About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Musea in Nederland

Een terugkerend blog over Nederlandse musea. Van Groningen tot Maastricht, van Enschede tot Hoek van Holland.

Vandaag staat in de schijnwerpers:
Nederlands Pluimveemuseum in Barneveld

  We eten zo gemakkelijk een stukje kip, nemen bij het ontbijt een eitje. Maar wat weten we nou over kippen?Nu 2013 het “Jaar van de Barnevelder” is, kun je in Barneveld zelf gaan kijken hoe het zit met dit beroemde ras. Want niet alleen in Nederland, maar ook ver over de grens weet men deze kippen op waarde te schatten. Dus ga eens kijken en misschien mogen de kinderen dan zo’n mooie kip iets lekkers voeren.

Ergernis

Je ergeren aan dingen waar je toch niets aan kunt veranderen, heeft totaal geen zin. Het is beter je schouders erover op te halen, want voor je het weet is je humeur naar de knoppen.Toch erger ik me regelmatig in de bibliotheek. Daar is een leeshoek met lekkere stoelen, waarin je heerlijk kunt lezen. Ik installeer me daar graag met een stapeltje week- of maandbladen om rustig door te kijken. De bladen staan in rekken, waarop de naam van het blad is vermeld.

En dan gebeurt het regelmatig dat alles compleet door elkaar staat. Het is toch een kleine moeite om alles weer netjes op zijn plaats terug te zetten?

 

 

Raadsel

Al een tijdje vielen deze roestvrijstalen dingen me op. Ik zie ze overal in de stad. Soms op regel-
matige afstand, soms is er geen verband te vinden.
Eerst dacht ik dat het alleen in Rotterdam was en dan wel daar waar opnieuw
 

bestraat was, zoals op de Binnenweg.
Maar vorige week zag ik ze ook in Amsterdam. Ik heb geen flauw idee waar ze voor dienen of wat ze markeren. Het zal best wel enig nut hebben, want anders worden ze niet in de grond geslagen. Iemand een idee?

Kleurrijk

Al weer een hele tijd geleden, in 2001 om precies te zijn, waren wij in Vietnam. We maakten de reis van Saigon naar Hanoi en bezochten ook  Bac Ha. Daar wordt regelmatig markt gehouden waar de minderheden hun waren komen verkopen. De vrouwen van de Hmong dragen schitterend geborduurde kleding. Ik vond het zo fascinerend dat ik wel foto’s kon blijven maken.

Strandbeest

Het gebeurt niet vaak dat ik niet kan slapen, maar als het dan eens zo ver is, dan kijk ik graag TV. En zo stuitte ik laatst op een uitzending van Discovery Channel over de Nederlandse kunstenaar Theo Jansen. Hij maakt strandbeesten. Gewoon, (nou ja gewoon?) van PVC-buis, lege PET-flessen en wat plastic lappen creëert hij zelfstandig bewegende figuren. Adembenemend mooi.

 

Ambacht

 “Waar vind je nog een goeie timmerman, zo’n man die wat z’n ogen zien, met zijn handen maken kan?” Het is het begin van een liedje over vaklieden, die je tegenwoordig met een lantaarntje moet zoeken.
Toch worden ook nu nog altijd jonge mensen opgeleid tot “ambachtslieden”. Vakmensen die perfect maatwerk leveren, ideeën werkelijkheid kunnen maken.  Knap werk, dat waardering verdient.
 

In andere landen bestaat er zoiets als een “meesterstitel”. In Nederland niet meer. Maar er doet wel een flinke groep jonge mensen mee aan de “World Skills” in Leipzig, waar de wereldkampioenschappen voor beroepen worden gehouden. Ze zouden best wat meer in het zonnetje gezet mogen worden, want een goeie vakman/vakvrouw is zijn/haar gewicht in goud waard.
Voor het hele team dus: toi, toi, toi, veel succes!