Bij het station van Twello staat dit beeld. Volgens het commentaar zou het gaan om Akka van Kebnenaise, de gans met op zijn rug Nils Holgerson. Selma Lagerlöf beschreef hun vele avonturen, die ook verfilmd zijn. Ik herinner me een prachtige serie op TV, waar ik graag met de jongens naar keek.
Ik ben niet zo goed in het herkennen van vogels, maar dit lijkt me toch geen gans. Eerder een witte raaf. Maar goed, dat is ook bijzonder, toch?
Category Archives: Hobbies
Argentijnse avonden
Sommige mensen leven in een gezapig ritme, met zekerheden en nauwelijks twijfel. Zij begrijpen vaak niet dat anderen zoveel zekerheid te benauwend vinden en daarom op zoek gaan naar een ander leven. Die dan het avontuur zoeken en beginnen aan een ongewisse toekomst.
 |
Zo’n man was Rinus van Mastrigt, zoon van een Rotterdamse kruidenier uit de Zwart Janstraat. Als hij tijdens de crisis van de jaren 30 geen werk kan vinden, besluit hij naar Indië te gaan. Daar ligt werk genoeg voor een bouwkundige zoals hij. Alleen, de reis er naar toe is nogal duur. Waarom dan niet op de fiets? En zo begint een leven met vele avonturen, ups en downs, mooie en slechte tijden. We zouden er niet van op de hoogte zijn, ware het niet dat Carolijn Visser in contact kwam met de dochter van Rinus. Zij vertelt in Argentijnse Avonden over Rinus, zijn dochters, de familie en vele anderen wier levens door toeval (of het lot) met elkaar zijn verknoopt. Wie weten wil hoe Rinus en zijn dochters via Indië in Argentinië terecht komen, moet het boek maar lezen. Ik was geboeid van begin tot eind en las het in één adem uit! |
Deel dit op:
Hiroshige
Als de reizigers Mishima naderen, is het mistig. Hiroshige weet de geheimzinnige sfeer goed te treffen. De Torii wordt bijna verhuld door de nevel, zijn mooie rode kleur is niet te zien. De omgeving is nauwelijks waarneembaar.
Collectie: Tokyo National Museum
| Ook nu nog hangen de nevelen vaak boven Mishima. Alles vervaagt tot grijs en grauw, een bijna spookachtig beeld. De reizigers van nu, in de snelle trein, zullen niet veel van dit landschap zien. |  |
Deel dit op:
Hiroshige
De Tokaidoweg loopt verder naar Hakone. Het is bekend om zijn hete bronnen, waar of de reizigers van toen ook gebruik van gemaakt zullen hebben.Het moet een zware tocht zijn geweest. Misschien hadden zij minder oog voor de omgeving als de toeristen die er nu naar toe gaan.
Collectie: Tokyo National Museum
| Want ook in deze tijd is Hakone nog steeds een populair reisdoel. Niet alleen vanwege de warme baden, maar ook vanwege de natuur en het zicht op de Fuji. In de omgeving van Hakone is zelfs een replica van een Edo-controlepost nagebouwd. |  |
Deel dit op:
Hiroshige
Oiso is de volgende pleisterplaats op de Tokaidoweg. Het regent dat het giet en de reizigers zitten weggedoken onder hun jassen. Gauw een schuilplaats zoeken in dit stadje.
collectie Tokio National Museum
En zo gaan reizigers nu door Japan, bij voorkeur met een (super)snelle trein. Alleen de naam (Tokaido) van één van de lijnen herinnert nog aan oude tijden.
bron: internet/flickr
Deel dit op:
Hiroshige
De volgende etappe op de Tokaido was Totsuka. Hiroshige toont hier een ruiter, die van zijn paard afstijgt en van plan is het theehuis te bezoeken. Totsuka ligt een dag reizen vanaf Nihonbashi. Tijd dus voor een welverdiende rustpauze. 
 |
Ook nu komen reizigers aan in Totsuka (een deel van Yokohama), maar dan met de trein. Ongetwijfeld zijn er nu ook diverse theehuizen om even uit te rusten. Al kun je ook in de trein een hapje eten of iets te drinken kopen. |
Deel dit op:
Hartjes
Zeker weten dat ik zo hier en daar mooie hartjes gefotografeerd heb. Maar omdat ik mijn foto’s niet van tags voorzien heb, moet ik het van mijn eigen geheugen hebben. Gelukkig wist ik zeker dat ik op één van de kerstmarkten van die suikerzoete harten van taaitaai gezien had. En ja hoor, in Düsseldorf, alweer in 2006, dus best lang geleden.
Bettie, dit zijn mijn suikerharten voor jouw hartjes-serie:
Deel dit op:
Hiroshige
Hodogaya is de vierde rustplaats op de Tokaido-weg die Hiroshige weergaf. Er is al een groep reizigers aangekomen, maar dan komen over de brug nog eens dragers met grote kisten.
Nu is Hodogaya een onderdeel van Yokohama, met een grote chemische fabriek. Maar het is ook de rustplaats van vele Engelse, Australische, Nieuwzeelandse en Indiase militairen, die in de Tweede Wereldoorlog omkwamen.
De begraafplaats ligt slechts 300 meter verwijderd van de oude Tokaido-weg.
Deel dit op:
Puzzelen
Deze puzzel kreeg ik met kerst. Niet iets wat in één avond klaar is. Dus eerst maar een puzzelkleed aangeschaft, zodat ik het ook kan opruimen als ik geen tijd heb om er rustig aan te zitten.
| Het is een prachtige herfstplaat van de Japanse tuin in Vancouver. Maar aan de linkerkant zijn de struiken grijsachtig groen en aan de rechterzijde juist groenachtig grijs. En al die oranjerode bladeren zijn moeilijk van elkaar te onderscheiden. Dat is dus wel even goed zoeken naar het juiste stukje. Maar het vordert gestaag. De brug was het gemakkelijkst en dus ook het eerste klaar. Ik kan nog veel avondjes voort….. |  |
Deel dit op:
Hiroshige
Dit is de derde halte op de Tokaido. Hiroshige laat zien hoe de reizigers met een boot worden overgezet. Op de achtergrond is Mount Fuji te zien.
Tijdens onze reis in Japan reed de Shinkansen ook langs Mount Fuji. Helaas was het die dag mistig en konden we hem niet zien. Ik heb de foto op internet gezocht.
