Toen op 6 augustus 1945 de atoombom viel op Hiroshima, werd vrijwel de hele stad vernietigd. En wetenschappers meenden dat er niets meer zou groeien.
Toch bezochten wij in 2009 deze stad en, eerlijk gezegd, de stad verschilde niet veel van andere steden. Veel hoogbouw, maar ook veel groen.
We bezochten daar de Shukkei-en tuin, waar het heerlijk rustig was. Het verwonderde me dat er zoveel in deze tuin te zien was. Op een foto kon je zien dat de hele tuin van de aardbodem was weggevaagd.
Maar tegen alle verwachtingen in ontsproten in de eerst volgende lente toch weer blaadjes aan de takken.
Ook in de stad zelf kwamen er weer nieuwe scheuten aan bomen.
Dat gaf de overlevenden moed om verder te gaan. De natuur was niet totaal verdwenen, maar overleefde.
Het is een troostende en rustgevende gedachte dat de mens wel veel kan vernietigen, maar dat de natuur zoveel veerkrachtiger is.
Dat is indrukwekkend inderdaad. Hoe is het mogelijk dat de natuur dan toch weet te herstellen. Mooi!
Ja dat is een prachtige, hoopgevende gedachte
Het groen is er nog als de laatste mens verdwenen is. Dat is een mooie gedachte.
Wat mooi, dat je er was! En ja, de natuur komt weer terug, ook in Tsernobyl. Mijn vader die in een Jappenkamp zat, zei altijd dat hij zijn leven te danken had aan de atoombom, want ze waren de hongerdood nabij.