About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Grumpy

Bron: Google afbeeldingen

Een paar weken geleden realiseerde ik me plotseling dat ik aardig op weg was een “grumpy old woman” te worden.

Je kent ze wel, die vrouwen die met een wat verzuurd gezicht over straat gaan. Ze mopperen over alles en nog wat en nooit is er iets goed. Er loopt altijd iemand in de weg, of er is geen mens die eens een handje uitsteekt.

Nou ben ik gelukkig nog niet zo heel erg mopperig, maar zo nu en dan kan ik me verschrikkelijk ergeren. Aan verpakkingen die niet open gaan, aan rommel op straat, aan obstakels waarover je (jij of een ander) dreigt te vallen. Over dingen die niet meer te koop zijn of juist de overdaad aan spullen in de winkels.

En kunnen we er wat aan doen? Ach, soms wel, soms niet. Maar mopperen helpt natuurlijk evenmin.

En weet je, ik heb juist zo verschrikkelijk de pest aan dat soort mensen. Dus probeer ik alles weer van een zonniger kant te zien en zet ik mijn beste beentje maar weer voor, lach ik vriendelijk naar de mensen en hoop dan dat mijn vrolijk humeur aanstekelijk werkt.

In de roos

Op bezoek bij Els van de Zangclub Plus, die net een nieuwe heup heeft gekregen.

En omdat je natuurlijk niet met lege handen op bezoek komt, hadden de Zangclubleden gedokt. Maar wat neem je mee?

Ze verblijft tijdelijk ergens anders, want thuis is er geen mogelijkheid om te revalideren. Een groot boeket bloemen is dan sowieso niet geschikt. Trouwens, Lies zou al zorgen voor een beschaafd en bescheiden bloemetje.

Iets lekkers dan? Nou, of dat zo’n goed idee is? Dames van onze leeftijd willen vaak niet al te veel, niet al te zoet. Dus nee, ik moest wel iets anders verzinnen.

In de boekhandel viel mijn oog op dit tijdschrift. Een uitgave van de BBC met alle nieuwtjes, weetjes en wetenswaardigheden over Koningin Elisabeth, die haar 70-jarig regeringsjubileum vierde.

Dagelijks oefeningen om weer helemaal mobiel en zelfstandig te kunnen lopen, dus zal Els best wel eens een beetje moe zijn. Kan ze lekker uitrusten en bij lezen.

En laat Els nou zo genoten hebben van alle uitzendingen rondom dat jubileum. Het was dus een schot in de roos.

Maandag met muziek

Zoals gebruikelijk begint de week op dit blog ook dit jaar met muziek. Regelmatig vul ik mijn lijst aan met nieuwe nummers of oude hits. Met muziek die we allemaal gemakkelijk meezingen of fluiten, maar ook liedjes die onbekend zijn. Hopelijk voor elk wat wils.

De melodie stond me aan, maar erg veel weet ik niet van deze muziek uit Ecuador. Maar dat geeft toch niet, laat je meevoeren door de sfeerbeelden.

Als het filmpje niet start, dit is de LINK

Nota bene:
Het is soms wel begrijpelijk dat artiesten of platenmaatschappijen niet willen dat hun link zo maar gratis wordt afgespeeld op een blog of website. Maar het is lastig om op voorhand te bekijken of een YouTube link werkt of niet. Daarom probeer ik ook altijd de link er onder bij te zetten. Ik hoop dat het filmpje wel dan wel werkt.

Vakantieherinnering

Het lijkt gewoon een treinkaartje, maar het vormt een heel bijzondere vakantieherinnering. Want deze kaart was mijn Railpass voor Japan.

Drie weken lang konden we met de treinen van JR (Japan Rail) reizen door het land van de rijzende zon. En dat hebben we ten volle benut. Want we doorkruisten het land in allerlei treinen.

Zo’n Railpass is alleen voor toeristen en moet van te voren worden besteld en betaald. Je krijgt dan een voucher, waarmee je op een station in Japan je reizen kunt reserveren.

Dat reserveren is vooral nuttig voor de Shinkansen, de supersnelle trein. Maar we maakten ook gebruik van andere JR-treinen.

En zo zagen we grote delen van het land vanuit een comfortabele stoel, met voor ons een goedgevulde bento-box of een drankje.

Heerlijke herinneringen!

Ontdekking

Toen ik donderdagmorgen de regen tegen het raam hoorde tikken, wilde ik me eerst nog even omdraaien. Geen wandelweer…. Maar het weerbericht gaf aan dat het later droog en zonnig zou worden. Dus ja, wat doe je dan?

Om precies half elf stond ik bij het afspraakpunt van de Ganzenpas en starten we onze wandeling. Dit keer eens niet de gebruikelijk richting, maar net de andere kant op. Ook Ganzen willen wel eens wat anders.

En ja, het zou er echt ook mooi en vooral groen zijn…!

En dan blijkt dat ik, zelfs na 50 jaar, de wijk nog steeds niet helemaal ken. We kwamen in prachtig groene gedeelten, ontdekten nieuwe parkjes en slenterden door allerlei straten. Ondertussen bekeken we de voortuinen. Sommige netjes en kleurrijk, andere een troosteloze tegeltuin.

Verderop kwamen we in een gebied dat je beslist wel een “bos” kunt noemen. Geen geschoren gazons, maar overal wilde bloemen, bomen en struiken. Op een bepaald moment kwamen we op een pad, dat langs de rijksweg loopt. Het verkeer konden we niet zien door het scherm, maar horen wel. Al hinderde het ons niet.

Grote berenklauwen stonden er. Normaal gesproken zijn die niet geliefd, maar daar kunnen ze geen kwaad in het niemandsland tussen sloot en autoweg.

Het werd zomaar een ontdekkingstochtje. En het beviel zo goed dat we vast nog wel eens deze kant op zullen gaan.

Kleding

“Wat zal ik vandaag nou weer eens aantrekken?” Die vraag zal vele malen gesteld zijn. En ook al sta je voor een kast vol kleding, het is niet altijd eenvoudig. Ga je vandaag kleurig, netjes, zomers, of kleed je je voor een speciale gelegenheid? Kleding is een manier om jezelf te presenteren. En sommigen maken daar een hele kunst van.

Hoe was dat in vroeger tijd? Uit boeken en prenten kunnen we veel opmaken. Maar hoe was het nou in het echt?

Een paar weken geleden ontdekte ik een serie filmpjes op YouTube waarin vrouwen en mannen uit allerlei periodes gekleed werden. Trekken we nu soms even snel een t-shirt en een rok of broek aan, vroeger kwamen er vele lagen rokken en onderrokken uit de kast bij het aankleden.

Leuk om eens te kijken wat er allemaal aan te pas komt. Het filmpje duurt ongeveer 8 minuten, maar dan weet je ook hoe het Meisje met de parel werd gekleed.

Als het filmpje niet start, dit is de link

Bakken

Doe ik ook nog wat met die kneedmachine? Natuurlijk, er zijn al diverse broden en taart mee gemaakt.

Gisteren bakte ik nuttig, dat wil zeggen een recht toe recht aan volkoren brood.

En hoe heerlijk dan het huis ruikt. Mmmm.

En al is het dan geen luxe brood, het smaakt echt veel lekkerder dan uit de winkel.

Maandag met muziek

Zoals gebruikelijk begint de week op dit blog ook dit jaar met muziek. Regelmatig vul ik mijn lijst aan met nieuwe nummers of oude hits. Met muziek die we allemaal gemakkelijk meezingen of fluiten, maar ook liedjes die onbekend zijn. Hopelijk voor elk wat wils.

Deze week starten we met muziek uit Afrika, met Syssi Managa. Luister naar Mopepe

Als het filmpje niet start, dit is de LINK

Nota bene:
Het is soms wel begrijpelijk dat artiesten of platenmaatschappijen niet willen dat hun link zo maar gratis wordt afgespeeld op een blog of website. Maar het is lastig om op voorhand te bekijken of een YouTube link werkt of niet. Daarom probeer ik ook altijd de link er onder bij te zetten. Ik hoop dat het filmpje wel dan wel werkt.

Vakantieherinnering

Best leuk om eens door onze oude foto’s te bladeren. Omdat ik altijd een mapje maak met het jaar erbij, weet ik dat ik deze foto maakte in 2006 op de markt in Appingedam.

En hoewel het al lang geleden is, herinner ik me dat het erg koud was. Zonnig dat dan weer wel.

We gingen met de trein, vast een vrij-reizendag. Wat we er gingen doen? Geen idee meer. Zo maar slenteren en eens kijken hoe het daar in het hoge noorden is. Later die middag zijn we vast naar Groningen-stad gegaan.

Vreemd dat die kou me wel is bijgebleven, maar de rest van die dag totaal is weggezakt.

Dat hoort erbij

Wanneer wij op de Veluwe zijn, dan is wil ik beslist één keer een pannenkoek eten.

Waarom dat zo verbonden is met Veluwe zal wel liggen aan mijn kinderherinneringen. Regelmatig ging ik met mijn ouders naar Ede, waar een oom en tante woonden. En die trakteerden altijd op een keertje pannenkoeken eten.

En zo is voor mij de Veluwe onlosmakelijk verbonden met zo’n flinke pannenkoek.

Ik weet dat het restaurant waar we waren een hele lijst met allerlei soorten beleg had. Maar ik wil meestal gewoon een standaard exemplaar. Dit keer met spek, dat dan wel… en met stroop.

En dan ben ik wel weer klaar met deze lekkernij. Thuis zal ik ze niet zo gauw bakken. Maar zo eens per jaar, ja dan kan ik er echt van genieten. Zeker als we zo lekker in het zonnetje op het terras kunnen eten.