Hoewel ik dagelijks gebruik maak van internet, e-mail, blogs en WordPress, snap ik nog niet een tiende van wat er allemaal op het grote wijde web gebeurt. En ik denk de meesten van ons niet.
Toch maken we er allemaal gebruik van. Misschien tegen heug en meug, misschien tegen wil en dank. Maar ontkomen kun je niet. We pinnen met onze pinpas, gebruiken Ideal of Wero zoals het nu heet.
We moeten bij het ziekenhuis inloggen of willen we de Belastingdienst bereiken moeten we onze Digi-dinges gebruiken. We denken dat het allemaal veilig en vertrouwd is. Maar dan gebeurt er iets.
De Grootsuper heeft een digitaal probleem. En voor we het weten zitten diverse mensen met hun handen in het haar. Heel wat mensen blijken kwetsbaar als hun boodschappen worden niet geleverd. En ohohoh…. hoe moet het met de bonus, de koopzegels, de pannen- en uitjeszegels?
Als dan alle opgelost lijkt, begint er weer wat anders te spelen. Internet ligt plat, omdat er iets niet in orde is met een programmeertaal. Euh…. wat… ? De sites van de overheid, ziekenhuizen (opnieuw), kranten, Digi-dinges, ja zelfs diverse blogs vielen stil.
En steeds vaker vraag ik me af hoe lang dit door kan gaan. Want digitaal is niet meer weg te denken, maar moet dat dan voor alles…..? We hebben straks geen keuze meer.
En dat zelfde geldt voor onze stroomvoorziening. Wat gaan we doen als er langere tijd geen stroom is? Wie kan dan nog overleven? Het klinkt dramatisch en angstwekkend, maar misschien moeten we er toch eens over nadenken.
En een doordraaiende overheid dwingen om eens te beseffen dat HUN hun beslissingen verstrekkende gevolgen voor ONS zouden kunnen hebben.
