Deze twee liefjes stonden in een vitrine in Lucca. We maakten een wandeling over de stadsmuur en keken ook even binnen bij de tentoonstelling over de beelden die vanuit Lucca de wereld over gingen. Als we het Italiaans goed begrepen hebben, brachten kunstenaars uit Lucca hun beeldjes overal in Europa aan de man. Ze zouden ook de akers van de beroemde Hummelbeeldjes hebben geïnspireerd.
Wij vonden ze gewoon al heel erg leuk!
Zomaar omgewaaid. en het was toch geen kleintje!
Vliegen is tegenwoordig geen pretje, met al die veiligheidsvoorschriften. Soms moeten de schoenen uit, het horloge en de riem af. En dan nog gaat het piepje. Dit is natuurlijk de ultieme oplossing. Toch wel een beetje erg rigoureus 😉
Leo pakte voor onze vakantie drie paar schoenen in zijn koffer. Eén paar donkere schoenen, voor de regenachtige dagen. En twee paar lichte, want hij hoopte natuurlijk op een zonnige vakantie.
De schoenen werden telkens netjes onder een tafel gezet. Je zou dus denken, vergissen is niet mogelijk. Toch heeft hij een dag lang op een linkerschoen van het ene paar en een rechter schoen van het andere paar gelopen. Hij ontdekte het pas aan het eind van de middag, toen hij ze uitdeed.Het was mij ook niet opgevallen en niemand heeft hem er ook opmerkzaam op gemaakt. Zo zie je maar… Je denkt al gauw dat je voor gek loopt, dat iedereen er hard om zou lachen en je zal nawijzen. Maar niemand heeft het gezien.
 |
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Het leven is als de tango van strand en oceaan.
Pauwel Van Pelt
Als illustratie past dit filmpje perfect bij deze spreuk. Het is gemaakt door jongste zoon tijdens zijn vakantie in Mozambique
Klik op de foto om het filmpje te starten
Ik ken ze niet, dit oude stel. Maar hij liep erg moeilijk en de straatjes in Ascoli Piceno zijn soms steil en hobbelig. Dus zocht hij steun bij haar.
Ook wel eens zo’n foto gemaakt? Doe dan mee met Stuureenfoto, elke week verzin ik een ander thema en deze week is dat Oude mensen
De huizen hier staan langs de Arno in Pisa. Maar dat doet er niet zo toe. Er had ook een foto van Amsterdam, Beijing of weet ik waar kunnen staan. Want waar het mij om gaat is wat leeft er achter de muren? Waar dromen de bewoners van, denken ze aan …. Dat zal ik wel nooit weten, maar ach, het zal wel net zo zijn als bij ons. Soms verdriet, soms feeststemming, soms angst, van alles wat. Want zoveel verschillen we toch niet van elkaar?
PS: deze foto had ook gepast bij het weekthema van Stuureenfoto. Neem eens een kijkje en doe mee!
Soms is alleen een naam voldoende om je weer helemaal terug te brengen naar die ene plaats, waar je zulke leuke herinneringen aan hebt.
Zo stuurde onze oudste ons laatst een sms-je vanaf zijn vakantieadres. Hij beschreef met verve het prachtige uitzicht over het plein van Cacerés. Er rinkelde een klein belletje, want daar waren wij toch ook geweest? Even googlen en ja hoor, ik wist het weer.
Hier waren wij in 2011, met schoonzus en zwager. De beroemde spaanse zon liet het die vakantie een beetje afweten, helaas. Maar het grote plein, Plaza Mayor, was en bleef een plaatje. En ik herinnerde me ook meteen weer die gigantische regenbui, waarvoor we toen schuilden.
Huishoudelijke werkzaamheden staan meestal niet zo in de belangstelling. Toch maken ze deel uit van het dagelijks leven. Maar wat bewaard bleef uit de oudheid waren toch meestal grote werken. Niet zoiets onbelangrijks als een wasserij. Ik was dan ook heel verbaasd om deze wasplaats uit de Romeinse tijd te zien, vlakbij ons hotel in Ascoli Piceno.
Er stroomde nog water en duidelijk kon je de wasbekkens herkennen en de wasborden. Een kleinere wasplaats bevond zich zelfs in ons hotel, dat gebouwd was op de restanten van een 13e eeuws klooster.
Het mag duidelijk zijn dat ik mijn was gewoon in de waszak mee naar huis heb genomen om het bij thuiskomst in de machine te stoppen 😉
| Het kasteel van Schwerin (Duitsland) lijkit op een sprookjesslot, met zijn prachtige tuin en gouden koepel. Het slot heeft een roerige geschiedenis. Al in 973 werd op deze gebouwd, maar in 1857 werd het verbouwd tot zo het er nu uitziet. Koningen en prinsen hebben er gewoond; in de DDR-tijd huisvestte het een opleidingsinstituut voor kleuterleid(st)ers en nu zetelt is het parlement van de deelstaat er. Ruimte zat, want er zijn 653 vertrekken.
Het kasteel is voor bezoek geopend, maar wij waren er te kort om dat te kunnen doen. Misschien ene volgende keer? |
 |
