Jaar van het Konijn

Volgens de Chinese Astrologie begint vandaag het Jaar van het Konijn.
Je bent een Konijn als je geboren bent in één van deze periodes:
29 jan 1903 - 15 feb 1904 	WATER-KONIJN 	Jupiter in Vissen
14 feb 1915 - 2 feb 1916 	HOUT-KONIJN 	Jupiter in Vissen
2 feb 1927 - 22 jan 1928 	VUUR-KONIJN 	Jupiter in Vissen/Ram
19 feb 1939 - 7 feb 1940 	AARDE-KONIJN 	Jupiter in Vissen/Ram
6 feb 1951 - 26 jan 1952 	METAAL-KONIJN 	Jupiter in Ram
25 jan 1963 - 12 feb 1964 	WATER-KONIJN 	Jupiter in Ram
11 feb 1975 - 30 jan 1976 	HOUT-KONIJN 	Jupiter in Ram
29 jan 1987 - 16 feb 1988 	VUUR-KONIJN 	Jupiter in Ram
16 feb 1999 - 4 feb 2000 	AARDE-KONIJN 	Jupiter in Ram
Wie wil weten welke eigenschappen een Konijn heeft, kan o.a. op
deze, deze of deze sites kijken.

OV-chipkaart

Het blijft tobben met de OV-chipkaart. Het kan wél goed, dat zie je in andere landen. Maar hier moet men het zo nodig weer veel te ingewikkeld maken.
Vorige week gingen we naar de stad. We checkten in, zonder problemen. We checkten uit op het overstapstation. Dat ging ook goed. En toen moest ik opnieuw inchecken om naar een ander perron te gaan. Wat er verkeerd ging, weet ik niet. Maar het poortje bleef dicht. Nog maar een keer die kaart voor de lezer houden. “U bent al ingecheckt”, maar het poortje bleef dicht. Ik vroeg een RET-beambte om hulp. Hij hield de kaart ook voor de lezer en zie… het poortje ging open. Maar er werd ook weer Eur 4,00 berekend, inmiddels totaal Eur 12,00 voor één rit.
Bij het eindstation een uitdraai gemaakt van mijn kaart. Er rolt een ellenlange strook papier uit, waarop je met veel moeite de gegevens kunt ontcijferen.
Thuisgekomen meteen naar de site van de OV-chipkaart gesurfd en klacht ingediend. Al snel berichtje, dat ik bij de vervoerder moest zijn. Grrr…. Naar de site van de RET, klachtenformulier ingevuld. Met welke lijn reisde u? Er zijn er 5, namelijk A, B, C, D en E. Maar er was slechts keuze uit Caland- of Erasmuslijn. Die benamingen zijn al jaren achterhaald. #%**@xx@**

Het lukte me uiteindelijk wel, maar hoeveel ik nou terug ga krijgen?

Daarom ook maar meteen een klacht neergelegd bij de ov-chipklacht

Gedichtendag

Elke dag van het jaar is wel aan iets speciaals gewijd. Zo ook vandaag. Vandaag is het Gedichtendag.

En dus hier een gedicht van Johannes Herman Buma, in 2009 stadsdichter van Middelburg:

POSTERS

Veel postende mensen
in de straat
zij hebben geschreven

gedachten een vraag,
een wens, een groet
in woorden in zinnen

waar moet
dat naartoe
over land over zee,
door de lucht

of blijft het hier
in de straat

Hype

Wat een hype rond de heren Saunders. Naast alle publiciteit was er gisteren ook nog een huldiging. Met gillende fans, uitzinnig van vreugde. Nou, het is niet mijn smaak en ik ben benieuwd wat er over 10 jaar nog over hen geschreven wordt. Want er zijn niet veel grootheden van de talentenjachten echt overeind gebleven.
Maar ja, misschien ben ik er ook wel te oud voor. Want vele jaren jonger, stond ik ook smachtend in de rij, te wachten op een handtekening van Charles Aznavour of Gilbert Bécaud. Ik heb meisjes zien flauwvallen, alleen al omdat ze een pluisje van Bécaud’s trui hadden bemachtigd. Nou ja…. En de taferelen bij de Beatles logen er ook niet om. Klasgenootjes spijbelden, trokken liftend naar Amsterdam om maar één blik te kunnen werpen op de Fab Four.
Het zal dus wel allemaal wel weer “reg kom”.
En ik? Ik zet nog maar eens een LP op van Charles of Gilbert…. en doezel een beetje weg.

Vis, vis, vis

Hier liggen ze dan, gevangen, op zee al vers ingevroren en klaar om verwerkt te worden: de reusachtige tonijnen op de Tsukiji vismarkt in Tokyo.

We moesten er vroeg voor op, want de markt begint bij het ochtendgloren. Enorme hallen met vis, vis, vis en nog eens vis. Nee, je neus hoef je niet dicht te knijpen. Integendeel, het geurt er naar de zee.

En na afloop, op een tijdstip dat we normaal gesproken ontbijten, gingen we sushi eten. Zo lekker, alleen daarvoor al wil ik nog wel eens terug.

Cadeautjes

Al sinds enkele jaren geeft Leo als vrijwilliger Nederlandse les. Vandaag was zijn Japanse leerlinge weer terug van vakantie in Japan en zij bracht iets voor ons beiden mee.
Twee prachtig ingepakte cadeautjes, op zich al een plaatje waard. Want niet domweg dichtgeplakt met tape, maar zeer ingenieus onzichtbaar dichtgevouwen en geplakt. Bijna zonde om open te maken.
En wat er in zat, was al even mooi. Een doosje met sierlijke eetstokjes, versierd met ragfijne bloemen.
En een doosje dat je slechts behoedzaam durfde openen. Erin al even fraaie zakjes met ???  Dat…. houden we nog even voor verrassing!

Lastig

Toen ik jaren geleden  door griep geveld was, vertelde mijn hulp dat ze me maar een lastige patiënt vond. Ik?? Lastig? “Nou ja”, zei ze, “niet veeleisend, integendeel. Maar er is aan jou geen eer te behalen. Want je gaat naar bed, wil niks, hooguit wat water en als je er dan weer uit komt, ben je beter.”
Daar had ze wel een punt mee. Want als ik ziek ben, wil ik maar één ding. Rust.
Geen vragen van “wil je misschien… Zal ik voor je …”

Nee, de slaapkamerdeur dicht en hooguit een bekertje water zo nu en dan. Maar voor de rest niets. Ik lig in bed en slaap. Uren, ja soms dagen lang. En dan komt het moment dat ik wakker word en denk “ik heb honger”. Dat is een goed teken en helemaal als ik verlang naar een witte boterham met eiersalade. Waarom juist dat? Geen idee, maar echt als ik dat wil, ben ik weer helemaal de oude.

Leo ging deze week maar stilletjes zijn gang, deed boodschappen en bracht alvast, hoera!!! eiersalade mee.

Griepje

Even een time-out. Na dagen met een hoofd vol snot, talloze nies- en hoestbuien en dropjes en papieren zakdoekjes op strategische plaatsen, gaat het weer beter. En nu neem ik even een dagje vrij!