Rampenplan

Posted on by
Dat er zo’n grote brand was, ontging ons in eerste instantie. Ik hoorde er pas over toen ik op yogales kwam. “Weet jij wat het ergst is, alarmfase 1, 2 of 3? Ik moest het antwoord schuldig blijven. Wat weten we toch weinig in zulke gevallen.

Maar waarom vragen jullie dat? “Er is een enorme band bij Moerdijk”vertelde men. Verdere gegevens kreeg ik niet, de les wachtte.

Thuis stond TV Rijnmond aan, met een doorlopende nieuwsuitzending. En hoewel we vaak de media van overkill betichten, vonden we de rapportage nu maar matigjes. Geen kaartje met hoe de rookwolk zou/kon overwaaien. Slechts herhalingen van het nieuwsbulletin.

Maar een ding stelde ons gerust. Er kwamen geen schadelijke stoffen vrij. Ja, ja……

Goed doel

Posted on by

Hij kwam op het meest ongelegen moment. Ik was aan het koken en stond op het punt uien in de pan te doen. Maar zijn ratelende verkooppraatje sloeg aan, want voor ik het wist stond hij naast me in de kamer. Hij wilde zo graag dat ik mee zou doen aan de KWF-loterij.

En hoewel we al lang geleden besloten hadden nooit meer iets aan de deur te kopen of te regelen, ging ik nu toch voor de bijl. Bijna voor de bijl. Want echtgenoot zat boven en hoorde het hele verhaal. Hij vertrouwde het niet en kwam ijlings naar beneden.

Maar ja, voor het KWF, daar wilde ík toch wel aan meedoen. Dus gaf ik netjes naam, adres en e-mail op. Maar toen ik mijn bank-of gironummer moest opgeven, voelde ik me toch ongemakkelijk. Waarom zomaar je girorekening geven? Er zou ook getekend moeten worden. Nee, dat deden we beslist niet.

Met een boos gebaar trok hij het formuliertje uit het bloc en beende geïrriteerd weg.

Leo ging weer naar boven om op Google te kijken wat er over geschreven staat. Nogal wat klachten van mensen die zich over lieten halen en nu proberen van de inschrijving af te komen.

Ik weet het nu zeker: ik poeier zo’n jongen of meisje volgend keer meteen af. Bij zo’n loterij maak je kans op het winnen van (meestal) onnutte apparaten. Dat hoeft voor mij niet. Goede doelen steun ik wel op mijn eigen manier!

In de keuken

Posted on by
Net als bij Klaartje is koken ook mijn hobby. Lekker rommelen, roeren, bakken, met een heerlijk resultaat.
Lastige bijkomstigheid is dat ik ook altijd zoveel rommel maak. Voor alles een nieuwe schaal, bord of lepel. En dan krijg je dit. De rommel na het maken van het Kerstmenu!
Maar een mooie illustratie bij het thema van Take-a-pic van deze week.

Spreuk van de week

Posted on by
Net als vorig jaar wil ik de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. En deze is dan wel oud, maar misschien in deze dagen toch (een beetje) actueel:

De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens.

Spelletje

Posted on by
Vandaag geen nieuwe opgave voor een spelletje. Even een weekje rust en vanaf volgende week weer met frisse moed vooruit!

Voor de opgave van vorige week moest blijkbaar nogal wat gezocht worden. De man die ik zocht was Léon Théry (1879-1909). Hij  was een Franse autocoureur, die de Gordon Bennett Cup won in 1904 en 1905. Helaas overleed hij al snel aan tuberculose.

Hanneke, Henk, Rina en Yvonne zochten én vonden de juiste oplossing en verdienden daarmee de laatste punten van dit jaar.

En op de valreep gaf ook Bettie het goede antwoord en verdiende er 1 punt mee.

Zoals uit de scorelijst in de zijbalk blijkt, is Henk ook het 4e kwartaal winnaar met 16 punten, de hoogst haalbare score.

Henk gefeliciteerd! Voor jou deze fraaie herinneringsplaquette 😉

Gelukkig Nieuwjaar

Posted on by

Nieuwjaarsdag zonder Nieuwjaarsconcert uit Wenen, het is bijna ondenkbaar. Wat zou ik er graag eens bij willen zijn.
Maar dit alternatieve concert is ook niet te versmaden.
Zet het geluid aan, klik op het plaatje en volg de verdere instructies.

Deze leuke e-card staat op de site van Jacquie Lawson.

Bakken

Posted on by

Nee, zelf oliebollen of appelbeignets bakken doe ik niet (meer). Vroeger wel gedaan, hele schalen vol. Maar toen waren er nog twee jongens thuis die wel wat lustten. Maar zoveel als deze machine aan kan, nee ik moet er niet aan denken. Stel je voor, 10.000 appelbeignets of oliebollen per uur…

Gezellige oudejaarsavond!!

Tellen

Posted on by
Soms sta je versteld van het onvermogen van jongere mensen om nog te kunnen hoofdrekenen. Dat leren ze op school niet meer, want daar is een machientje voor.
Dat was vroeger wel anders. Op zaterdagmorgen was het eerste halfuurtje bij mij op school bestemd voor het hoofdrekenen. Ik vond het wel leuk.
En de boodschappenboekjes bij de kruidenier werden ook allemaal uit het hoofd opgeteld.

Maar de grootste sterren in het hoofdrekenen waren toch wel de dames van De Gruyter. Die telden tussen de bedrijven door hele stapels gele bonnen uit hun hoofd op. Eerst de centen, dan de dubbeltjes en tenslotte de guldens. Over het totaalbedrag kreeg moeder dan 10% terug. En meestal klopte het precies (want dat had moeder of zus natuurlijk thuis al lang berekend).
Ach ja, dat waren nog eens tijden…

Windhandel

Posted on by
Soms hoor je weleens zeggen dat alles te verkopen is, zelfs gebakken lucht. Als je het maar op de juiste manier verpakt.
Nou, ik weet inmiddels dat je de lucht zelfs niet hoeft te bakken. Want wie dit bedacht heeft, verkoopt alleen simpel verpakte lucht.
Maar het idee is wel geniaal. Een klein doosje kan zo netjes verpakt worden in een grotere (en beter handelbare) doos zonder dat het gewicht van het pakket noemenswaard toeneemt.
Je moet er maar opkomen!