Kleding

Nadat schoondochter en ik de kattententoonstelling hadden bekeken, liepen we ook nog naar de tentoonstelling van stewardessenpakjes, die nog tot 4 februari 2018 te bekijken is. Wij kennen natuurlijk de keurige en enigszins saaie blauwe uniformen van de KLM, de degelijke rokken en jasjes van Lufthansa. Maar er zijn op nog heel veel andere, zeer kleurrijke andere uniformen te bewonderen. In een aantal zouden we niet gevonden willen worden, andere leken ons weer heel erg onhandig. En sommige waren wel erg leuk, maar om daar nou elke dag in te moeten lopen…..

This slideshow requires JavaScript.

Mode

Ik dacht dat het inmiddels wel een beetje overgewaaid zou zijn, die malle mode van (spijker)broeken met grote gaten er in. Maar nee, je ziet ze nog overal. En dan niet die broeken met door de fabriek er in gemaakte versleten plekken, waar dan nog wat draden de stof bij elkaar houden. Nee, dit zijn broeken waar de drager zelf de schaar in heeft gezet. Als ze lopen, valt het nog niet zo op. Maar als ze gaan zitten, dan ziet het er toch zo mal uit. Ineens piept er een blote knie door. Het lijkt mij ook helemaal niet lekker zitten. Maar goed, dat kan ik niet weten, want ik draag zoiets zelf niet.
Nou ja, het gaat me ook niks aan! Iedereen moet natuurlijk zelf bepalen wat hij of zij draagt. Maar ik vind het meestal geen gezicht. En dan maak ik soms stiekem een foto voor mijn blog, lekker puh 😛

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Oud wordt nieuw

Wat grappig toch, dat alles altijd weer terugkomt. Wie nooit de moeite neemt om zijn huis te veranderen, een nieuw behangetje te nemen of de meubels weg te doen en er modernere voor in de plaats te zetten, die wordt vanzelf weer hip en trendy.
Want in de jaren 80 hadden wij in onze flat een kurken wand. Zelf geplakt, wat nog best een vervelende klus was. Toen wij in ons huidige huis kwamen wonen, was zoiets al weer helemaal uit beeld. Nu zou die kurken wand zomaar weer hip en helemaal van deze tijd zijn. Kijk maar, hier staat ie helemaal 2017, maar voor mijn gevoel ook nog helemaal 1981 😉

Bewaren

Bewaren

Hoedjes

De 3e dinsdag in september, Prinsjesdag. Politiek gezien een belangrijke dag, maar dat ga ik hier niet belichten. Ik ben nieuwsgierig naar de robe van de koningin, maar vooral naar de hoedjes van de dames. Dopjes of wagenwielen, rood, groen of grijs. Met of zonder veren, bloemen, vruchten….

Misschien wel zoiets als deze, uit de oude doos. En toen nog heel voordelig….
Ach het is allemaal niet zo belangrijk, maar wel amusant om te bekijken.

hoedjes

bron: Pinterest

 

Bewaren

Mode

01-mode Lang, zeer lang geleden kocht ik dit vest. Ik was er weg van en stapte met gemak over de prijs, die toen nog in guldens was. Natuurlijk droeg ik het veel. Totdat het een beetje “old fashioned” was. Zo’n duidelijk bloemenpatroon, beetje folkore, nee dat paste niet meer in het modebeeld. Tot vorige week, toen in de damesbladen het ineens weer folklore voor en na was. Ik griste het uit de kast en draag het nu weer met plezier. Tot de volgende “look”.

 

Kruimels

Vlak voor ik op vakantie ging, bakte ik een groot stuk gevulde speculaas. Ik wilde het meenemen naar Japan als presentje uit Holland. Mijn baksel zag er prachtig uit en rook heerlijk. Maar toen ik het om wilde draaien, gleed het van de schaal. Helemaal in stukken. Helaas, dat kon ik natuurlijk niet meer meenemen. Onze buren lustten wel wat brokstukken en zelf aten we ook noodgedwongen 😉 wat stukken. Gelukkig had ik nog voldoende voorraad amandelpers om diezelfde dag opnieuw te bakken.


De doosjes waarin het verpakt zou worden, had ik al eerder gemaakt en zagen er zo uit. Mijn baksel vergat in in alle consternatie te fotograferen, maar ook het tweede stuk zag er prachtig uit.
En het souvenir viel zeker in de smaak!

Spijkerbroek

Als puber mocht ik geen spijkerbroek dragen. Dat was niet netjes en zeker niets voor meisjes, vond mijn moeder :-(Leo’s moeder kocht er wel een voor hem. Maar die moest toch terug naar de winkel, want zijn vader wilde niet dat hij in zo’n broek zou lopen.

Ach ja, tijden veranderen. Nu kun je de spijkerbroek niet meer weg denken uit het straatbeeld. En ook niet uit mijn kledingkast, want ik draag ze veel en graag. Maar wel zonder scheuren. Dus niet zo als deze, die al bij de koop er uitziet alsof je er jaren en jaren in geklust hebt.

 

 

Schoenen

Ach ja, als je jong bent heb je zo je eigen ideeën. Over schoenen bijvoorbeeld. Ik wist heel zeker dat ik nooit, nooit van mijn leven van die stevige, makkelijke schoenen zou kopen. Nee, ze moesten vooral mooi, elegant, smal en hooggehakt zijn.  Dat ik er soms hevig pijnlijke voeten in had, nam ik op de koop toe. Totdat lopen een soort van strompelen werd en ik overstag ging en stevige wandelschoenen kocht voor een vakantie met veel wandelen in het vooruitzicht.
Nou ja zeg… dat liep lekker. Geen pad te hobbelig, geen weg te modderig, een verademing. En zo ging ik van lieverlee over op de meer robuuste schoenen.
 

Eerst nog in bescheiden grijs of beige, maar tegenwoordig koop ik ze in pittige kleurtjes. Nee, elegant of fragiel zijn ze niet. Eigenlijk vind ik ze zelfs niet eens mooi, maar wat lopen ze lekker. En dat is nu toch het enige criterium. Dus, de paden op, de lanen in, vooruit met ferme pas!! 😉 😉

Niet alleen voor vrouwen

Waren tassen vroeger vooral een attribuut  voor vrouwen, tegenwoordig zie je steeds meer mannen met een tas. Ze hebben natuurlijk ook meer mee te nmen dan vroeger, want een beetje man-van-deze-tijd gaat niet meer op weg zonder laptop of tablet, smartphone, flesje water. En waar laat je dat dan? Juist, in een tas. Dus zullen mannen misschien wel vallen voor deze mooie herentas, gespot on Luik.Een kek hoedje en mooie schoenen en meneer is helemaal klaar voor de wereld 😉

Mocht je ook een mooie tas gezien hebben, je kunt je foto ervan deze week plaatsen bij Stuureenfoto.

Regenboog

Zo’n etalage trekt natuurlijk onmiddellijk de aandacht. Een regenboog van lederen handschoenen. Ik wist niet dat ze nog verkocht werden. Het leek me zo ouderwets. Maar ja, dit is dan ook in Brussel, waar de dames net iets chiquer zijn en dus niet zonder handschoenen de deur uit gaan. En ja, ze moeten natuurlijk qua kleur wel matchen met de tas en schoenen. Dus wat heb je nou aan één paar?