Voetballen interesseert me helemaal niets, maar de Tou de France volg ik dagelijks. Niet dat ik er verstand van heb, welnee. Maar het kijken naar al die pezige mannetjes, in de felle zon of striemende regen, ik vind het machtig!
En niet te vergeten de opnames van de omgeving bij de reportage. Gewoon lekker thuis drie weekjes toch naar het buitenland!
bron: Gazet van Antwerpen
Och wat hebben we toch verlangd naar een beetje zomer. Lekker zonnetje, eventjes buiten zitten, beetje bijkleuren.
Zo nu en dan leek het er op, maar je had de korte broek nog niet gepakt of het weer sloeg om.
Maar de laatste dagen begint het erop te lijken.
Ik neem alvast een voorproefje op de heerlijke ijsjes die in het verschiet liggen. Die ene van hier, die smaakte al zo heerlijk…….
Voor nog meer zomerse dingen moet je deze week bij Stuureenfoto zijn.
| Vorig jaar was ik met vriendin Irene in Parijs. Het was voor haar de eerste keer, dus gingen we als eerste naar de Eiffeltoren. We bekeken hem eerst vanuit de verte en liepen later er naar toe en onder de enorme bogen van de poten door. Het was hoogzomer, mooi weer en al wat later op de dag. Dus stonden er ook enorme drommen mensen te wachten om er in te mogen. |
 |
Irene en ik hebben allebei hoogtevrees, dus die gelegenheid lieten we voorbij gaan.
Wel vergaapten we ons aan de enorme constructie.
Kijk voor nog meer wereldmonumenten op Stuureenfoto, waar dit thema deze week centraal staat.
 Bron: pinterest |
Sommige mensen zijn zo creatief. Daar kan ik met bewondering naar kijken.Want in plaats van naar de behangwinkel te gaan en er één van de leuke behangetjes voor de kinderkamer uit te zoeken, koos men hier voor een allerliefste zelf getekende boom. Beslist voor een allerliefste baby….. |
 |
De verbouwing bij de buren duurt al weken. De beneden verdieping is helemaal leeg en bouwvakkers lopen in uit. Overal liggen draden of staat gereedschap en dagelijks klinkt het geluid van boren of ander elektrisch materieel. In de tuin kan ook al niet meer geschommeld worden en papa en mama raken zo langzamerhand een beetje over hun toeren. Maar onze buurmeisjes laten zich niet van de wijs brengen. Ze zoeken hun heil ergens anders, waar ze niemand in de weg zitten. Bijvoorbeeld op de grote oranje container, die voor het huis staat, volgestouwd met huisraad. En daar speelden ze zaterdagmiddag een heel toepasselijk spelletje: Mens erger je niet. |
 |
Vandaag is het vaderdag. Mijn vader is al lang overleden. Tot zijn grote teleurstelling had hij slechts twee dochters, waar hij beslist heel veel hield. Maar een zoon was toch altijd zijn grootste wens. Mijn zus had geen kinderen en voordat dat nakomertje (ik dus) eens kinderen zou krijgen, dat duurde hem wel wat lang. |
Gelukkig heeft hij het allemaal toch nog meegemaakt en er ook van genoten. Hij was dol op onze jongens en kon heerlijk met ze gaan vissen. Maar ook samen lezen, zoals op deze foto waar opa en kleinzoon zich in een boek verdiepen.
Vaderdag is ook het thema van Stuureenfoto. Heb je ook een foto, die goed bij het thema past? Doe gerust mee!
Straatnaambordjes is het thema van deze week bij Stuureenfoto. Al zoekend tussen alle foto’s op de computer kwam ik een bordje tegen van de Bauhofstrasse. Niks bijzonders, een heel doodgewoon bordje. Waarom had ik dat nou toch gefotografeerd? Maar de volgende foto gaf het antwoord: omdat we daar de auto hadden geparkeerd en hem zo weer gemakkelijk konden terugvinden. Welke stad? Helaas, geen idee, maar wel ergens in het noorden van Duitsland, tijdens onze vakantie in Mecklenbrug-Vorpommern.
Met Photoshop waren de twee foto’s gauw tot één geheel gemaakt:
Nee, wij zijn niet van die klussers. Voor ons is de Gamma, Karwei of Praxis geen eldorado, eerder een hopeloze zoektocht. En als er als eens iets geklust moet worden, dan roepen we toch liever de hulp van een expert in.
En voor grote klussen natuurlijk helemaal. Zoals bij het verbouwen van de badkamer. Wekenlang waren er mannen aan het breken, boren en timmeren, tegelen, werden leidingen verlegd en kranen gemonteerd. Maar uiteindelijke alle rommel meer dan waard!!
Dit was de achtereenvolgens de oude situatie, het slopen en de nieuwe badkamer (klik op de foto voor een vergroting).
En wie niet genoeg kan krijgen van de rotzooi bij een ander, kan deze week ook nog kijken bij Stuureenfoto.
| Eén keer per jaar krijgen wij een uitnodiging voor een dagje uit met de oud-gedienden van Heineken, het bedrijf waar Leo werkte. Acht dagen lang rijden er zo’n vier of vijf bussen met oud medewerkers van alle rangen (met hun partners) naar een of andere leuke bezienswaardigheid. Er wordt gelachen, gepraat en oude herinneringen opgehaald. Vanzelfsprekend is bij zo’n bedrijf het eten en drinken goed verzorgd. Dit jaar dronken we koffie in Montfoort, waarna de bussen naar Boerinn in Kamerik reden. Na een lunch kon je boerengolfen, creatief met hooi aan de slag, wandelen of, zoals wij deden, kijken hoe kaas wordt gemaakt. Op de foto roert Ineke, vrouw van oud-collega Teun, in de wrongel om een mooi minikaasje te maken. In de Klaveet in Achterveld stond weer een heerlijk hapjesbuffet klaar en werd later ook het diner geserveerd. Er was gezellige muziek, zodat we konden laten zien hoe fit en lenig we nog steeds zijn. En na de koffie werden we uitgezwaaid door het bedienend personeel. |
 |
Zulke dagen worden al jaren met veel enthousiasme georganiseerd en verzorgd door de vrijwilligers Cor, Lou, Piet en Piet. En daar wilde ik ze nu een keer extra voor bedanken. Want het is telkens weer heel gezellig. Hopelijk komen er nog veel van deze vrolijke dagen.
In het mooie en kleurige paviljoen van Spanje was heel veel te zien over alles wat Spanje voortbrengt: fruit, groente, wijn, olijven en ham en nog veel meer. Met mooie presentaties op verschillende schermen, waarop je kon zien hoe de wijn verbouwd, de ham gepekeld en gerookt wordt en de landbouw oplossingen heeft voor de grote droogte .
Leuk vond ik de fotocollage die was gemaakt van de foto’s van de vele medewerkers aan deze films:
