Spelletje

img_20260520_2127331578387282406994695333

Oh, die hebben we ook nog, klonk het uit de mond van oudste zoon. Hij hielp me met het opruimen van allerlei dozen, die nog op zolder stonden stof te happen.

In de meeste dozen zaten strips, tijdschriften. Het was een heleboel bij elkaar, want in een mensenleven wordt heel wat verzameld. Maar uit één doos kwam dus dit spelletje. Kan ook weg, vond hij. Maar dat was ik niet met hem eens.

Dat wilde ik wel houden. Een klein beetje uit nostalgische overwegingen, maar ook om dat spelletje nog een te spelen.

Dus gingen de stukjes op tafelen begon ik met het invullen van de dertien stukjes. Allemaal verschillend van vorm op twee na. Het duurde een avond en toen had ik één oplossing gevonden.

Er zijn 1641 verschillende mogelijkheden, dus ik kan voorlopig wel vooruit.

Na het feest

Bron: Facebook / Radonna J. Fox
Het schilderij werd gemaakt door Steven Dohanos

Ach kijk nou toch. Heerlijk gekookt, gasten gehad en nu nog even aan tafel, met een schuin oog kijkend naar de enorme berg afwas. Dat heb je als je pronken wil met het mooie servies.

Je hoort haar bijna zuchten. Want haar lieve echtgenoot zal wel weer geen hand uitsteken. Die zit al achter zijn krant, zich van geen kwaad of rommel bewust. Dat was toen, maar gelukkig is het nu, dankzij de moderne techniek, allemaal anders.

Want met een beetje passen en meten moet het lukken bijna alles in de vaatwas te krijgen. En morgenochtend is alles weer schoon en fris.

Zomaar

Niet elke dag is er inspiratie voor een blog. Maar gelukkig is er dan altijd nog een archief. En daar is altijd wel wat te vinden.

wp-17789630279328659627368286335076

Vandaag ga ik terug naar mei 2019, naar Zakynthos om precies te zijn. Daar was ik met Leo en mijn schoonzus en zwager.

We luierden wat op het strand en we huurden een auto, waarmee we allerlei tochtjes maakten. En op één van die ritjes zag ik dit “pottentuintje”.

Vraag me niet waar precies, want dat kan ik niet meer achterhalen. Het is en blijft toch een leuk plaatje.

Papier (2)

Niet alleen Peter Gentenaar, maar ook zijn vrouw Pat Gentenaar-Torley werkt met vormen van papier. Het werk van Pat lijkt te zijn geschilderd, maar bestaat uit verschillende lagen papierpulp.

Door niet op papier te schilderen maar vanaf de onderzijde te beginnen, wordt een voorstelling laag voor laag opgebouwd. Op een vacuümtafel wordt het dan tot één geheel gemaakt.

Hoe zoiets technisch gaat, werd me niet helemaal duidelijk. Maar de werken spraken voor zich en ik was er weg van. Kleurige voorstellingen die ik zo aan de muur zou willen hangen.

Ook de werken uit de vroegste periode, toen ze nog meer bezig was met weeftechnieken waren mooi, maar weer geheel anders.

Ook deze tentoonstelling is nog tot en met 6 september 2026 te zien in Museum Rijswijk.

Papier (1)

Marthy schreef er al over, de tentoonstelling van Peter Gentenaar en Pat Gentenaar-Torley in Museum Rijswijk. 

De grote vormen die Peter Gentenaar maakt, zijn waarschijnlijk redelijk zwaar van zichzelf en ze hangen stil. Toch gaven ze mij het gevoel te zweven, te fladderen in de ruimte. Ze bestaan uit papierpulp, maar door hun verschillende vormen, een klein beetje versteviging met dunne bamboestukjes en de hand van de meester krullen, plooien en vormen ze zich.

Sommige zijn wit, maar toch niet egaal van kleur. Andere objecten hebben meer of minder kleur in zich. Wat het zijn? Vormen, schelpen, wolken of dat wat je er in wilt zien. Ze maakten op mij een enorme indruk en ik vond ze prachtig.

De tentoonstelling “Fibers of life” is nog tot en met 6 september 2026 te zien in Museum Rijswijk.

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Een song uit de film “La vitta è bella”. Noa met “Beautiful that way”.

Als de clip niet start, dit is de link

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Als gebruikelijk een chanson van mijn idool Charles Aznavour: L’amour et la guerre. Ditmaal gezongen door Claire Taïb.
Een lied dat de waanzin van de oorlog beschrijft, want waarom zouden we ten oorlog strijden en sneuvelen? Elkaar beminnen is een betere keuze.

Als de clip niet start, dit is de link

Geluk

wp-17767790489868958551334035635778
Gekregen van een lieve blogvriendin

Geluk is de kunst een boeket te maken van de bloemen waar je bij kunt.

Dit gezegde was de koprol-puzzel van enkele weken geleden. En het is waar. Niet altijd geeft het leven je rozengeur en maneschijn.

Maar wie genieten kan van een veld vol klaprozen of paardenbloemen, ziet ook vast vaker de lichtpuntjes in het dagelijks leven.

Tijdloos

Bij het opruimen van mijn boeken kom je natuurlijk ook oude bekenden tegen. Boeken die we vaker lazen, die een diepe indruk bij ons achterlieten en de boeken die door de tijd heen altijd weer gepakt worden.

Zoals “Jip en Janneke” van Annie M.G. Schmidt. Ontelbare malen heb ik het voorgelezen. Want onze waren nog maar een paar maanden toen we al elke avond uit dat boek voorlazen.

img_20260425_1438082303482386870095781476

Ondanks al die keren bleef het redelijk netjes. Ik had het dan ook buiten bereik van hun kinderhandjes gehouden. Dit was en bleef het voorleesboek.

En wat ontdekte ik bij een HEMA-bezoek? Dat zelfde boek, in vrijwel ongewijzigde uitvoering. Er lagen stapels, geflankeerd door de Takkie en Siepie, de hond en kat van Jip en Janneke.

Heerlijk om te zien dat deze tijdloze figuurtjes nog steeds de kinderkamers bevolken.

Poster

wp-17768487522824809533999794307151

Griekenland was het onderwerp op onze kalender.

Daar hebben wij goede herinneringen aan. Al diverse keren vertelde ik over de reis die wij helemaal aan het begin van onze relatie maakten. En ook later gingen we nog regelmatig terug naar Griekenland. Met zijn mooie stranden, heerlijke zon en geschiedenis.

We bezochten de Akropolis, Sparta, Delphi en Knossos. Onze huwelijksreis ging naar Kreta en latere jaren lagen we te bakken in de zon op Zakynthos.

De poster van deze maand is vrij bekend, de spierwitte huisjes en blauwe zee van Santorini. Maar ja, daar waren we nou net niet.