Water

Vrijdagmorgen, de wekker gaat. Leo is al wakker en zegt “Goeiemorgen, …. we hebben geen water.” Ik moet nog even helder worden, maar dan snap ik wat ie bedoelt. Hoe kan dat nou? Nee, boven komt er geen druppel meer uit de kraan, beneden nog maar een miezerig straaltje.
Ik bel met het waterleidingbedrijf. Na 5 minuten krijg ik iemand van de storingsdienst aan de lijn. “Vervelend”, zegt ze. “Hebben de buren ook geen water?” Als ik antwoord dat ik dat nog niet kan zeggen, omdat bijna iedereen nog slaapt, krijg ik als antwoord “Dan kan ik niets voor u doen.” Ik ontplof bijna. “Ik geef een storing door, noteer wat”, roep ik korzelig. Ze noteert naam, postcode, telefoonnummer en zegt dan dat het zal worden doorgegeven. Na ruim een uur is er nog geen enkele teken van het waterleidingbedrijf. Ik bel opnieuw en nu heb ik een vriendelijke man aan de telefoon. Hij noteert meteen opnieuw alle gegevens. Ik weet inmiddels dat de buren aan beide kanten wel water hebben, dus zit het probleem in onze leiding. Gelukkig komt er binnen korte tijd iemand om het probleem te verhelpen, al is dat nog niet zo simpel. Maar goed, er wordt aan gewerkt.
Leo heeft snel bij de super een aantal flessen water gekocht. Maar wat ben je toch onthand als er geen water uit de kraan komt. We kunnen ons niet wassen of douchen, geen tanden poetsen, de vaatwas of wasmachine gebruiken. En wat dacht je van het toilet? Een klein boodschap is nog wel zuinig weg te spoelen met kostbaar flessenwater, maar een grote boodschap…… bahhhhh!
Ik ga een beetje knutselen en al gauw heb ik vieze handen. Eventjes wassen…. oh nee….!!! We realiseren ons nu pas echt wat een rijkdom zo’n kraan is.

Stroomstoring

Het zal je maar gebeuren. Je hebt een restaurantje, mensen zitten heerlijk te dineren en dan… pfft … het licht gaat uit. Alles donker, de zaak, de keuken. Alle geluid valt weg, want alles stopt. Dan is er lichte paniek!
Het gebeurde ons vorige week in Brasserie De Verandering in Rotterdam-Ommoord.
Het was net na ons voorgerecht. Eerst denk je dat er ergens een stop gesprongen is en dat alles meteen weer aan zal gaan. Maar dat was helaas niet het geval. Het werd een beetje kouder, want de verwarming was ook uitgevallen.
Nee, ze waren daar niet te benijden. Gelukkig was er nog één mogelijkheid om stroom te krijgen en werkte het gasfornuis nog wel. Al kookte de kok bij het licht van zijn smartphone Maar de bediening bleef vrolijk en met een beetje humor en heel veel improviseren lukte het om toch een lekkere maaltijd te serveren. En ging iedereen met een voldaan gevoel naar huis toe. Top dus, helemaal top!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Er even uit

Zaterdagavond ging KnutzEls plotseling uit de lucht. Helaas, foutje bij de server. Dus kon ik geen blogje maken voor zondag, moest de spreuk van de week een keertje overslaan. Op maandagavond was bijna alles weer gerepareerd en geupdated.
Alleen was er iets mis met de e-mail, die aan dit blog hangt. Ik ben een paar mailtjes van het Duplicatespel kwijt, maar ook al mijn adressen. Da´s even balen.
Nu kan weer worden  meegedaan aan het Duplicate Spel. Wil iedereen die deze week al had ingezonden, nog een keer inzenden. Dat kan tot donderdagavond 24.00 uur

Vandaag dus nog maar een klein provisorisch blogje, morgen gaan we weer als vanouds.

Computer

Ik deed niks, tenminste ik was me niet bewust dat ik raars deed, maar plotseling stond mijn computerbeeld op z’n kop. Ook m’n muis was de weg kwijt en ging links als het rechts moest en overal waar ik hem niet wilde hebben.

Om zoiets kan ik bloedlink worden. Computers horen te doen waarvoor ze zijn gemaakt en dat betekent in ieder geval doen wat ik wil. Geen eigen wil er op na houden en zeker niet mijn wereldje op z’n kop zetten.

Ik probeerde wat toetscombinaties, maar dat bracht me nog verder van de wijs. Helemaal uitzetten, dacht ik, wil ook nog wel eens helpen. Maar nee, opnieuw stond alles op zijn kop. Oh, oooh, hier zou echtgenoot ook niet blij mee zijn. Tot ik opeens bedacht dat je het beeld kon manipuleren door ergens met je muis in de zijlijn te klikken. En zie, daar verscheen, nog steeds op zijn kop, een klein schermpje waarop onder andere ook stond “rotatie”. En ja, het lukte me na vele vergeefse pogingen om het scherm weer normaal te krijgen. Want werken met je nek in een dubbele kronkel, daar krijg je gegarandeerd last mee.

Gr**&%$mpffff

Je zal het altijd zien, net op de dag dat je heel vroeg weg moet, is er iets met de server van je weblog.
Snel een berichtje aan jongste zoon, die de technische kant verzorgd. En dan maar hopen dat het allemaal vanzelf in orde komt.
Maar nee, helaas, ook ‘s avonds ligt de boel nog plat. En niet alleen mijn site, maar ook andere die hij beheert.
Het kwam allemaal heel slecht uit, want ook hij had juist die dag van alles nodig. Maar ook dat bleek onbereikbaar.

Maar nu is het weer gerepareerd. Oh ja, wat er aan de hand was? Geen idee……, de verklaring was te technisch voor mijn verstand. Maar morgen weer gewoon een blogje (over dingen die ik wel snap 😉 )