Heel de maand mei keken we naar deze poster van Bora Bora. Daar waren we nog niet en waarschijnlijk zullen we daar ook niet meer heen gaan. Alle informatie heb ik dus van internet.
Ik moest ook even opzoeken waar Bora Bora ligt. Tussen Australië en Zuid Amerika, midden in de Stille Oceaan. Het werd voor het eerst door een Nederlander, Jacob Roggeveen, gezien. Maar pas later zette James Cook er voet aan wal. Het is een Frans protectoraat.
Het bestaat uit een uitgedoofde vulkaan en een door een rif omgeven lagune. En natuurlijk een heerlijk strand, wuivende palmen, primitieve hutjes van bladeren. Er is volop zon, zee en je bent er ver weg van alle rumoer van de westerse wereld.
Het eiland zelf heeft ongeveer 9.000 inwoners. Maar de toeristen, meer dan 200.000 per jaar, brengen er het geld in het laatje. Die genieten er van de sfeer, de blauwe zee en het groene achterland.
De naam is bekend genoeg. Nu weet ik ook waar het ligt. 🙂
Naar dit soort plaatjes kan ik rustig kijken zonder direct weg te dromen of plannen te maken en zeker nadat ik gisteren de eerste uitslagen van onderzoeken te horen kreeg van arts.Geen verre vluchten meer en zeker niet naar tropische bestemmingen.Het heeft totaal geen zin om daarover te dagdromen.
Fraaie poster! Net als Mieke droom ik mee.
Ik kan heerlijk wegdromen bij zo’n poster. Heerlijk in een hangmat bij de ruisende zee. Lijkt me wel wat.
Leuk om naar te kijken, de poster. Want er komen is wel een hele onderneming.