Lekker…

Hij mocht mee met opa, kijken naar dat heéééle grote schip.En als je dan zo staat, met de wind in je snoetje en je moet wachten en wachten. Nou, dan krijg je natuurlijk enorme honger. Gelukkig had opa dat van te voren bedacht, want hij nam een paar lekkere boterhammetjes mee. Met echte Hollandse kaas.

Toen de boot voorbij gevaren was, gingen ze op een bankje zitten om samen gezellig die boterhammetjes op te peuzelen.

 

Alweer wachten…

Ja hoor, ook vandaag was het wachten geblazen in Rotterdam. Nu liep iedereen te hoop om koningin Maximá te zien, die de nieuwe Markthal kwam openen.
Wij volgden het via de TV. Jammer genoeg viel op het moment suprême het beeld stil en stond de koningin als bevroren voor een levensgrote weegschaal.De spetterende muziekshow hebben we weer wel gezien.

Maar nu kunnen we dus van allerlei verse waar kopen in een werkelijk schitterende markthal. Net als in Budapest, Barcelona en vele andere steden, maar wel van een grootse allure. Een immens gebouw met een heel  bijzondere plafondversiering. Een prachtig bouwwerk, waar Rotterdam zeker trots op mag zijn!!

Bron: Koninklijk Huis

Wachten

Waar staan deze mensen toch zo geduldig op te wachten? Het is nog een beetje mistig en tamelijk vroeg. Sommigen weten het wel, het kan nog wel even duren. Die zijn er bij gaan zitten en kletsen wat.

 

Ze staan op het havenhoofd in Vlaardingen, waar je mooi zicht hebt op het grootste cruiseschip van de wereld, dat voorbij komt varen. En na een uurtje is het dan zover. Een schip, zo groot dat het je bijna niet voor kunt stellen. Een varende flat, die zowat de hele Nieuwe Maas in beslag neemt.

Op weg naar Keppel Verolme B.V., waar alle tapijten vernieuwd zullen worden en ook diverse technische reparaties zullen worden uitgevoerd. En ja, dat kon alleen in Rotterdam 😉 😉 😉

Zondag-wasdag

Al weer een tijdje geleden maakte ik deze foto tijdens een wandeling door Rotterdam. Die was hing daar zo mooi en kleurig. De wasvrouw had maling aan ingesleten regels als “maandag-wasdag” want het was echt op een zondag dat ik er langs liep. En wat maakt dat ook uit. Misschien had ze voor de maandag andere plannen, of kwam het beter uit nu ze toch voor de kant lag. Wie zal het zeggen….

Geen hoogtevrees

Dit schip zagen we deze zomer, toen we naar Enkhuizen gingen.

Zo’n groot zeilschip zou niets voor mij zijn. Ik ben al niet zo’n waterrat, maar ook het klimmen om de zeilen los te maken geven mij de bibbers. Ik wordt al akelig op een keukentrapje 🙁  Maar de bemanning heeft zeker geen last van hoogtevrees.

   

Achter de schermen

Een kijkje achter de schermen van het nieuwe Luxor Theater in Rotterdam. Dat kon bij de Wereldhavendagen 2015.
En dan zie je hoe groot zo’n podium is, hoe de kostuums en decorstukken in- en uitgeladen worden. Mag je kijken in de artiestenfoyer, met een flink rookhok. Want je wilt natuurlijk niet dat bekende sterren “even buiten” een peukje roken en meteen door hun fans omver gelopen zouden worden. We zagen hoe de voorste stoelenrij kan worden weggehaald en daarvoor in de plaats een orkestbak wordt gemaakt.
En nu kijken we met heel andere ogen naar een voorstelling.

En is dit een rekwisiet? Nee, dit staat i die artistenfoyer en is het door Youp van ’t Hek geschonken tafelvoetbalspel. De poppetjes hadden eerst andere shirtjes, maar de TD van Luxor heeft ze snel omgekleed. In Feyenoord en Ajax shirtjes. Dat dan weer wel.

Rotterdam

Rotterdam is niet alleen de stad, het is ook het grote schip, dat nu al weer een aantal jaren aan de kade ligt en dienst doet als hotel/congrescentrum. Al zijn we daar nog nooit op geweest, moet ik bekennen. Waar we wel waren, is De Rotterdam. Het grote gebouw bij de Erasmusbrug, dat door Rem Koolhaas ontworpen werd en een stad op zichzelf genoemd kan worden.
Vorige week kregen we er een rondleiding. Daarbij hoor je allerlei weetjes en details, die je anders nooit van z’n leven gehoord zou hebben. Dat het gebouw op palen staat, die nog gesteld kunnen worden, zodat het niet voorover in de rivier plonst. Hoe snel de lift gaat en dat er een speciaal computerprogramma is, dat die lift bedient. Zodat je niet al te lang op je lift hoeft te wachten en hij niet voor jou alleen naar boven of beneden gaat, maar berekent op welke verdieping er nog meer mensen wachten. Dat de ruimte zo gemaakt is, dat je door kunt kijken en zo de grootte van het gebouw nog duidelijker wordt. Dat er is een hotel in is gevestigd, waarvan wij één van de kamers mochten zien.
Natuurlijk hoorden we ook dat er nog flats te koop staan en dat de vier penthouses door één persoon tegelijk gekocht zijn. Wie daar komt te wonen, weten we niet. Maar hij hoeft geen claustrofobie te hebben 😉 En hij  heeft een magnifiek uitzicht.

Hieronder wat impressies.

de parkeergarage met stelkolommen

kamer in Hotel Nhow

een penthouse op de 40e verdieping

het uitzicht van de 40e verdieping

Eigen oogst

Nee, het is nog steeds niet genoeg voor een paar flessen Cuvée Bonheur, maar de druivenoogst was dit jaar toch al heel wat meer dan vorig jaar. En ze smaken heerlijk. Eerst goed gewassen natuurlijk, want ook beestjes vinden dit lekker en een hapje rauwe slak, nee dat is het niet wat we willen.

Ruim een kilo konden we plukken en dan nog zit er wat aan. Maar dat is voor de vogels, omdat ze zo vriendelijk waren er dit jaar niet al te veel van te smullen!

 

 

Afwezig

Ze zijn al weer gesignaleerd: kruidnootjes in vele soorten, suikergoed en pepernoten. En ja, ik heb me er aan geërgerd. Maar niet omdat het al zo vroeg in de winkels ligt, maar omdat er iets zeer duidelijk afwezig was. Er was namelijk geen Zwarte Piet meer te bekennen. Oud Hollandse huisjes, oh ja, schoorstenen, zeker! Maar geen Zwarte Piet. Allemaal keurige, politiek correcte, zakjes. Trouwens ook Sinterklaas was in geen velden of wegen te zien. Die is als priester zeker ook al verdacht. Dus uit voorzorg, meteen hop, ook die maar weg!Bah, Nederland op z’n smalst.