Herinneringen

Vroeger, toen buiten de deur eten nog niet zo in zwang was, was poffertjes eten een belevenis.

Bron: Google foto’s

In Rotterdam ging men toen vrijwel altijd naar Bongers op de Meent. De zaak was gevestigd in een achthoekig gebouwtje van architect Harry Nefkens. Zodra je het trapje bij de ingang op liep, rook je de geur van bakken en van vanille. Met een beetje geluk keek je op de grote bakplaat, waar de kok handig het beslag in de holletjes liet lopen. Om dan snel daarna met een grote vork de poffertjes om te keren.

Mijn moeder was er gek op en ik ook, dus ik heb er vaak een portie gegeten. Het was ook een gelegenheid om met je meisje af te spreken. Aan poffertjes kon een jongen tenslotte geen buil vallen. En ja, ook met Leo was ik er, kort na onze kennismaking een keer.

Bongers zit niet meer in het gebouwtje, maar het werd gelukkig niet gesloopt. Nu kun je er ook andere etenswaren nuttigen, maar poffertjes staan ook nog steeds op het menu.

10 thoughts on “Herinneringen

  1. Mooie herinnering.
    Poffertjes zijn lekker.
    Ik vond het ook altijd leuk om te zien zo snel als ze ongedraaid weren.

  2. Ik had zo’n speciale gietijzeren pan en het lukte me aardig om ze te bakken. In Gouda bestaat nog een poffertjes restaurant, al jaren oud. Verleden jaar met kleindochter en schoondochter daar nog heerlijke poffertjes zitten eten.

  3. Oh ja, daar ben ik heel vaak geweest. Al lezend ruik en proef ik die poffertjes. Leuk dat het gebouwtje er nog is.

  4. Dat hadden we hier in het dorp niet. Poffertjes eten was hier in Limburg volgens mij ook geen gebruik. Is wel een grappig pand.

  5. Een lekkere herinnering. Ik hou er ook van. Helaas is het me, met wat voor pan ook, nooit gelukt om ze zelf zo lekker te maken als in een kraam

Het is leuk als je een reactie geeft.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.