Collectie: Tokyo National Museum
| Al ten tijde van Hiroshige werden in Arimatsu stoffen geverfd, waarvan stijlvolle kimono’s werden gemaakt. En ook nu nog kun je zien hoe met de Shibori-techniek de prachtigste patronen worden gemaakt, alsof de tijd stil heeft gestaan. |
 |
| Tot grote verbazing van Nestlé’s marketing is KitKat in Japan een ongehoord succes. Waarom? Omdat KitKat in het Japans uitgesproken klinkt als Kitto Katsu, wat weer zoiets “je zult winnen” betekent. En dus loopt KitKat in Japan als een trein (en die gaan daar héél hard 😉 )! |  |
Ontelbare smaken kun je kopen, van gewoon chocola tot aardbeien, paarse zoete aardappel, maar ook groene thee of hete chili. Ik ben benieuwd, dat zou ik toch ook wel eens willen proeven.
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Iemand die altijd alles zwart op wit wil hebben, leeft een kleurloos bestaan. |
 |
Eigenlijk zou ik het niet moeten vertellen, want dan is het genoegen niet meer zo heimelijk. Maar ach, waarom ook niet. Doorgaans eten wij nogal “gezond”, dus met veel groente, fruit, weinig vet. Maar soms heb ik zo’n zin in een lekker kroketje. Gelukkig heel vaak als alle winkels al lang en breed dicht zijn. En een voorraadje in de diepvries heb ik doelbewust niet. |
Maar als je dan ‘s-avonds bent weg geweest en door de hal van het Centraal Station of langs de Febo loopt… Dan lokt de vette hap en kopen Leo en ik allebei een lekker kroketje. En dat eten we dan een beetje besmuikt op, als twee stoute kindertjes. Maar oh, oh, oh, wat smaakt die zonde verrukkelijk!!
Collectie: Tokyo National Museum
| Boeren zijn bezig in het land als de reizigers van Hiroshige langs trekken in de buurt van Chiryu. Ook nu wordt het land nog steeds bewerkt, al zijn er niet meer zoveel paarden bij nodig. Ook Japanse boeren gebruiken tegenwooridg grote machines. |  |
Collectie: Tokyo National Museum
| De mannen en vrouwen die Hiroshige tekende lijken levensecht. Je hoort bijna het zachtjes klepperen van de sandalen van de reizigers op de houten brug over de Yahagi rivier bij Okazaki. Nu ligt er een moderne betonnen brug, bedekt met asfalt. En hoor je het geluid van rubberen banden van de vele auto’s die er dagelijks overheen zoeven. |
 |
 bron: Flickr, Patrick Bosman |
Bouwen met Lego is al lang niet meer alleen kinderspel. Volwassenen maken met de kleine steentjes ook soms prachtige dingen. Vaak nogal technische en futuristische dingen. Maar Patrick Bosman haalt zijn inspiratie uit bestaande, veelal Nederlandse, gebouwen. Enige tijd geleden las ik al een artikel over hem in Het Parool, maar nu bekeek ik zijn werk ook op Flickr. Het is beslist de moeite waar om er ook eens een kijkje te gaan nemen.Dit gebouw staat op de Schieweg in Rotterdam en ik herkende het meteen. Maar ook zijn Leidsestraat in Amsterdam is heel herkenbaar. Je zou er zou instappen. |
| Hier tekende Hiroshige de reizigers aan de oever van de Fuji-rivier bij Fujikawa. Misschien doodden ze de wachttijd met het schrijven van een berichtje aan thuis. Maar ook nu zullen ze je bij het postkantoor in Fujikawa graag helpen met je brieven en pakketjes. Al gaan die dan wellicht over de Tokaidotrein naar hun eindbestemming. |
 |
 bron: www.joostdevree.nl |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Als je vertrouwen hebt, hoef je niet de hele trap te zien om de eerste stap te zetten. |
Afgelopen maand plaatste ik een foto van de brandgrens in Rotterdam. In het blogje vertelde ik dat ik deze foto niet zelf had gemaakt, maar dat die stond bij een artikel over Rotterdam in Wikipedia. Maar deze week ontving ik een mailtje van de maker van de foto, Yorick Groen:
“Beste Els,
Leuk dat u mijn foto heeft gebruikt op uw website. Ik vond het een foto die een belangrijke gebeurtenis weergeeft en vandaar dat ik hem vrij beschikbaar heb gesteld. Wel is een voorwaarde dat er een bronvermelding bij staat als hij wordt gebruikt. “
En daar heeft Yorick een punt, want de maker van zo’n mooie foto mag best genoemd worden. Vandaar dat ik de foto hier nogmaals plaats, met uiteraard, de maker ervan duidelijk vermeld.
PS:
Bij mijn blogjes gebruik ik het liefst foto’s die ik zelf gemaakt heb. Maar als ik die niet heb, zoek ik een foto op internet. Google Afbeeldingen levert een enorme hoeveelheid foto’s over allerlei onderwerpen op. Als de bron of maker eenvoudig terug te vinden is, vermeld ik het meestal.
