Helemaal uitgeteld was ie, na dat bezoek aan Todi. Zijn vrouw had nog energie voor 10, liet hem op het bankje zitten en ging nog even shoppen. Zelfs het uitzicht kon hem niet meer boeien, na een paar minuten dommelde hij weg ….
Uitgeteld
2
Category Archives: reizen
Drop
Drop, dat is toch typisch Nederlands? In het buitenland is ons nationale snoep niet altijd zo geliefd. Hoewel geen grote dropfan, heb ik opreis meestal wel een zakje bij me. Maar laat een Chinees of Japanner een dropje proeven en hij/zij kijkt al argwanend naar dat zwarte goedje. Om daarna een vies gezicht te trekken.
Maar in Italië is drop wel bekend en ook vaak gegeten. Er is drop in alle soorten en maten en vooral laurierdrop is erg populair. Niet gek trouwens, want overal zagen wij grote heggen van laurierstruiken.
Deze dame had een kraampje op een markt in Urbino.
Deel dit op:
Hygiëne
| Handen wassen, dat is toch heel gewoon? Blijkbaar niet, want vandaag is het de Internationale dag van het handen wassen. Hier in Nederland zijn de hygiënische omstandigheden tamelijk goed, maar in Afrika of Azië ontbreekt het er vaak aan. Toch moet ik bij zo’n dag wel denken aan het verhaal van mijn schoonmoeder. Zij was van 1917 en als kind kreeg ze echt niet elke dag fruit. Maar daar had zij wel iets op gevonden. Samen met vriendinnetjes ging ze langs de Rottekade, waar de fruitboten aanlegden. Er viel bij het laden en lossen wel eens een appeltje over boord. Dat visten ze dan uit het water. |
 |
Een beurs plekje werd met de vinger er uit gepeuterd en het appeltje werd lekker opgegeten. Dat het water van de Rotte niet echt schoon was, deerde de kinderen niet en over hygiëne en handen wassen lagen ze ook niet wakker.
Deel dit op:
Pisa
Het was de tweede keer dat wij in Toscane waren en nu wilde ik dan toch wel een keer naar Pisa. Om de scheve toren met eigen ogen te zien. En ja, hij staat echt zo scheef. Eigenlijk buiten de stad staat hij, met de Dom en het Baptisterium op het Piazza dei Miracoli.
 |
 |
 |
 |
 |
We vertrokken redelijk vroeg met de bus vanuit Lucca en dachten dat het nog niet zo druk zou zijn. Nou, dat was het wél. Hordes toeristen van overal gaapten de scheve toren aan. En wij? Wij hebben ons ook heel erg vermaakt met het kijken naar al die mensen. Vooral naar diegenen, die probeerden een foto te maken, waarop ze de beroemde toren tegenhouden of juist omver proberen te duwen. |
Deel dit op:
Uitzwaaien
| Wat je belooft, moet je nakomen. Dus stonden wij afgelopen donderdag om half twee ’s nachts voor de deur van onze jongste zoon. Die vond dat helemaal niet gek, integendeel. Hij was klaarwakker en helemaal klaar voor zijn vakantie. Zijn koffer stond gepakt met duikspullen en we konden zo vertrekken naar Schiphol. Vandaar uit vloog hij, via Lissabon, naar Mozambique, waar hij de komende weken gaat duiken. Wil je hem volgen, klik dan op deze link. Hij zal dus wel heel veel onder water vertoeven en bijzondere vissen en andere dieren zien. Toch zullen wij ook weer blij zijn als hij weer hier boven water komt 😉
|
 |
Deel dit op:
Hoog
 |
“Meneer, wilt u dat pak daar bovenop even pakken, u bent veel langer dan ik”. Het is een vraag die Leo regelmatig te horen krijgt en hij helpt natuurlijk de vriendelijke (oudere) dames om hun lievelingskoekjes, snoepjes, likeurtjes of wat dan ook te kopen.Maar in ons hotel in Lucca stond ook mijn lange man toch wel eventjes raar te kijken toen hij zijn kleding in de kast wilde hangen. Een kast van bijna 2,5 meter hoog en de roe voor de broeken en overhemden bijna onbereikbaar. Met veel moeite lukte het hem om een hangertje te pakken. Gelukkig was er voor de kleine mens een stok voorhanden, zodat ook die zonder hulp zijn/haar kleren kon ophangen en weer pakken. Een nieuwe vorm van Italiaans design? We hebben er hartelijk om gelachen, want voor de rest was ons hotel prima. |
Deel dit op:
Heerlijk
Drie weken waren we in Italië, heerlijk. Op een paar natte dagen na heerlijk weer, prachtige steden, romantische straatjes, en niet onbelangrijk… heerlijk eten.
Al bij het ontbijt knapperig vers gebakken brood, niet te versmaden zoetigheden, cappuccino; verse pasta met heerlijke kruiden, overgoten met olijfolie…. Bij het avondeten een karafje verrukkelijke wijn. Zo’n pittige espresso na en dan nog even langs de ijszaak, waar je bijna niet wist wat te kiezen.
Nou ja, het was natuurlijk een aanslag op mijn lijn en voorlopig heb ik de weegschaal maar buiten zicht gezet.
Binnenkort komen er hier natuurlijk nog veel meer verhalen. Maar voor deze dag een foto, die ik in Bologna maakte van allerlei apparaatjes die je helpen om perfect gesneden pasta te maken.
Deel dit op:
Weer thuis
| We zijn weer thuis na een vakantie in Italië. En dan roept de dagelijkse routine weer. Niet te geloven wat een was je hebt na drie weken. Ik ben vandaag dus druk, druk, druk met wasmachine na wasmachine te vullen. En straks boodschappen halen, en opruimen. Och, och, helemaal geen tijd om te bloggen…… 😉 |
 |
Deel dit op:
Ontmoeting
 |
Toen wij laatst in Leuven waren, zag daar ineens een mij bekende figuur staan. Aan het begin van de Mechelsestraat stond een beeld van Erasmus. Voor mijn gevoel hoort die in Rotterdam, maar snuffelen in Google leerde me dat Desiderius Erasmus in 1502 een betrekking kreeg aangeboden op de Leuvense Universiteit.Erasmus aanvaardde de aanstelling niet, maar was wel verbonden aan de Universiteit. In 1986 werd een faculteitsgebouw naar hem vernoemd.
Dus toch niet zo vreemd deze Rotterdammer daar te ontmoeten…. |
Deel dit op:
Bezoek waard
Leuven is sowieso al een bezoek waard, want het is ene heel gezellige stad. Met honderden cafeetjes, terrasjes, leuke winkels, een mooi stadhuis en nog veel meer.
Maar vergeet vooral niet een bezoek te brengen aan de Kruidtuin, de oudste botanische tuin van België, die al in 1738 werd aangelegd. Je kunt er heerlijk bijkomen van alle hectiek en even op een bankje je benen strekken. De systeemtuin is vrij uitgebreid en geeft een goed inzicht welke planten waar goed zouden gedijen.En is het regenachtig, dan kun je altijd schuilen in de Orangerie.
