Nee, dit wordt geen verhaal over natte druppels op mijn hoofd en in mijn nek. Dit gaat over een soort regen waar ik heel erg van hou. De prachtige bloemen van de gouden-, blauwe en witte regen. De blauwe is dit jaar in mijn eigen tuin duidelijk aanwezig. Maar ja, baas boven baas is er altijd. Al is er geen sprake van concurrentie, want met de tuiniers van het Arboretum Trompenburg in Rotterdam kun je je niet meten. Die gun ik dan ook van harte de eer voor deze prachtige bloemenweelde.
 |
In 1957 (ik was toen net 9 jaar) trouwde mijn zus, op een sombere en koude decemberdag. Haar bruidsboeket bestond uit een enorme bos Lelietjes der dalen. En natuurlijk plantte ze die bloemen ook in haar tuin. Toen wij een huis met een tuin hadden, kwam een deel van de Lelietjes weer in mijn tuin terecht. Na een wat matige start, groeiden en groeiden ze en tieren ze nu soms iets té welig. Maar ze brengen ook zoveel herinneringen met zich mee, dat ik ze maar met moeite weg kan halen. Dit jaar bloeien ze uitbundig en dat doet me heel veel plezier! |
 |
Lang, zeer lang geleden kocht ik dit vest. Ik was er weg van en stapte met gemak over de prijs, die toen nog in guldens was. Natuurlijk droeg ik het veel. Totdat het een beetje “old fashioned” was. Zo’n duidelijk bloemenpatroon, beetje folkore, nee dat paste niet meer in het modebeeld. Tot vorige week, toen in de damesbladen het ineens weer folklore voor en na was. Ik griste het uit de kast en draag het nu weer met plezier. Tot de volgende “look”. |
| In dit geval lijkt “Jungle in de stad” een betere kop. Want bijna het hele raam werd overwoekerd door een prachtige vijgenboom. Met daarin dikke vijgen, die bijna rijp waren en geplukt konden worden.
Dat verwacht je toch niet, zo midden in Amsterdam, dicht bij de Jodenbreestraat. Maar ja, een vijg gedijt het best in arme grond, waar ie moet wringen om te groeien. |
 |
Zomaar een straatje in Amsterdam. Wat er van gemeentewege niet komt, daar zorgen de bewoners zelf wel voor. Dus kwamen er potten met rozen en clematis. En een bankje om van al dat groen te genieten. Maar dat bordje maakt duidelijk dat je er niet zo maar kunt gaan zitten, ook al ben je nog zo moe van het shoppen en rondwandelen. Dit is echt “privé”!
Wat weken geleden kon je in Rotterdam open tuinen bezoeken. Dat gebeurt elk jaar en deze keer besloten we wat echte stadstuinen te gaan bekijken. Midden in de stad, aan drukke verkeersaders verwacht je geen groene oases. Maar schijn bedreigt, want de drie tuinen die wij bezochten, waren wel degelijk rustpunten te midden van de hectiek van Rotterdam.
Hier geen beton of stenen, maar weelderig groen, oude bomen en kleurige planten. Kijk even mee (op de foto klikken is hem rechtzetten en vergroten):
 |
Vol met knoppen, deze fuchsia. Dat belooft dus een mooi gezicht te worden deze warme dagen. Ik vreesde dat ze op haar mooist zou zijn tijdens ons vakantietripje, maar gelukkig kwamen we net op tijd weer terug 😉 |
Gisteren stond hier tulpen, nu staat er een verzameling orchideeën. Ik fotografeerde ze een aantal jaren geleden op de Keukenhof. Alles uit de natuur zet ik graag op de foto, want ik word er steevast blij van. Een beetje druilerige dag of een sombere bui klaart meteen op door een verse bos bloemen of een mooie plant.
En het thema van deze week bij Stuureefoto is natuurlijk “blij”.
 |
Vandaag is het de “Dag van de tulp”. Als ik het goed begrepen heb, kun je vandaag op de Dam in Amsterdam gratis tulpen plukken, omdat het tulpenseizoen nu van start gaat.Ik heb er niet op gewacht, maar gisteren al een flinke bos tulpen gekocht. Gek genoeg moet die eerste vaas van het seizoen vol met tulpen staan. Dus niet zomaar een beetje lullig bosje, maar bomvol tulpen. Want daar word ik blij van! |
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Ik haat bloemen. Ik schilder ze omdat ze goedkoper zijn dan een model en ze bewegen niet. Georgia O’Keeffe |
