15 minutes of fame

Posted on by

Schrijf ik de laatste weken regelmatig over de vergankelijkheid van de roem van Nobelprijswinnaars, waarnaar straten en wegen hier in de wijk zijn genoemd, krijg ik plotseling mijn eigen “15 minutes of fame”.

Niet dat ik nu genomineerd ben voor een prestigieuze prijs of zo, welnee. Maar vorige week werd ik opgebeld door Heleen Boex van het Algemeen Dagblad. Ze maakte een artikel over borstkanker en borst-besparende operaties en had mij via dit blog gevonden.  

En omdat het goed is om alle mogelijkheden van de behandeling van borstkanker op een rijtje te krijgen, gaf ik met plezier een interview. Meer dan een uur zat ik aan de telefoon en diepte mijn herinneringen en ervaringen op aan de tijd rondom de operatie.
Diezelfde middag nog kwam een fotografe hier om mij op de foto te zetten. Want het werd niet zomaar een kiekje, maar een professionele foto door een gerenommeerde fotografe.

Uiteraard snelde Leo de volgende al vroeg naar de supermarkt om een krant te kopen. En dit was het artikel dat er in stond:

Dubbelklik op het artikel om het duidelijker te kunnen lezen.

Zwart-wit

Posted on by

Er was een tijd dat je niet eens kleurenfoto’s had. Alles was in zwart-wit en foto’s werden maar mondjesmaat gemaakt. Er zaten 8 of 12 foto’s op een rolletje. Daar sprong je zuinigjes mee om, want een afdruk was heel erg duur.
Ja, ja, en nu tante Els toch uit de oude doos vertelt, heeft ze meteen een mooie nostalgische foto van de straat waar ze geboren werd te voorschijn getoverd. Want hier, in de Van Lennepstraat in Rotterdam zag ik het levenslicht.
Van wanneer deze foto dateert, weet ik niet. Hij is misschien nog wel ouder dan ikzelf. Er staan nog zo weinig auto’s, maar wel een bakkerskar. In het gebouw links zat Van de Meer & Schoep, de bakker. Op zolder werden zakken meel opgeslagen. Soms zag de stoep er helemaal wit. De straat ziet er allang heel anders uit. Ach ja, tijden veranderen.

Deze foto kreeg ik deze week toegestuurd. Hoe toepasselijk, want het thema bij Stuureenfoto is ook al zwart-wit.

Knutzels’ Duplicate spel (10)

Posted on by

Deze week kwam er een nieuwe speler bij. Amnnemieke welkom en veel succes! Ik vond de vorige weke getrokken letters nogal moeilijk, maar er kwamen toch verschillende oplossingen binnen.
Kijk hieronder voor de woorden en bijbehorende scores.

Het woord met de hoogste score BUUTTEN (F9 H) werd gevonden door Ria S. en wordt gelegd.


De gevonden woorden kunnen uitsluitend met onderstaand formulier worden ingezonden. De inzendtermijn sluit op woensdagavond as. om 24.00 uur.
Nieuwkomers zijn altijd welkom. Zij worden geacht in de niet gespeelde rondes de laagste score te hebben behaald.

Fout: Contact formulier niet gevonden.

PS:
Alle scores worden met een speciaal voor Scrabblepartijen geschreven programma gecontroleerd. Daarmee is de hoogst haalbare score te vinden en speelt (buiten mededinging) ook de computer mee, die ik Meester EINSTEIN heb genoemd. Maar deze week kon Mr. EINSTEIN de score van Ria niet verbeteren!

Beroemd

Posted on by
Weer zo’n bekend gezicht, maar ja wie is het nou ook alweer?
Deze man heeft vele boeken op zijn naam staan, waarvan er ook enkele verfilmd zijn. Hij won in 1954 de Nobelprijs voor literatuur.
Ik meen dat ik heel lang geleden eens iets van hem gelezen heb, maar het maakte mij vooral depressief. Wellicht was ik er toen te jong voor?
Maar ja, de man zelf was op het laatst ook geen vrolijk type. Hij schoot zich zelf dood, met zijn favoriete geweer, dat wel. Wie was hij?		  

 

Zo!!

Posted on by

We zijn op verjaarsvisite en neefje Tim is er ook. Hij is net 4 jaar en gaat dus sinds kort naar school.
Als hij zoet zit te spelen met zijn autootjes, vraag ik “Vind je het leuk op school?” Hij kijkt niet op of om maar zegt: “Tot nu toe wel ja!”

En nu maar hopen dat het zo blijft voorlopig…

Spreuk van de week

Posted on by

.

  Laten we de week beginnen met een spreuk. Elke maandag vind je er hier een, ook deze week dus weer:

Zware tijden blijven niet, sterke mensen wel.
Robert Schuller

 

De afgelopen week zijn mijn gedachten vaak naar onze Koningin en Mabel gegaan. Hoe zwaar kan een moeder het hebben, als haar kind zo hulpeloos ligt. Hoe kan een vrouw verdragen dat haar man plotseling wordt weggerukt en toch aanwezig is. Hoe ervaren de jonge kinderen al deze spanningen. We weten het niet, de toekomst zal het leren.
Ik wens onze Koningin, Mabel en haar kinderen heel veel sterkte, steun en troost.