Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Een clip van Tim Douwsma, met een prachtige tekst “Welkom in mijn hart”
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Begin van de maand, dus weer een Nederlands liedje. Ditmaal van Senne Guns: De goudvis.
En omdat het niet altijd iets uit den vreemde hoeft te zijn, vandaag een Nederlands nummer van Jeroen Kramer “Liegen kan ze niet”
Aan deze reclame uiting erger ik me groen en geel. Waarom? Omdat het het zoveelste “weinig calorieën product” is? Nee, al zitten we daar natuurlijk niet op te wachten. Ik erger me omdat er geen letter Nederlands gebruikt wordt.
Het is me al eerder opgevallen dat de snelle reclamejongens vooral hun heil zoeken in Engelse teksten en slogans. Dat er steeds minder gewoon Nederlands gebruikt wordt. Dat is toch helemaal niet nodig. Er had in zuiver Nederlands ook reclame gemaakt kunnen worden. Een enorme miskleun van het reclamebureau. Alleen daarom wil ik dit ijs niet kopen. Niet eens proberen, al zou het gratis zijn!
Van Dale wil weten welk nieuw woord het meeste indruk maakte in 2018.
Dit zijn ze allemaal:
balanstrutje, blokkeerfries, bomcycloon, creditboy, drankhangen, hempathie, intimiteitscoördinator, kantlijnsporter, kwispellezen, mangomoment, plogging, practivisme, primarkpremie, rooftijdschrift, selfieshopper, testosterontweet, vliegschaamte en yogasnuiver.
Geen idee wat ze betekenen, maar daar geeft Van Dale natuurlijk ook antwoord op. En je kunt dan ook nog stemmen op jouw favoriete woord.
Sommige betekenissen zijn wel te raden, maar wat een selfieshopper is? (iemand die bij internetwinkels kleding e.d. bestelt om er een selfie in of mee te maken (bv. om daar op de sociale media goed mee voor de dag te komen) waarna hij of zij het product terugstuurt naar de leverancier). Enfin, al die woorden zullen ook wel heel diep zakken in ons collectieve geheugen. Een selfieshopper ben ik niet, wil ik ook niet worden. Dat kan ik dus meteen vergeten.
Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.
Deze week start ik met de Nederlandse groep De Dijk: een man weet niet wat ie mist
Hier nog maar weer eens een paar niet alledaagse woorden, die toch echt tot het Nederlands behoren en dus gebruikt mogen worden bij het Scrabblen:
candy → snoepgoed, suikergoed
cedi → munteenheid van Ghana
clavis → klep op een blaasinstrument
gehands → (voor de hand) passen
grunten → (van zangers, m.n. van metalbands) grunts ten gehore brengen
heben → bevallige schenkster
veek → aanspoelsel dat bij eb langs de hoogwaterlijn op strand en dijken achterblijft
vroon → viswater dat aan de landsheer behoorde
windboer → exploitant van een of meer windturbines
zanen → room afscheiden, afromen
zonkje → lage grond, inzinking van het terrein
| Reclame op zich is soms al vervelend genoeg, maar sommige uitingen vind ik ronduit ergerlijk. Zoals deze advertentie van Brabantia. Goeie producten, daar niet van. Maar waarom moet de aanprijzing ervoor in het Engels? Naar mijn gevoel ook nog krakkemikkig “Google”-engels. Terwijl de zin ook in prima Nederlands geplaatst had kunnen worden. We hebben tenslotte toch een eigen taal, een eigen identiteit. Doe dus normaal en hou het bij onze eigen taal. |
 |
