| Wat een toepasselijk thema bij Sunday Postcard Art: zeereizen. Dit weekend doet het grootste cruiseschip ter wereld Rotterdam aan. Morgen gaan we kijken.
Maar ik liet me inspireren door de oceaanstomers van vroeger (met dank aan de site van de Rotterdamse Lloyd, waar ik alle gebruikte plaatjes vond). A lovely theme this week with Sunday Postcard Art: sea-voyages. This weekend the largest cruiseship in the world will call at Rotterdam. Tomorrow we will take a look at her. But I got inspired by the older seacastles (thanks to this site of the Rotterdamse Lloyd, whre I found all the images for this card). |
![]() |
Category Archives: reizen
Voor haastige reizigers
Boeddha
Autorallye
Strand (2)
Hiep hiep hoera voor de IT-er. Hij heeft onmiddellijk alles weer goed gezet en dus hierbij de foto van de stoere stronken, die zich niet door kou of wind van het stand lieten verjagen.

Strand
We waren een paar weken weg, vakantie houden in Noord Duitsland. Optimistisch koffers gepakt met wel wat warms erin, maar vooral gerekend met zonnige, warme dagen.
Nou mooi niet, soms was het niet meer dan 8 graden. En met een straffe wind is dat niet echt wat we wilden.
Wel foto’s gemaakt. Maar door een technische moeilijkheid lukt het me niet om een plaatje bij mijn blogje te zetten. Hier moet even mijn eigen IT-techneut helpen.
Plein van de Hemelse Vrede
![]() |
Toen ik Bettie’s verslagen over Beijing las, kreeg ik meteen weer zin om naar China te gaan. Maar omdat tussen droom en daad altijd wel bezwaren liggen, dan maar deze week een foto die ik in december 2003 maakte van man en zonen op het Plein van de Hemelse Vrede in Beijing. |
Nostalgie
Varend hotel
Knieperig…
| Het was koud en ze wilden wel even opwarmen voordat ze de trein terug naar huis namen. Gelukkig was er een bruin kroegje op de hoek van de straat.
Er was nog net één tafeltje vrij, naast de verwarming, beter kon niet. Hij nam een biertje en een jonge borrel ernaast. Daar word je wel warm van. Zij wilde wel een rood wijntje. Het café werd druk bezocht door de lokale bevolking. De vrouw achter de tap begroette telkens nieuwe kennissen. Het geroezemoes vormde een prettig achtergrondgeluid en werd begeleid door het klikken van biljartballen. Toen werden bakjes knabbels rondgebracht. Hmm, gezellig, dacht zij. Maar nee, het bleek alleen voor de stamgasten te zijn. Hun tafeltje bleef leeg en de sfeer verkilde plotseling. Ook hij had het gezien. Kom, we gaan, zei hij, Buiten keken ze elkaar aan. Dat was nou echte Hollandse knieperigheid, zeiden ze eenstemmig.
|
|









