Category Archives: Uncategorized

Niks

Posted on by

Een winkel van niks. Geen vlees, geen vis, geen slijterij, gewoon niks.

Nee, ik schrijf dat niet uit bozigheid, want het staat gewoon op de ruit met flinke letters. Hier worden drankjes verkocht met nix, dus 0/0 procent. Ik zou zeggen, dan is het limonade…. Maar daar zullen de drankjes wel te bijzonder voor zijn.

Ieder zijn smaak. Op zijn tijd drink ik ook graag een glaasje zonder alcohol. Soms een luxe drankje, dat ik cadeau kreeg, soms een scheutje siroop met plat of bubbelwater. Net wat er op dat moment voorhanden is. Maar dan drink ik wel wát, niet niks.

Gekke wereld toch, dat je zoiets dan als een soort van reclame op je winkel zet. Nix, en toch wat. Wat dan? Ik gok even, maar ik denk dat de prijs niet niks is.

Sommelier

Posted on by

Volgens mij is een sommelier iemand die verstand heeft van wijn en je adviseert in een restaurant welke wijn het best zou passen bij je gerecht.

Bron: Google foto’s

Maar tegenwoordig heb je sommeliers voor brood,  thee, water en zelfs melk. Over thee valt nog wel het een en ander te vertellen. En brood is ook heel veelzijdig, dus bron voor een lang verhaal. Maar wat zou je nou over melk kunnen vertellen, of over water?

Ik vraag me af hoe de wijnsommeliers dit vinden.  Verliest wijn nu zijn wat elitaire imago? Want over wijn valt wel veel te zeggen. Met “lekker slobberwijntje” kom je niet ver. Hier in Nederland, maar in andere landen nog veel meer, kan men er eindeloos over uitweiden.

Eigenlijk is het woord “sommelier” nu een beetje gedegradeerd. Wijndeskundige dekt de lading, maar klinkt natuurlijk ook niet zo frivool.

Maar brood-, melk-, water- of theedeskundige. Het bekt niet echt, klinkt zo stoffig en bedompt. Wie zou daar nou eens een mooie draai aan kunnen geven?

Langs de Rotte

Posted on by

Op één van de mooie -nou ja droge- dagen van deze lente wandelden de Ganzen langs de Rotte.

Het was niet erg druk, te winderig misschien? Maar daar zat ineens een man aan de kant. Krukje, tekenmap, doos met potloden naast hem en volkomen opgaand in zijn tekenwerk.

Ik stond even te kijken en vroeg of ik hem mocht fotograferen. Ja hoor, prima! Ondertussen ging hij gewoon door.

Het werd een leuk plaatje onder zijn handen, zag ik in de gauwigheid. En het onderwerp wilde ik ook wel even fotograferen. Een klein zeilbootje, aan de overkant tussen het riet.

Ik voelde het ook meteen weer een beetje kriebelen. Lekker zitten, tekenen en de wereld langs je voorbij laten komen. Misschien dat ik die hobby ook maar weer eens moet oppakken….?

Magnetisch

Posted on by

Je kunt ze in bijna iedere zaak kopen: koelkast-magneten. In alle soorten en maten en met de meest leuke afbeeldingen of zinnige of idiote spreuken.

Zelf heb ik er ook een paar. Niet om op de koelkast te doen, die is ingebouwd en zit achter een deur. Dan valt er niet meer te magneten. Maar op het metalen prikbord naast de koelkast hangen er een stuk of wat.

Laatst kwam ik op Facebook magneten in de vorm van miniatuur Tupperware spullen. Die staan natuurlijk helemaal geweldig op de afzuigkap of het prikbord. Kleine herinneringen aan de tijd van toen of aan een reis.

Daar zou ik er ook nog wel een van willen hebben.

Maandag met muziek

Posted on by

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Muziek waar ik dol op ben, lekker vrolijk, beetje melancholisch… Danny Vera en het Rosenberg Trio in:
A fadin’ blue.

Als de clip niet start, dit is de link

Speelgoed

Posted on by

Laatst zag in Apeldoorn in het Coda-museum een tentoonstelling over Lego. Dat heb ik altijd al zulk leuk speelgoed gevonden. Maar ja, in mijn tijd was dat nog niet zo uitgebreid en geavanceerd als nu. Ik vond het wel veel inspirerender om zelf iets te maken, je fantasie te gebruiken.

Een kind heeft niet veel nodig om zich te amuseren. Van een klein beetje Lego kon je heel veel maken. Niet alleen huizen, maar van alles wat je in je dromen kon bedenken.

Die Lego-tentoonstelling sprak me niet zo aan omdat wel heel veel grote en ingewikkelde dingen te zien waren, maar de kinderlijke beleving nauwelijks aan bod kwam.

Behalve bij één auto. En die was niet eens van Lego, maar van ADO. ADO speelgoed werd gemaakt in Berg en Bos, een sanatorium voor tbc-patiënten. Als arbeidstherapie werd het door Koo Verzuu (1901-1971) ontworpen speelgoed van hout gemaakt.

En kijk, die auto had toch veel gelijkenis met een simpele Lego-auto. Je zou bijna zeggen die auto was één van de bronnen, destijds.

Ik weet dat heel veel mensen en niet alleen kinderen enorm veel plezier beleven aan Lego-modellen maken. Maar geef mij toch maar die simpele dingen uit de begintijd van Lego.

Peukjes

Posted on by

Roken wordt steeds meer tegengewerkt. Stoppen met roken is de trend. Maar in de praktijk valt het allemaal nog niet mee.

En om te roken moet je vooral in de open lucht zijn, want binnen is het overal verboden.

Maar waar laat je dan je peuken? Op straat gooien is niet zo netjes en daarbij ook slecht voor het milieu.

Uiteraard werd hier door diverse mensen op ingespeeld en zo zie je nu her en der “peukenpalen” staan. De peuken die daarin worden verzameld, worden gerecycled. Geen idee wat er van gemaakt wordt.

Maar het is toch een mooi initiatief, vind ik.

Recept van de maand / juni

Posted on by

Blogster Elisabeth lanceerde het idee voor een maandelijkse receptenronde. Dit is mijn bijdrage voor deze maand.

Met lekker zomerweer in het vooruitzicht, is een frisse salade altijd goed. Dit is een maaltijdsalade, die ik vond in een blad van de Jumbo:

Venkelsalade (2 personen)

500 g Vastkokende aardappelen
1 Gerookte kipfilet
5 el Mayonaise
1 teen knoflook
0.5 tl pikante paprikapoeder
2 el Kappertjes
1 el kappertjesvocht
1 Venkel
35 g rucola (ongeveer halve zak)

Boen de aardappelen schoon en snijd ze in schuine stukjes van 2-3 cm. Kook de aardappelen in 10 min. gaar. Giet de aardappelen af en laat ze uitlekken en afkoelen tot kamertemperatuur.

Halveer intussen de kipfilet in de lengte en snijd vervolgens in dikke stukjes.

Meng de aardappelen met de kip. Doe voor de dressing de mayonaise in een kommetje, pers de knoflook erboven, voeg het paprikapoeder, de kappertjes en het kappertjesvocht toe en meng door elkaar. Schep de de aardappelen en kip om met de dressing.

Snijd de venkel in flinterdunne reepjes. Meng de helft van de venkel met de rucola en doe in een schaal. Schep er de aardappelsalade op. Bestrooi met de resterende venkel en evt. een beetje venkelgroen. Bestrooi de salade evt. met een beetje extra paprikapoeder.

Andere deelnemers zijn:
GerJanne – Ger – Dini – Marthy – Ilse – 
Marjan – Conny – Toos – Anita – Akkelien – 
Miriam – Mieke– Willy – Sylvia – Janny

Over de vloer

Posted on by

In de serie over Dowton Abbey spelen een heleboel bedienden een zeer belangrijke rol. Van mijn moeder hoorde ik verhalen over meerdere dienstboden in een huishouden. Sommige mensen lijkt het leven van een koningin het ultieme geluk. Maar mij zou het niks lijken.

Ik moet er niet aan denken om hele dagen mensen om me heen te hebben. Nou is dat gelukkig ook niet het geval. Leo en ik runnen samen ons huishouden, al heb ik sinds kort wel één middag in de twee weken een hulp voor de grotere klussen.

Bron: Google foto’s

Toch liepen hier de afgelopen week steeds mensen naar binnen, werd er gesjouwd met grote steigers. Zoiets is onvermijdelijk als de schilder zijn werk moet doen. Ook kwam er een installateur voor een nieuwe verwarmingsketel.

Het zijn stuk voor stuk aardige mannen en vrouwen en zelf hoeven we geen poot uit te steken. Alles verliep prima, zelfs het weer werkte een beetje mee. Dus klagen is niet aan de orde.

Maar ik overdacht de situatie van altijd maar iemand in huis hebben, nooit eens even vrij te zijn. Misschien is het een leeftijdsdingetje, zijn we minder flexibel als in onze jonge jaren. Maar ik ben blij dat het allemaal achter de rug is.

Paniek

Posted on by

Tijdens de zangclub gaat mijn telefoon. Een bericht van thuis, van ons vaste nummer. Wat vreemd….! Ik wil onmiddellijk reageren, maar mijn telefoon doet zo gek. “Pas op” zegt iemand, “straks ben je gehackt”.

Ik ga naar de gang en probeer het nog eens. Weer werkt de pincode niet. En opnieuw gaat het apparaat. Weer een oproep van thuis….! Er is iets met Leo, schiet het door me heen. Iemand probeert me te bereiken….!? Paniekerig ga ik zitten en probeer de oproep te beantwoorden. Dat lukt, gelukkig.

Het is Leo zelf, die me vraagt of ik zijn telefoon heb meegenomen. En dan valt het kwartje. Zijn apparaat en de mijne zijn bijna gelijk. Alleen de hoesjes verschillen. Het mijne donkerblauw en het zijne ietsjes lichter en met een extra randje.

Het was die ochtend nogal rommelig in huis en zodoende nam ik in de haast de verkeerde telefoon mee. Gelukkig het raadsel is opgelost. Ik slaak een zucht van verlichting. Paniek om niks…