| Het is weer tijd voor voetbalplaatjes verzamelen. Bij Appie krijg je een zakje bij elke 10 euro die je besteedt. Helaas, ik heb er geen belangstelling voor. Toch neem ik ze altijd aan, want bij de uitgang staan geregeld hordes kinderen smachtend te wachten op de plaatjes.
Vorige week stonden ze achter een speciaal hek, omdat ze anders de in-en uitgang van de winkel versperden. Ik wilde het ene zakje plaatjes wel geven, maar aan wie? Tussen de kinderen stond een iets grotere, rossige jongen. Met luide stem vertelde hij dat het heel simpel was. “Aan de eerste in de rij. Want we doen het op volgorde!” Ik gaf mijn plaatjes aan het eerste kind. “En nu opschuiven, de volgende is aan de beurt”, riep hij. Gedwee schoof het meisje naar de laatste plaats. Ook de mevrouw achter mij twijfelde. Maar weer regelde hij het keurig.Het leek me een geboren leider. Daar zullen we dus nog wel meer van horen in de toekomst! |
 Bij Albert Heijn... |
Smaak of geur
Ik wist het niet, maar in Keulen wordt op dit moment een Zoetwarenbeurs gehouden. Ik stel me zo voor dat je daar overal van mag proeven. Of ik ook wil? Nou nee, niet voor de lijn en niet voor alle snoep die daar wordt aangeboden. Mijn maag protesteert bij voorbaat.
Maar hier zou ik toch wel even van willen proeven: 4711-bonbons. Ja echt, van het Eau-de-Colognemerk.
|
 het krantenartikel |
 Echte eau-de-Colgone-bonbons |
4711-Bonbons zijn gevuld met witte truffelmassa en natuurlijke smaakstoffen uit bergamot, lavendel en rozemarijn. Volgens het artikel smaakt het goed, maar ruikt het niet.
Er is nog veel meer te proeven daar: spekkies, die naar kwarktaart smaken; bonbons met een vulling van room en uien. (smaakt dat dan?). En in het kader van de WK-voetbal kun je koeien kopen met een shirt van je favoriete land. Als je er op drukt, loeit ze en komt er een snoepje uit. Voor mannen, die altijd kinderen blijven?
Deel dit op:
Kleine fout, groot misverstand
Echtgenoot attenteerde me op dit berichtje, dat hij op internet gevonden had:
“Het Gemeentelijk Vervoer Bedrijf Amsterdam (GVB) heeft een prijs gewonnen vanwege een vergeten spatie. Het openbaarvervoerbedrijf had het in een reclamecampagne over losgeld in plaats van los geld.
Het GVB kwam met de slogan ‘En dan kom je erachter dat je niet genoeg strippen meer hebt én geen losgeld bij je hebt’. Omdat er tussen los en geld geen spatie stond, leek het te gaan om losgeld dat wordt betaald bij een ontvoering. Het GVB bedoelde los geld, kleingeld dus.”
Tja, kleine fout, groot misverstand.
Door bezoekers van de website spatiegebruik.nl werd de zin uitgeroepen tot ‘de onjuiste spatie van 2009’. De prijs is bedacht door het Platform Signalering Onjuist Spatiegebruik: SOS. Want er wordt heel wat gezondigd in onze taal. En wie dit jaar aan het Groot Dictee der Nederlandse Taal wil meedoen, moet de site maar regelmatig bekijken.
Deel dit op:
One World One Heart
| Een week lang stond hier het bericht van One World One Heart. Wie het nog wil lezen en de presentjes wil bekijken die ik straks ga verloten, moet even klikken op het ORIGINELE bericht. Helaas, de inzendtermijn is gesloten op vrijdagavond 12 februari 2010 om 24.00 uur.
My post for the One World One Heart blogevent was ons top of my blog for a whole week. Those who want to read it and see what giveaways I have to offer and want to participate in the draw, please click on the ORIGINAL post. As from February 12, 2010 at 24.00 hrs. it is no longer possible to leave your comment. |
|
Deel dit op:
Spreuk van de week (5)
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:
Reizen heeft niets te maken met de snelste verbinding tussen twee plaatsen
J. Gresshof
Deel dit op:
Winter 2010
Wie van sneeuw houdt, kan deze winter zijn hart ophalen. Zelden viel er zo veel sneeuw als nu. Niet altijd even prettig, vooral niet als je de weg op moet.
Maar voor de wandelaars onder ons is het heerlijk. De hele wereld lijkt wel een sprookjesland met die zachte witte laag.
Deel dit op:
Spelletje #5 (van wie is dit?)
|
|
|
Vorige week stond hier een detail van een mand. Ik had gedacht dat het heel herkenbaar was, maar het leverde slechts één goed antwoord op, van Tineke. Zij verdient daarmee 1 punt. |
|
De zomer schiet met een baan van licht over de laan als door een raam dat open staat. De winter slaat het dicht.
|
Deze week heb ik een geheel andere opgave. Van wie zijn deze dichtregels?
Wie ook nog weet te melden waar je deze regels op de muur kunt lezen (straat en plaatsnaam) krijgt een bonuspunt. Oplssingen uitsluitend per e-mail: knutzels@knutzels.nl
|
|
Deel dit op:
Recept: Bitterkoekjespudding (anno 1938)
|
Toen mijn schoonmoeder overleden was, mocht ik haar oude kookboek (uitgave 1938) hebben. Het was beduimeld, zeer vaak gebruikt en daardoor enigszins uit elkaar gevallen. Maar met veel geduld heb ik het blad voor blad gerepareerd en nu staat het weer in mijn kookboekenkast. Vandaag een recept hieruit: |
|
Bitterkoekjespudding
- 150 gr. Oud wit brood, zonder korst
- 150 gr. Bitterkoekjes
- 3 dl. Melk
- 3 eieren
- 50 gr. Suiker
- 60 gr. Boter of margarine
- snufje zout
- paneermeel
Deel dit op:
Gedichtendag 2010
Het is vandaag in Nederland en Vlaanderen GEDICHTENDAG.
Dit gedicht van Simon Vestdijk stond vorig jaar ook al op mijn oude blog:
Dijk bij avond
Een grenspaal op een klinkerband,
De zee verneveld naast het land.
Hard glibb’rig grauw, een dos van wier:
Bazalt in mijlen, kier na kier.
Ontel’bre vochtige ravijnen,
Waar binnendieren in verkwijnen.
De steenen huid ziek overtogen
Met ringen mos, die geel verdrogen.
Het gras in welf, wat daar nog weidt?
Iets wits en levends, schaap of geit?
Maar zelfs de stormbal geeft geen taal
Of teeken aan zijn klamme paal.
O kuststreek zonder slot of zin,
Gelijk aan ’t einde het begin,
Waar in een eeuw geen branding sloeg,
Stort in, verdwijn, het is genoeg.
Simon Vestdijk (1898-1971)
Deel dit op:
Opzij, opzij, opzij…, we hebben haast
HAAST, het lijkt wel de plaag van deze tijd. “Nee, dan kan ik niet…, ik heb het veel te druk…, helaas, geen tijd gehad….”
Iedereen (ook ik) maakt zich er aan schuldig. Maar is die haast niet van alle tijden?
haastig of rustig?
In een oud kookboek van mijn schoonmoeder vond ik een knipsel uit de EVA, met deze advertentie. Ik schat zo ergens van rond 1960.
Vader, die zich -met zijn ogen op de klok- in zijn jas hijst en geen tijd heeft voor ontbijt. Daarnaast het plaatje hoe het eigenlijk zou moeten zijn: moeder, geheel opgedoft (ja, ja), kijkt met verliefde blik naar de kalme man, die zijn (door haar toebereide…?) ontbijt van overheerlijke havermoutpap verorbert.
Idyllisch toch? En anno nu? Links moeder én vader die zich in hun jassen hijsen. Maar dan rechts: moeder én vader samen relaxed aan het kant-en-klare (drink)ontbijt. De laptops op de tafel, met de autosleutels er naast. Helemaal 2010!
Ik kan de advertentie zo maken 😉
