Dit jaar begin ik elke week vrolijk met muziek. Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan. Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.
In week nummer 3 heb ik gekozen voor Ray Charles met Hit the road Jack
Dit jaar begin ik elke week vrolijk met muziek. Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan. Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.
In week nummer 2 heb ik gekozen voor Billy Joel, die The pianoman speelt.
Dit jaar wil ik elke week vrolijk beginnen met muziek. Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan. Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.
In week 1 start ik de lijst met Charles Aznavour, al vele jaren mijn idool. En dit nummer Les deux gitares stond op de allereerste langspeelplaat die ik kocht.
| Zo maar een poster, niet eens zo’n hele mooie. Maar bekijk hem eens goed en ik wed dat je denkt “die tekst ken ik ergens van”. En dat klopt, want het is de poster die John Lennon inspireerde tot het schrijven van het nummer “Mr. Kite”. Een nummer vol muzikale vondsten, met allerlei orgels. Natuurlijk werd het gespeeld op het concert van The Analogues. Maar als je op de poster klikt, start het nummer van The Beatles zelf.
Toch een prima begin van het weekend? |
 bron: Google |
 Bron: Pinterest |
Ergeren jullie je ook zo aan de reclame op de TV? Meestal onbenullig, zeer oorverdovend en het duurt en het duurt. Ik begrijp ook niet waarom er altijd reclame bij moet zijn. Wie kijkt er nou midden in de nacht? Nou ja, okay, die paar woelwaters die niet kunnen slapen. Maar zouden die zich overdag laten beïnvloeden door al die commerciële rimram?
De grutter van toen is toch maar mooi groot geworden met dit soort reclame-uitingen 😉 Gewoon in kranten en tijdschriften… |
Eerlijk gezegd waren er maar vrij weinig lieden die de overwinning van Trump voorzagen, nog minder die het durfden voorspellen. Aan de vooravond van de uitslag zaten bij Jeroen Pauw aan tafel dames en heren te discussiëren alsof Hilary de verhuizer al kon bestellen. Alleen Marike Stellinga hield een slag om de arm: “hij kan natuurlijk nog altijd winnen”, maar bijna niemand die het geloofde. En nu is het dus toch gebeurd. Die enge man is de volgende president van de Verenigde Staten. Over een tijdje zullen we weten wat hij allemaal in petto heeft. En of hij waar gaat maken, wat hij heeft beweerd. Dat is dus nog allemaal de vraag. En o, o, wat zal dat weer stof tot nieuwe discussies geven…
klik op de foto om het hele gesprek terug te zien.
Dit liedje brengt nog steeds herinneringen naar boven. We waren op vakantie, de kinderen konden net zwemmen. En bijna elke dag gingen we naar het zwembad. Daar draaiden ze tig keer per dag dit liedje. We noemde het onze treiterschijf. Sweet memories…
 |
Neefje Ivan is bijna 3 jaar, maar al een groot fan van Paul McCartney. Hij zingt niet over konijntjes in een knollenland, maar “IJlufyou jee,jee, jeeh”. Vraagt aan zijn moeder of ze weer de Beatles op wil zetten en hij wil dolgraag een gitaar voor zijn verjaardag. Het feest van afgelopen weekend was voor hem dan ook compleet, toen zijn neef met zijn gitaar aankwam. Een echte gitaar…. en hij mocht er zelfs eventjes op spelen.
Die is nog wel een beetje te groot voor hem. Maar kijk hoe hij dat instrument vasthoudt…. Precies als Paul, die linkshandig is. |
Het is er eentje uit de oude doos, maar ik vind het nog steeds leuk. Een andere kant van dat degelijke Rotterdam:
 |
Herhaling, herhaling, herhaling is het wat de klok slaat op de TV in het zomerseizoen. Oude successen worden opnieuw in de roulatie gebracht. Moeder ik wil bij de revue, Langs de Yangste, Kunst en Kitsch…. Een paar avonden geleden heb ik het geteld. Maar liefst 18 programma’s werden er tussen 18.00 en 24.00 uur herhaald. |
En de nieuwe detective begon pas na tienen, zodat je nog laat naar bed gaat ook.
Grrr… kunnen ze daar in Hilversum nou niet es wat creatiever worden. Oh, oh, wat kan ik me daar toch aan ergeren!!
