Category Archives: foto’s van anderen

Straatnamen

Posted on by

De straten in mijn wijk zijn allemaal genoemd naar planten. Elk cluster heeft een plantensoort, zo is er de heide-, de brem-, de varen- of rozenbuurt. En ik woon in de klaverbuurt.

Dan gaat het om de laagbouw, want rondom de flats waren de Nobelprijswinnaars de inspiratiebron. Daar schreef ik al eens over.

Bron: Google foto’s

Sommige namen zijn heel herkenbaar. Iedereen heeft een beeld bij Geluksklaver. Maar wat ik me moet voorstellen bij Wondklaver of Zevengetijdenklaver…?

En hoe ziet Calluna er uit? Gelukkig, er is nu Google en met een paar tikjes ben je helemaal op de hoogte. Kijk maar…

Ach, dat is gewoon heide. Ja logisch, ik liep ook in de heidebuurt.

Niks, en toch …

Posted on by

“Het maakt niet uit wat men over je schrijft, als men maar over je schrijft” is een uitspraak van een marketing-expert. En dus is geen nieuws, ook weer wel nieuws.

Zo las ik deze week een berichtje dat Mick Jagger, (ja die, van de Rolling Stones!), zomaar een biertje was gaan drinken en door niemand herkend was.

Het leek mij lekker rustig na al die gillende tieners en flauwvallende fans.

Maar of meneer Jagger daar nou wel zo blij mee was….? Iemand moet het doorverteld hebben, want dit bericht stond dus maandagmorgen op de voorpagina van de krant.

Alsof er niks anders te melden was….!

Toch maar weer…

Posted on by

Na een tijdje radiostilte begon ik deze week toch maar weer met bloggen. Ik miste het. Het geeft op een bepaalde manier structuur aan mijn dagelijkse bezigheden.

Ik weet het, wat ik schrijf is beslist niet altijd een hoogstaand en literair verantwoord verhaal. Maar bloggen vraagt wel om me regelmatig te verdiepen in wat verschillende onderwerpen. En ook om het luchtig te houden. Niemand zit uiteindelijk te wachten op een zeurderig verhaal.

Heb ik al een paar dingen op de plank liggen? Ja zeker, zoals dit boek. Een flinke pil, die ik meenam uit de bieb.

Met een heleboel gewone, niet al te ingewikkelde recepten van Nederlandse bodem. Of van buiten Nederland, maar dan zo ingeburgerd dat we de buitenlandse invloed niet meer herkennen.

Eens kijken wat ik daaruit koken ga…!

Herinnering

Posted on by

Op vakantie, lang geleden. Met de kinderen in de auto op weg naar …. Ach wie kent dat niet. Nog voor je de eerste stoplichten voorbij bent, beginnen de vragen.

Zijn we al ver, zijn we er bijna, wanneer zijn we er…. Ja, nou zijn het zoete herinneringen, toen lag de stress en kribbigheid van ons op de loer.

Maar we hadden in ieder geval muziek. Een bandje met leuke songs voor ons zelf en voor de kinderen (tot een bepaalde leeftijd) was er strijk en zet elke vakantie een bandje met Sesamstraat. En het blijft leuk.

Tja…!

Posted on by
Bron: Google foto’s

Twee foto’s vandaag. Deze maakte ik deze week zelf in het Kralingse Bos.

De andere kopieerde ik dit weekend van internet. Niet te missen, het is het publiek bij de F1 race in Zandvoort.

Wat een tegenstelling!

Ik heb er zo mijn eigen gedachten over. Maar die hou ik nog maar even voor me.

Nederlands

Posted on by

Zo nu en dan lijkt het mij of we geen Nederlands meer kunnen spreken of schrijven. Reclametaal is vrijwel allemaal verengelst en op sommige punten vind ik dat volkomen onterecht. Het maakt het lezen er niet altijd gemakkelijker op.

Ik spreek beslist een behoorlijk woordje Engels maar er moeten veel mensen zijn die sommige teksten totaal niet begrijpen of verkeerd interpreteren.

Kijk nou eens naar de tweede pagina in de vernieuwde Kampioen. Ja, ik weet wel dat we al jaren spreken van een e-bike, maar een e-fiets dekt de lading evengoed. Net als een fietstocht precies verwoordt wat een fietscruise is. We hebben het ook al een tijdje over tickets, maar een (toegangs-)kaartje begrijpt iedereen toch ook?

Het zijn trouwens niet alleen reclamemensen, maar ook politici die hun betoog rijkelijk doorspekken met vreemde uitdrukkingen. En dan blijft het niet bij Engels, maar vliegt het Oud-Grieks en het Latijn je om de oren.

Kunnen we misschien weer een beetje gewoon gaan doen? Het leven is nu al raar genoeg!

Snelle jongen

Posted on by

Skimboarder Adrian Raza neemt niet de gebruikelijke weg naar de overkant. Hij gaat over het olifantenpad. Maar dat is dan wel het water van de Heemraadssingel.

Het filmpje dat viral ging op TikTok leek in één keer opgenomen te zijn. Maar al moesten er wel wat meer opnames gemaakt worden, het blijft een mooie prestatie!

Toch ga ik maar liever te voet, over het bruggetje… 😉

Film

Posted on by

Nadat we, op aanraden van Marthy, de film La Joieuse op Netflix zagen, kozen we opnieuw voor een Franse film.

Dit keer keken we naar Le passager de l’été.

De film speelt zich af in het noorden van Normandie, in de Cotentin. De tweede wereldoorlog is voorbij en de boeren proberen hun hoofd boven water te houden. Er zijn niet genoeg jonge mannen om op het land te werken, maar soms biedt zich een losse arbeider aan.

En zo klopt Joseph aan bij Monique, een strenge en verbitterde vrouw die door haar man verlaten werd en nadien nooit meer iets van hem heeft gehoord.

Joseph is een harde werker, die het leven neemt zo als het zich voordoet. En dat kan soms tot moeilijke en gecompliceerde situaties leiden.

Een mooie film met een verrassend eind.

Boekenkast

Posted on by

Al zou ik het willen, het kan niet bij ons. Geen ruimte op de muur on zo’n leuke muurschildering te maken.

Maar als je een hoekhuis hebt, of op een flat… Dat zou toch heel erg leuk zijn. En dan aan alle bewoners vragen welke boeken zij gelezen hebben of nog willen lezen.

Want de smaak voor boeken kan nog al eens uiteen lopen. Niks erg, maar juist leuk. Van kinderboeken, reisverhalen, kookboeken en doktersromannetjes tot serieuze naslagwerken. En alles daar tussenin.

Maar goed, op Facebook zag ik dat dit in Tilburg (klik) al voor elkaar is gebracht. Mooi initiatief!

Geheimen

Posted on by

We keken op Netflix naar “This is a robbery”, het verhaal van de grootste kunstroof aller tijden. Die vond plaats in 1990 in het Isabella Stewart Gardner Museum in Boston.

Bron: Wikipedia
Rembrandt: Dame en heer
(Antonio van Diemen ? & Maria van Aelst ?)

Leo was niet erg enthousiast over de serie, maar ik keek met veel belangstelling.

Het is geen film, maar een docu-drama. Met interviews, nabeschouwingen en terugblikken. Maar helaas, zonder antwoord op de nog steeds prangende vraag “waar zijn de kunstwerken”?

Misschien dat zoveel jaar na dato er toch nog een keer de beslissende tip gekregen wordt. Of dat per ongeluk een schuilplaats gevonden wordt waar de kunstschatten verborgen liggen….?

Dan zou er ook gezocht kunnen worden wie die dame en heer in het zwart nou eigenlijk zijn. Wat een geheimen om te ontrafelen…!