Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.
En deze week is de beurt aan een Gregoriaans koos, dat “Halleluja” van Leonard Cohen zingt:
Klik op de afbeelding om de playlist 2017 van Knutzels te openen
Het afgelopen jaar begon ik elke week met een muzikaal YouTube-filmpje. Dat werd in de loop der tijd een hele lijst, die ik nu “openbaar” gemaakt heb. Dit is de link, zodat jullie hem ook nog eens kunnen beluisteren of juist dat ene speciale nummer kunnen opzoeken.
De volgorde is niet helemaal gelijk, maar dat zal de pret toch niet drukken?
Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. En ik hoop dat jij het ook leuk vindt.
En deze week is de beurt aan Don McLean, die een ode brengt aan Vincent van Gogh:
Ook dit jaar begin ik de week vrolijk met muziek.
Elke maandag, 52 weken lang, staat hier een clipje van You Tube met muziek die ik leuk, mooi of ontroerend vind.
En op deze 1e januari 2018 begin ik met een traditioneel nieuwjaarsnummer: De Radetzkymars van Johann Strauss Sr.,
maar nu gespeeld door het orkest van André Rieu.
Een spetterend begin van een nieuw jaar, dat hopelijk voor iedereen een prachtig jaar zal worden.
Eigenlijk nam ik Netflix voor “The Crown”, maar daarna stopte ik het abonnement niet. Weken, ja maandenlang keken we er niet naar, totdat er weer nieuwe afleveringen van “The Crown” waren. En toen zochten we nog eens goed en ontdekten een aantal films die we eigenlijk toch wel wilden zien. Alle twee hadden we “West Side story” hoog op het lijstje staan en dus bekeken we die gisteravond. Jeetje, al meer dan 55 jaar geleden zag ik die film en las ik het boek. Zo lang geleden en toch, nu is het nog steeds een steengoeie film, met een nog steeds actueel thema. Dus vooruit, kijk nog een keertje naar dit super-nummer:
Eigenlijk houden we niet zo van musical. Zo’n verhaal waarin plotseling iemand in zingen uitbarst, nou …nee. Maar toen ik zag dat er een musical over het leven van Annie M.G. Schmidt zou komen, wilde ik er per sé naar toe. En het heeft ons niet gespeten. Wat een heerlijke avond, wat een prachtige musical, die gebaseerd is op de biografie die Annejet van der Zijl schreef. Met in de hoofdrol Simone Kleinsma als Annie M.G. en William Spaaij als haar zoon Flip. Met heel veel heerlijke liedjes en muziek van Harry Bannink. Liedjes die de hele zaal zowat woordelijk mee kon zingen en dat hoorde je dan af en toe ook. Eén wervelende show, waarin heel vele humor, zang, dans en vrolijkheid werd afgewisseld met ernstige dingen.
Dit jaar begin ik de week vrolijk met muziek.
Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan.
Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.
Hoe het weer ook is, met dit gezelschap is er ongetwijfeld sneeuw!
Dit jaar begin ik de week vrolijk met muziek.
Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan.
Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.
In de aanloop naar Kerst zingen vandaag de Wiener Sängerknaben “Joy to the world”
We hebben wel Netflix, maar toch kijken we weinig. Oh, ik ga zeker de nieuwe afleveringen van The Crown bekijken. Maar verder trekt het ons niet zo. We hebben eenvoudigweg geen zin om veel series te bekijken.
We kijken liever DVD’s, als “Keeping up appearances” en laatst pakte Leo weer de doos met afleveringen van “The Saint” uit de kast. Met een zeer jonge Roger Moore, alle afleveringen nog in zwart/wit. En van een soort lieve spanning. De dames zijn altijd bijzonder mooi, een beetje naïef. Ze blijven onder alle omstandigheden netjes en geen kreukel komt in hun jurk. Roger Moore blijft ook maar verbaasd kijken en lost elk akkefietje doortastend op. Het is nergens levensecht, alles is Hollywood plastic.
En na één aflevering vinden we het dan weer genoeg en gaat de schijf weer in de doos tot een volgend keer.
Dit jaar begin ik de week vrolijk met muziek.
Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan.
Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.
Georges Moustaki – Le Métèque: