Bijna alsof er geen eeuwen tussen liggen en er nooit strijd of wat dan ook geweest is.
Ook hier geldt dat tijd alle wonden heelt….

Rommelmarkt

Waar ook ter wereld, overal hebben mensen spullen die ze liever kwijt willen, maar waar anderen graag iets voor betalen. Dus vind je ook overal op de wereld rommelmarkten. En daar mogen wij graag op struinen. De leukste souvenirs, de gezelligste contacten kun je daar vinden. Vaak met handen en voeten, want ons Chinees of Vietnamees is niet erg geweldig. Maar met wat wijzen, tellen op je vingers en vooral veel lachen en knikken lukt het ons meestal wel iets te kopen.

Op deze markt in Beijing kocht ik een klein opiumflesje, in de vorm van een mannetje. Ik had het al eerder gezien, maar wilde nog verder kijken. Toen ik na een paar uur terug kwam, wist de verkoopster precies wat ik bedoelde en pakte het meteen tussen haar spullen uit.Nu staat het in onze hal en verwelkomt je bij binnenkomst.Niet alleen ik, maar ook Bettie is een rommelmarkt-freak. We hebben samen al diverse keren heerlijk tussen de 2e hands spullen gezocht. Vandaag start haar serie over rommelmarkten en ik doe daar dus graag aan mee.  

 

beste stuurlui

Wat er ook gebeurt, er zijn altijd mensen die vinden dat het beter had gekund, anders had gemoeten.
En nu was het niet anders. Na de ramp met vlucht MH017 waren er vooral zoveel berichten in de social media. Het kabinet moest dit, de regering moest zo, Rutte had beter…, Opstelten had niet zo… , waar bleef een steviger aanpak…
Het zijn meestal de mensen die aan wal staan, de beste stuurlui natuurlijk. Maar als je echt aan het roer staat, dan moet je schipperen, laveren tussen vele klippen (om de metafoor nog maar even te gebruiken).
Of de beslissingen die de laatste dagen genomen werden, ook werkelijk de juiste zijn, zal de geschiedenis leren.
Maar ik denk dat het belangrijkste gelukt is, namelijk de slachtoffers zo snel mogelijk naar Nederland brengen. Dat zoiets voor velen te langzaam ging, is begrijpelijk. Dat we tandenknarsend de lompheid en schaamteloosheid van de seperatisten hebben moeten aanzien, witheet van woede om zoveel gebrek aan respect, was onverdraaglijk.
Maar had het anders gemoeten? Hoe dan? Met de vuist op tafel, grote woorden, waardeloze dreigementen?
Nee, de regering heeft gedaan wat nodig was en kon. En in het bijzonder Mark Rutte heeft onder de gegeven omstandigheden de rust en waardigheid behouden, die past bij een regeringsleider.  Zeer prijzenswaardig!!