Collectie: Tokio National Museum
| De reizigers verlaten de kust en moeten over een smalle pas, langs een wild stromende beek naar Okabe. Niet het gemakkelijkste deel van de weg, want alles gaat te voet. En ook in deze tijd is het voetpad nog steeds lastig. Vanuit de lucht zie je de besneeuwde toppen van het ruige gebergte. Maar te voet hoeven we niet meer, we nemen de trein tegenwoordig. |
 |
 |
Tja, een waarheid al een koe, deze quote van Pinterest. Dus wat doe je dan, je kijkt naar de boekenkast die uitpuilt en besluit dat het weer eens tijd wordt om wat op te ruimen. Met pijn in het hart, natuurlijk, want veel boeken zijn gekregen, waren prachtig om te lezen of er hangen andere herinneringen aan. Nou ja, even doorbijten dus en niet al te veel blijven hangen in “oh ja, weet je nog….” 😉 |
Collectie: Tokio National Museum
Natuurlijk willen ook de Tokaido reizigers zo nu en dan wel even rusten en iets drinken. Hier in Mariko staat gelukkig een herberg, waar ze hun dorst kunnen lessen.
| De herberg van nu in Mariko likt wel heel erg op de houtsnede van Hiroshige. Zou dat nou echt nog steeds dezelfde herberg zijn?
Het ziet er wel erg oud uit. Mocht je er een keer langs komen, kun je er in ieder geval een kopje thee nemen. |
 |
Och, hoe veel bergen, hoeveel rivieren moeten we nog overgaan? Zal ik dan het land bereiken waar mijn eenzaamheid tot een einde komt. Vandaag, als altijd, reis ik door.
Dit gedicht van Wakayama Bokusui (vrij vertaald) staat als commentaar bij deze houtsnede in het kleine boekje, dat ik vorig jaar kocht en de aanleiding is voor al deze blogjes.
Het is het zicht op Fuchu, met telkens weer de Fuji op de achtergrond.
Collectie Tokyo National Museum
| Voor de kust zie je nu de parachutes van de skydivers, die zich laten leiden door de wind. |  |
Collectie National Museum, Tokio
| Vanuit de verte zien de reizigers de boten in de baai van Miho. Hiroshige tekende vast op een bewolkte en nevelige dag, want de Fuji is niet te zien. Maar op deze foto is Fuji-san weer duidelijk in beeld. En zien we ook dat er heel wat is bij gebouwd in de loop van de tijd. |  |
Collectie: Tokyo National Museum
Het zal toch geen gemakkelijke reis zijn geweest, zo langs de Tokaidoweg. Ik heb geen idee hoe lang men er over deed en of het gevaarlijk was. In een draagstoel nou ja, maar als dragers lijkt het me geen pretje.
| Eigenlijk was Hiroshige een soort van fotojournalist avant-la-lettre. Altijd op zoek naar mensen in vreemde omstandigheden, zoals hier in de buurt van Okitsu. Reizigers van nu zien een heel ander plaatje, zeker als het weer en de zonsondergang meewerken. |
 |
Collection Tokyo National Museum
De Tokaido weg loopt hier in Yui langs de zee. Als je even achterom kijkt, zie je de Fuji liggen. Hiroshige kon niet nalaten die nog maar een keer af te beelden. De berg is niet voor niets het symbool van Japan.
| En kijk, ook nu is de Fuji nog een prachtig fotogeniek beeld. Deze foto is genomen vanaf (bijna) het zelfde punt als waar Hiroshige zijn houtsnede maakte. |
 Bron: Japan-Guide.com |
Winter in Japan kan koud zijn, met veel sneeuw. Toch gaan de reizigers verder op de Tokaido-weg. Hier komen ze aan in Kanbara en zo te zien houdt het voorlopig nog niet op met sneeuwen. Zouden ze wel een slaapplaats kunnen vinden?
Collectie Brooklyn Museum, New York
| Ook in Japan wordt kunst gebruikt in de commercie. Afbeeldingen van Hiroshige staan op stropdassen, t-shirts, postzegels en zelfs I-podhoesjes. Of, zoals hier, op een sake set. |  |
Elke keer trekken de reizigers verder op de Toikado-weg. Ze naderen nu Yoshihara, de weg is smal en met bomen omzoomd. In de verte doemt de Fuji op.
| Hoe anders ziet het er nu uit. De bomen hebben plaats gemaakt voor houten palen waaraan ontelbare kabels voor elektriciteit en telefoon. Want in Japan gaan die niet in de grond, vanwege de aardbevingen. |  |
Op weg naar Hara lopen de reizigers langs de rijstvelden, waar kraanvogels staan.
| Die aanblik zal hen blij gemaakt hebben, want kraanvogels brengen geluk, zegt men in Japan. Vaak vouwt men kraanvogels van papier, want 1000 gevouwen kraanvogels zouden zorgen voor veel gezondheid. Dat dacht ook Sadako Sasaki, die slachtoffer was van de atoombom op Hiroshima. Helaas, dat heeft niet mogen baten. |
 |
Maar nog steeds brengen schoolkinderen slingers van duizenden origamikraanvogels naar het monument dat voor haar is opgericht.
