| Hier thuis is het nog steeds een beetje puinhoop. Spullen opgeslagen, kale wanden, bank midden in de kamer, geen tafel, geen opbergplek.Een beetje kamperen in je eigen huis. Deze week komen schilders en vloerenleggers, volgende week kunnen we de boekenkast weer op z’n plek zetten.
Maar er is altijd wel een kopje thee en dat boek zit ook wel snor. Dus zelfs tussen alle rommel zit geluk in een klein hoekje 😉 |
 Bron: Pinterest |
Category Archives: huishouden
Geel
Ik heb een voorkeur voor geel. Jaren geleden kochten wij een heel servies in Canterbury (ja wat je ver haalt…), in zonnig geel. Maar ja in de loop der tijd sneuvelt er wel eens wat. Eerst kon ik het servies hier nog wel bij kopen, maar van lieverlee raakte het uit de collectie.
Nou, geen nood. We vulden aan met iets wat er qua kleur wel bij paste. Helaas, geel raakte uit de mode. Geen bordjes, schotels, schaaltjes in het geel meer te vinden. Alleen gele koffiemokken zijn nog wel te krijgen. En die heb ik nog wel voldoende….
Deel dit op:
Opruimen
 |
De dozen staan al klaar om te worden gevuld met boeken uit onze boekenkast. Alles moet uit de kamer de komende weken, want er wordt behangen, geschilderd, nieuwe vloer gelegd.Dus is er de afgelopen week geschoven in diverse kamers, zodat er ruimte kwam om dozen en de 1001 andere dingen tijdelijk te stallen. Als een kat in een vreemd pakhuis loop ik door het huis. Wat ik blindelings kon pakken, staat nu opgestapeld ergens anders.
Vandaag wordt de kruipruimte geïsoleerd. Het weekend komen de kinderen helpen om de boekenkast te demonteren. En ja, het is warm!! Nou ja, niet zeuren, even doorbijten en dan is alles weer netjes… |
Deel dit op:
Rookgordijn
Soms lijkt het wel of instanties een soort van rookgordijn willen optrekken. Jaren lang kwam gas en licht van het Gemeentelijk Energie Bedrijf, kortweg GEB. Het GEB werd Eneco. Tot een aantal jaren geleden inde dat bedrijf ook de waterschapsbelasting en de kosten voor het waterverbruik. Dat moest allemaal anders. Het water wordt sindsdien geleverd door Evides en de waterschapsbelasting moesten we betalen via het Hoogheemraadschap Schieland, dat later samenging met het Hoogheemraadschap Krimpenerwaard en de naam veranderde in Hoogheemraadschap Schieland en Krimpenerwaard.
De inning van de waterschapsbelasting wordt nu echter gedaan door de Regionale Belasting Groep. De aanslagen die wij jaarlijks ontvangen bestaan uit minimaal 2 druk bedrukte A4-tjes, vergezeld van het (on)nodige andere kleurige drukwerk. Maar toen ik laatst wat van die post opborg, moest ik echt even zoeken naar het jaar van de aanslag. Die staat niet duidelijk ergens rechtsboven, maar enigszins verscholen middenin. Zou dat zijn om je alert te houden?
En hoe is het verder met Eneco? Die levert ons nog steeds gas en elektriciteit en stuurt ons dan een jaarnota van ook weer ettelijke A4-tjes. Want de specificaties worden als maar langer. De meterstanden geven we trouwens per e-mail door aan de netbeheerder, en die heet Stedin, en plaatst ook de meters.
Kun je het nog volgen? Nou ik eigenlijk niet. Onze administratie is inmiddels net zo gecompliceerd en uitgebreid als die van een klein bedrijf vroeger. Wie wat is en hoe beheert, factureert, berekent en plaatst, is me al lang niet meer zo duidelijk. En stiekem geloof ik dat al die rookgordijnen met opzet worden opgetrokken, zodat de burger niet meer weet van hoe of wat. En denkt “Acht, laat maar!”
Deel dit op:
Aangekoekt
Koken en TV kijken zijn geen gelukkige combinatie. Dat moet je natuurlijk nooit samen doen, zeker niet als je naar een spannende detective kijkt. Maar afgelopen vrijdag had ik rabarber gekocht en ik dacht dat ik dat wel “even”op kon zetten als ik naar een aflevering van Vera (op België één) zou kijken. Geen wekkertje gezet, want dat maakt zo’n snerpend geluid.
 |
Nou ja, om een lang verhaal kort te maken: pas toen het in huis geweldig begon te ruiken, kwam ik tot de ontdekking dat mijn heerlijke rabarber nu meer op een klein beetje houtskool leek. Ik vreesde dat ook mijn mooie pan er aan zou zijn gegaan. Maar toevallig had die morgen een pak baking soda gekocht. Ik liet alles eerst goed afkoelen, deed een beetje water en wat azijn en een paar flinke lepels baking soda in het pannetje. De volgende ochtend kon ik alles er met gemak uit halen en staat mijn pannetje weer netjes in de kast. |
Baking soda is trouwens voor heel veel dingen te gebruiken. Het is milieuvriendelijk, niet giftig en niet agressief. Kijk maar eens hier, waar je oneindig veel tips kunt vinden.
Deel dit op:
Goeroe
Ik maak er geen geheim van dat het huishouden me als werk niet zo ligt. Ik doe het, want het moet. Maar leuk, neeeee!! Toch lees ik altijd de nieuwsbrief van Getorganizednow van huishoudgoeroe Maria Gracia. Wie weet steek ik er nog eens iets van op, nietwaar?
Vorige week beantwoordde ze de vraag “hoe stofzuig ik goed?” Volgens Maria maak je lange banen over de breedte van de kamer en dan nog een keer, maar in de lengte. Zo weet je zeker dat alles in de kamer gedaan is. Nou, dat had ik ook kunnen bedenken. Alleen, dat werkt natuurlijk in de praktijk niet zo. Al stofzuigend stoot ik telkens op allerlei obstakels, zoals tafels, stoelen, bank, plantenbak, boekenkast. Niks lange banen. Wel horten en stoten en draden, waar de stofzuigerstang in verstrikt raakt. Kortom, een karwei waar ik de lol niet van inzie.
Toch dweilde ik laatst met plezier (dweilen vind ik qua systeem zo’n beetje hetzelfde als stofzuigen). Na zijn verhuizing moest het oude huis van jongste nog even schoongemaakt worden. Alles was leeg, ik was er in mijn eentje. En toen was die kamer zo gepiept. Geen enkel meubelstuk dat in de weg stond, geen draad die over de grond slierde. Het ging van zoef, zoef, zoef en het parket werd zienderogen schoon. Dat was nog eens leuk, ik werd er helemaal vrolijk van 😉 😉 😉
Deel dit op:
Handig?
| Of het nou echt handig is, dat weet ik niet. Misschien is het wel als gisteren “volkomen overbodig”. Maar dat je de vloer kunt stoffen door er over te dansen, dat trok me toch wel aan. Stel je voor, een gepassioneerde tango of een lekker wilde chachacha! Moet natuurlijk wel voorzichtig gebeuren, want voor je het weet lig je op je snoet.Maar het idee alleen al vind ik hilarisch! 😉 😉 |   |
Deel dit op:
Onzinnig
 |
Er is weer eens wat nieuws op de markt. Een apparaatje waar je een ei, wat andere dingen zoals ham of kaas, in moet prutsen (de opening leek mij tenminste veel te klein) om dan na enkele minuten een soort omelet op een stokje te krijgen? Je kunt toch gewoon een eitje tikken op de rand van een pan en dan erbij doen wat je wilt? Zo doen we dat al eeuwen en dat is gewoon lekker. Nee hoor, de fabrikant heeft weer een dingetje bedacht, met een snoer en zo onhandig dat je na de eerste pogingen al denkt |
“ach nee…., la maar zitten…”. En dan belandt het ding bij de recycling of op de rommelmarkt. Ik hou het gewoon bij mijn pan en het beproefde recept!
Deel dit op:
Weerstand
Ik ben opgevoed met reinheid hoog in het huishoudvaandel. Bij mijn moeder thuis moest alles blinkend schoon. Zelf boende ik ietsje minder rigoureus. Maar wel kreeg alles regelmatig een schoonmaakbeurt.
 |
Het was dan ook even wennen toen oudste ging studeren. Helemaal in Groningen, dus hij moest op kamers. Gelukkig vonden we snel een kamer in een studentenflat. Toen we er een kijkje gingen nemen, werden we begroet door een man, die riep: “Niet schrikken, ze hadden gisteren een feessie!” Al in de hal sloeg ons de lucht van te lang openstaande vuilnisbakken toe. |
In de gemeenschappelijke keuken moest ik even slikken. Een lang aanrecht waar overal vuile pannen, borden en glazen stonden. Vier grote kookplaten, die aangekoekt en vettig waren. Twee koelkasten, in de één diverse bakjes met schimmige inhoud. Iets roods, dat lang geleden waarschijnlijk Foe yong hai was geweest, wat ondefinieerbaar groen met een wollig laagje. In de andere koelkast een behoorlijke voorraad bier, met krat en al. Moest ons kind hier wonen en leven? Jazeker, en hij heeft het er ruim vier jaar uitgehouden. Over de hygiënische staat daar heb ik maar niet lang getobd, dat moest ik loslaten. Maar weet je wat nou zo gek was? Hij was nooit ziek. Blijkbaar zorgden al die bacteriën daar in huis voor een weerstand van je welste.
Ik vertel dit verhaal, omdat ik laatst las (klik) dat kinderen minder ziek waren in gezinnen waar de afwas met de hand werd gedaan in plaats van met een vaatwasser. Minder schoon misschien, maar dat zorgt wel voor meer weerstand!
Deel dit op:
Moestuintje
Bij hoeveel mensen zou er nu een schaaltje in de vensterbank staan met kleine potjes, waaruit nietige sprietjes groeien? Bij heel veel, denk ik zo. In ieder geval bij Bettie, die gisteren al een blogje wijdde aan de reclame van Albert Heijn. Ze was me dus net voor.
Ik ga nog niet zo ver dat ik uitkien wie er veel boodschappen heeft, maar beslist geen moestuintje wil beginnen. Maar ik reken wel uit dat ik tenminste 1x zo’n klein potje per keer krijg.
 |
Ik vind het bijzonder dat Appie altijd weer zulke leuke reclamecampagnes bedenkt. Oh ja, er zijn azijnpissers die er niks aan vinden. Nou, die gaan dan maar ergens anders boodschappen doen. Bij Michiel van de Jumbo of zo.Hier staan in ieder geval de potjes naast elkaar. En ik geef ze elke dag trouw water, in de hoop dat mijn eigen groente er uit zal groeien. |
De radijsjes piepen al aardig omhoog. Het zijn 7 (!) sprietjes, dus dat wordt straks smullen 😉
