Hectiek en rust

Manlief en zwager naar de RAI, schoonzus en ik stappen in Amsterdam. Lekker winkeltje in, winkeltje uit. Koffie op een terrasje in de zon, later een heerlijk broodje op een ander terras.

We vergaapten ons aan de vele mensen, in de meest vreemde uitdossingen.

Amsterdam is een stad van tegenstellingen. Het is er rommelig, druk, maar soms vind je een plekje waar rust en stilte heerst. Zoals hier, op een verscholen hofje.

Pech

Net toen ik mijn blogje voor deze dag wilde typen, vloog het internet eruit.
Wel tig keer probeerden we het opnieuw, maar telkens kregen we een foutmelding. Toch was er wel verbinding.
Nou ja, om een lang verhaal kort te houden:  de oplossing was gewoon even de router aan en uit zetten. Die staat op een kast, dus moest ik op een krukje klimmen. Maar daarna deed alles het gelukkig weer. Het was al bijna twaalf uur, dus ik vond het welletjes. Tijd om naar bed te gaan. Dat blogje houden jullie nog wel tegoed!

Spreuk van de week

Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:

Til het op, keer het om en zet het neer. Dan kijk je er heel anders tegenaan.
(Van Kooten en De Bie)

Stempel-event 2011

Voor de 3e keer ging ik, samen met Bettie, naar het Art Specially stempel-event. Het was weer druk, leuk en gezellig. Snuffelend langs alle stands met stempels, stempels en nog eens stempels en alle andere zaken die bij deze hobby van pas komen. Overal kaarten, die als inspiratiebron kunnen dienen. En een enorm geroezemoes.
We konden aanschuiven bij een workshop en keken verder onze ogen uit en liepen onze voeten moe. Hierbij een impressie van hoe druk het was:

Bij de stand van Treasure Crafts waren we beiden helemaal weg van de grappige huisjes-stempels en de kaarten die daarvan gemaakt waren. Helaas is slechts één foto redelijk gelukt:

De dag werd afgerond met een workshop “melting pot”, waar we een tag maakten:

Modern times

De opmars van computers is niet meer te stuiten. Moesten wij vroeger met een zware tas vol boeken naar school, de brugpiepers van het Erasmiaans Gymnasium in Rotterdam kregen een I-Pad. Een hele boekenkast past in zo’n apparaat en wegen doet het nauwelijks nog iets.

De leerlingen weten al snel de voordelen op te noemen: Je hoeft niet meer al je aantekeningen te schrijven, want je kunt ze meteen intypen.En dat is beter te lezen dan het eigen handschrift (?).

Leuke bijkomstigheid: er zitten ook spelletjes op. Zouden ze die onder de les mogen spelen?

Triest

Hoe onvoorspelbaar en wreed kan het gaan in het leven? Een Syrische man ontvlucht zijn land vanwege de onrust daar en hoopt op een rustig bestaan hier. Dan wordt hij zonder pardon doodgeschoten in Alphen aan de Rijn.

De tuinman en de dood
Een Perzisch Edelman:
Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: “Heer, Heer, één ogenblik!
Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.
Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.
Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!” –
Van middag (lang reeds was hij heengespoed)
Heb ik in ’t cederpark de Dood ontmoet.
“Waarom,” zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
“Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?”
Glimlachend antwoordt hij: “Geen dreiging was ’t,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,
Toen ‘k ’s morgens hier nog stil aan ’t werk zag staan,
Die ‘k ’s avonds halen moest in Ispahaan.”
(P.N. van Eyck)

Diva

Hier is ie dan: de jas waarover ik vorige week al schreef.

Helemaal zelf ontworpen, patroon getekend, geknipt en genaaid. Uiteraard met de nodige aanwijzingen van mevrouw Both en Henny van de Rotterdamse Snijschool. Het was geen snel project, maar ik heb er erg veel van geleerd.

Hierboven staat een collage van foto’s die ik maakte gedurende het hele proces.
Hij is gemaakt van tweekleurig, dubbel fleece. Ik was van plan om de rand aan de onderzijde van de binnenkleur te maken, net als de rand langs de mouwen. Maar dat werd uiteindelijk niet mooi, alsof ik stof te kort was gekomen. Tja, soms pakken de ideeën niet zo uit als je dacht…
De grote kraag is wel helemaal volgens plan. Ik voel me er een beetje een diva mee.

Voorlopig gaat ie nu even de kast in, tot de herfst en het weer koud en guur wordt.