Een dagje Amsterdam levert geheid wel wat foto’s op. En zeker als het zo mooi weer is als laatst, toen ik met Bettie had afgesproken. Tussen al onze gesprekken door maakte ik ook wat foto’s. De eerste van zo’n echte Amsterdamse fietstas, met grachtenhuizen. En daarmee was een blogidee geboren! Want die dag zag ik overal grachtenhuizen. Hierbij een klein impressie.
Elke dag, soms wel vaker dan één keer, kijk ik op Pinterest. Het brengt me op ideeën, maakt me vaak vrolijk, ik lees er leuke quotes of wijze woorden en ik reis er me naar heel veel andere landen.
Zelf heb ik ook een aantal borden, waarop ik best veel “pin”. Maar eigen foto’s erop zetten doe ik niet zo vaak. En dat is jammer, want ik denk dat er heel wat mooie foto’s in ons archief zitten. Daarnaast wil ik best mijn weblog promoten.
Dus wie een kijkje wil nemen, klikt hier.
Bij het begin van de winterfotojacht 2014 leek het nog een eeuwigheid voordat de uiterste datum in zicht kwam. Maar nu zijn het nog maar een paar weken tot 1 maart 2014 en de opdrachten liggen ook niet zo voor de hand. Dus stop ik mijn cameraatje regelmatig in mijn jaszak, zodat ik meteen bij een goed object kan toeslaan.
Inmiddels staan er al diverse mappen met foto’s op mijn computer, die misschien de eindstreep zouden kunnen halen. Bij mijn vorige blog had ik de foto’s nog niet in een categorie geplaatst, maar nu weet ik zeker dat die foto’s bij de “lijnen” horen.
De volgende serie past helemaal in het thema “herhaling”:
 |
 |
 |
 |
 |
Wat een schatje hè? Dat is ie nog steeds hoor! Alleen wel een klein beetje veranderd. Want op deze foto was hij twee en hij werd 68 jaar geleden genomen. Het is één van de zeer weinige foto’s die we nog hebben van Leo als kind. Want tja, midden in de oorlog was er niet zo’n behoefte aan foto’s. Nu is dat wel anders. Vandaag (en morgen) worden er vast en zeker tientallen foto’s gemaakt.Want Leo wordt vandaag 70 jaar! Ook vanaf mijn blog dus: Van
|
Er was een tijd dat je niet eens kleurenfoto’s had. Alles was in zwart-wit en foto’s werden maar mondjesmaat gemaakt. Er zaten 8 of 12 foto’s op een rolletje. Daar sprong je zuinigjes mee om, want een afdruk was heel erg duur.
Ja, ja, en nu tante Els toch uit de oude doos vertelt, heeft ze meteen een mooie nostalgische foto van de straat waar ze geboren werd te voorschijn getoverd. Want hier, in de Van Lennepstraat in Rotterdam zag ik het levenslicht.
Van wanneer deze foto dateert, weet ik niet. Hij is misschien nog wel ouder dan ikzelf. Er staan nog zo weinig auto’s, maar wel een bakkerskar. In het gebouw links zat Van de Meer & Schoep, de bakker. Op zolder werden zakken meel opgeslagen. Soms zag de stoep er helemaal wit. De straat ziet er allang heel anders uit. Ach ja, tijden veranderen.
Deze foto kreeg ik deze week toegestuurd. Hoe toepasselijk, want het thema bij Stuureenfoto is ook al zwart-wit.
Oudste zoon mag dan al vele jaren uit Rotterdam weg zijn, de stad heeft toch nog steeds een speciaal plekje in zijn hart. Hij stuurde de link waarmee je over de daken van Rotterdam kunt springen. En dat niet alleen, maar ook op het veld midden in de Kuip kunt staan, of tussen het verkeer op het Hofplein.
Liefhebbers van Rotjeknor (en zij niet alleen) klikken op de foto voor een spectaculair uitzicht.
Het bureau dat dit moois maakte, Little Planet, heeft nog veel meer moois om te bekijken.
