Ook in 2019 begin ik elke week met een muzikaal filmpje. Vrolijk, ontroerend of bijzonder. Maar altijd iets wat mij op een of andere manier geraakt heeft.
En ook al is niet elke dag goudgerand, het is een blijft een “wonderful world”, zoals Louis Armstrong zingt.
In het programma van Salvage Hunters kwam laatst een bezoek aan Wenthworth Woodhouse voorbij. Het is het huis in particulier bezit met de breedste voorgevel van Europa (!!). En ook binnenin is het prachtig ingericht. Drew Pritchard voelde zich als een vis in het water en wilde een heleboel kopen. Maar ja, niet alles was te koop en dus moest hij zich tevreden stellen met wat spullen uit de opslag.
Wat hij kocht weet ik eigenlijk niet meer zo goed. Maar ik was helemaal onder de indruk van die enorme voorgevel van 185 meter lengte. Stel je eens voor, ongeveer 35 “gewone” huizen achter elkaar, een paar keer de straat waar ik zelf woon…
Arme schilders, die weer meteen opnieuw kunnen beginnen als ze klaar zijn. En arme dienstbodes in vroeger tijden, die steeds maar heen en weer tussen al die enorme vertrekken moesten lopen. En wat een rijkdom uit vervlogen tijden…
Bron: Wikipedia
Ook in 2019 begin ik elke week met een muzikaal filmpje. Vrolijk, ontroerend of bijzonder. Maar altijd iets wat mij op een of andere manier geraakt heeft.
Deze week laat ik een vrolijke hit uit Italië horen:
Fred De Palma – D’Estate non vale:
Ook in 2019 begin ik elke week met een muzikaal filmpje. Vrolijk, ontroerend of bijzonder. Maar altijd iets wat mij op een of andere manier geraakt heeft.
Deze week neem ik je mee naar Kaapverdië met Cesaria Evora, die haar land bezingt:
iets geheel anders, maar nieteman Ook in 2019 begin ik elke week met een muzikaal filmpje. Vrolijk, ontroerend of bijzonder. Maar altijd iets wat mij op een of andere manier geraakt heeft.
Deze week iets geheel anders, klassiek maar beslist het beluisteren en bekijken waard:
Ook in 2019 begin ik elke week met een muzikaal filmpje. Vrolijk, ontroerend of bijzonder. Maar altijd iets wat mij op een of andere manier geraakt heeft.
Deze week haal ik een ouwetje van stal, maar ik vind het een pareltje: Thérèse van Frans Halsema.
Ook in 2019 begin ik elke week met een muzikaal filmpje. Vrolijk, ontroerend of bijzonder. Maar altijd iets wat mij op een of andere manier geraakt heeft.
Deze week heb ik gekozen voor Robbie Williams, in een live concert:
Ook in 2019 begin ik elke week met een muzikaal filmpje. Vrolijk, ontroerend of bijzonder. Maar altijd iets wat mij op een of andere manier geraakt heeft.
Deze week heb ik gekozen vooreen liedje uit Georgië, waar deze drie dames zeer populair schijnen te zijn.
Eigenlijk nam ik een abonnement op Netflix voor de serie “The Crown”. En we zouden natuurlijk gezellig films gaan kijken en series. Maar dat is aan ons niet zo besteed, we gaan liever naar een echte bioscoop. Dus was ik al van plan om het abonnement op te zeggen, toen ik ineens zag dat er ook nog heel andere series waren. En nu, met de mogelijkheid om ook op de slaapkamer Netflix te ontvangen, kijk ik weer regelmatiger. Naar Maria Kondo die de rommel bij mensen opruimt, naar Martha Stewart die van allerlei heerlijks bakt in haar roestvrijstalen keuken en nooit in paniek schijnt te raken.
Sinds vorige week kijk ook nog naar Monty Don
in “Big dreams, small places“. Een heerlijke serie over Engelsen die hun tuin opnieuw willen aanleggen, grootste plannen hebben en wel wat advies kunnen gebruiken. Monty Don is daar voor de uitgelezen presentator. Hij is aardig, goedlachs, laat iedereen in zijn waarde en vindt waanzinnige plannen meestal toch wel uitvoer-baar.
Afgelopen september trok Ziggo de stekker uit de analoge TV-uitzendingen. Het werd allemaal digitaal. En helaas, ons trouwe toestelletje op de slaapkamer kon met het groot vuil mee. Zelfs de kringloop wilde het niet hebben.
Nou is het niet zo moeilijk om een nieuwe digitale TV te kopen, maar op de slaapkamer zijn de mogelijkheden wat beperkt. Er liep een (oude) coax-kabel die niet meer zou voldoen. Een nieuwe kabel aan laten leggen, dat zagen we niet zo zitten. We besloten om, met behulp van een Chromecast, te gaan streamen, dus draadloos te kijken. Daar zien we tenslotte al geruime tijd dagelijks reclame over.
We kochten dus een smart-TV, die net als de oude analoge aan het plafond gehangen moest worden. Geen probleem, daar kwam een monteur voor. “En waar is de coax-kabel?”, was zijn eerste vraag. We vertelden dat wij via Chromecast wilden gaan kijken. Waarop hij duidelijk vertelde dat zoiets helemaal niet kon. Maar we kunnen zelfs op ons telefoontje tv kijken, melden we. Want we zijn dan wel oud 😉 maar nog erg bij de tijd. Nou mevrouw, ik weet zeker dat het niet kan! Na het ophangen, wenste hij ons succes en ging weg.
En, had ie gelijk? Nee hoor, we kijken sinds vorige week vanuit bed niet alleen een hele reeks aan TV-kanalen, maar ook Netflix, uitzending gemist en You Tube. Via een smartfoon, dus wel een tikkie omslachtiger. Maar toch, we kijken en met veel plezier!
