Afhankelijk

Gisteren hadden we een stroomstoring. Gelukkig duurde het niet langer dan een kleine drie kwartier. Maar de buurtapp stroomde over met meldingen. Niet alleen onze wijk, maar ook het winkelcentrum en de flats er last van hadden.

En later allerlei berichten over wat er allemaal niet meer deed. Vooral de wifi scheen er regelmatig uit te liggen en bleek lastig weer op te starten.

Bron: Google

En dan blijkt maar weer hoe afhankelijk van elektriciteit we inmiddels zijn. Want niks werkte meer: de wifi, de radio, tv, koffieapparaat, verwarming, koelkast, vriezer, nou ja noem maar op, alles hield er abrupt mee op.

Daarom begrijp ik ook niet dat we van onze overheid op één paard moeten wedden. Want als er een werkelijke grote -landelijke- storing ontstaat, zitten we met de gebakken peren.

Wij koken nog op gas en konden dus koffie maken. In onze kast ligt nog zo’n ouderwetse Melittafilter voor het geval dat. Koffie en een keteltje water zijn dan voldoende om tenminste een bakkie troost te kunnen maken. En koken lukt dan ook nog goed.

Maar in de winter in de kou (geen cv-ketel, geen warmtepomp, geen airco) en dan ook nog niks warm kunnen maken…! Wat moeten we dan doen met al die voorraad blikken en pakken?

Alles plat

Zondagmiddag, ik wilde net aan het eten beginnen, viel de stroom uit. In de hele wijk.

En wat zit de moderne mens dan onthand. Geen licht, geen verwarming, geen TV, geen internet, nou ja niks eigenlijk.

Koken had ik nog wel kunnen doen, want wij koken nog op gas. Maar omdat ik een ovenschotel wilde maken, kon ik toch niet verder…. de oven is elektrisch.

Wat is de wereld dan ineens anders. Liften deden het niet meer, de deur van de Brandweerkazerne kon niet meer open. En digitaal betalen in winkels, vergeet dat maar. Ook de kassa en de scanners laten het dan het afweten.

We maakten van de nood een deugd en zetten overal glazen met waxinelichtjes neer. Het werd eigenlijk best gezellig. Borreltje erbij, chipje, nootje. Maar wat werd het snel koud… brr…. In het donker dus maar een paar dekentjes gezocht. Want met al die sneeuw en vorst buiten hadden we dat wel nodig.

Gelukkig was na zo’n drie kwartier alles weer in orde gebracht. Dus viel het nog wel mee. Maar ik moet er niet aan denken als het langer had geduurd…

Kwetsbaar

Vorige week zaten we rustig een DVD te bekijken, toen we plotseling een doffe knal hoorden en het licht uitging. De halogeen verlichting sukkelde nog even door, dus we dachten dat er thuis kortsluiting was. Maar nee, in de hele wijk was het licht uitgevallen.
Overal even donker. Maar met de kerst nog in ons systeem, brandden er bijna overal wel wat kaarsjes.
Och het heeft wel wat, zo saampjes in het donker zitten. Al wordt het wel snel koud, want natuurlijk valt ook de pomp van de verwarming uit. En wat doe zo in het donker? Lezen kan niet, TV kijken, internetten, een CD-tje opzetten, het gaat allemaal niet meer.
En dan realiseer je hoe kwetsbaar onze maatschappij is. Niets werkt meer naar behoren. De (vaste) telefoon geeft geen toon en zelfs de mobiele telefoon is trager, door het uitvallen van Wifi-verbinding.
Koffie of thee zetten wordt een hele opgave. Als je tenminste nog op gas kookt, zoals wij gelukkig. Het vergt wel een beetje improvisatie.
Gelukkig was alles na een klein uurtje weer in orde, dus konden we weer “normaal” verder leven 😉 😉