Waterlelie

Eigenlijk is ie te groot voor ons kleine vijvertje. Het had een mini-waterlelie moeten zijn. Maar ja, dat had ik even over het hoofd gezien.

De eerste jaren bloeit zo’n plant niet, krijg je alleen maar bladeren. Maar dit jaar verraste ze met flinke knoppen. En ik vind ze zo mooi, zo sprookjesachtig. Dus zolang ze er nog wel inpast, mag ze blijven.

Misschien kan ik ze wel delen en iemand anders er een plezier mee doen. Dat moet ik toch eens aan de tuinman vragen. Voorlopig maak ik me geen zorgen. Ik geniet ervan.

Bewaren

Bezoek

Een paar weken geleden zaten er ineens twee eenden in ons vijvertje. Als eerste kwam mevrouw Eend poolshoogte nemen. Ze zwom wat rond, proefde van het water en even later kwam meneer er ook bij.
Aan de ene kant is het wel leuk, maar ja… die vijver is niet echt groot, hooguit 80 x 150 cm. Weinig leefruimte voor twee eenden. Ze bekeken alles uit en te na, gingen even op de kant, snuffelden tussen onze planten. Maar uiteindelijk vlogen ze weg en zochten hun heil toch in groter water.

Kat

Ik vraag me af wat er nou zo lekker is aan het vijverwater in onze tuin. Want deze kat is er regelmatige gast. Hij kijkt eens loerend om zich heen en gaat dan drinken. Soms probeert hij een salamander uit de vijver te verschalken, maar dat lukt hem niet zo goed. Ach, we laten hem maar. Hij doet tenslotte geen kwaad.

drinkende-kat

Wonderlijk

Een paar jaar geleden kocht ik wat planten ruit (Thalictrum Aquelegifolium) voor bij de vijver. Een mooie plant, met akelei-achtig blad en donzige bloemen op lange dunne stelen. Het lijkt een tere plant, maar ze houdt zich prima in weer en vooral wind. Dit jaar werd ik aangenaam verrast. Het was me wel opgevallen dat één van de planten niet wilde bloeien. Maar nu ineens wel. Niet in lila, zoals de andere, maar in sneeuwwit. Dat vind ik altijd toch zo wonderlijk. Want waarom heeft die ene plant nou toch zo lang gewacht en hoe kan die nou ineens wit zijn? Nou ja, ik zal er niet over tobben. Gewoon genieten!

Reiger

In onze wijktuin zitten heel wat reigers, die de omgeving afstruinen op zoek naar een lekker hapje.
Nu worden er daar nieuwe bruggen gebouwd en dus zijn ze een beetje uit hun doen. Daarom strijkt er zo nu en dan een in onze tuin neer en staat dan reikhalzend bij de vijver. Meestal zijn ze te schuw om een foto te maken, maar  vorige week was dit exemplaar bijna tam en liet zich gewillig fotograferen.

Aan de ene kant vind ik het prachtig, zo’n groot beest in de tuin. Maar na die ene keer een poepende reiger boven mijn auto te hebben gehad, weet ik niet of ik zijn bezoek nou zo erg moet waarderen. Zo’n grote reigerflats  is niet echt prettig om in je tuin te hebben. En de kikkers en salamanders in de vijver zullen hem ook wel liever zien opvliegen.

 

 

Ken ik u?

Gelukkig zitten er weer kikkers in onze vijver. Ze waren een tijdje weg, of hielden zich verscholen. Maar sinds kort zie ik ze weer zo nu en dan op de rand zitten.

Daar staat ook een bronzen kikkertje op. En als nieuwkomer moet je dan wel even kennismaken, nietwaar?

Kikker of sprookjesprins?

De vijver in onze tuin is klein, glad en strak van vorm.  Eigenlijk is het meer een diepe bak met water. Hij staat vol met waterplanten, zoals waterpest en paardenstaart. Ook staat er een mini-waterlelie in, maar die vertikt het vooralsnog om te bloeien. Maar niet de planten, maar vooral al het leven dat er in krioelt is een bron van vertier voor ons.

Sprookjesprins of gewoon kikker?

Sprookjesprins of gewoon kikker?

Op en boven het water vliegen waterjuffers en libellen, vliegen, wespen, bijen. Toen de vijver werd aangelegd verwachtte de tuinman dat er wel snel dieren in zouden komen, maar wij geloofden dat niet zo. Maar ja hoor, binnen een paar weken schoten in het donkere water allerlei insecten voorbij en zwommen er al salamandertjes in.Vorig jaar ontdekte ik opeens een klein kikkertje. Hij zat op de rand, stil in het zonnetje. Als je niet al te veel geluid maakte, kon je hem van dichtbij bekijken. Geen idee of het een vrouwtje of mannetje was, maar hij had een groene zigzag streep over zijn rug en in de zon glansde hij alsof hij van goud was.  Continue reading