Gezond

Appelmoes, een de eerste dingen die een baby te happen krijgt. En een van de laatste dingen die oude mensen eten. Zacht, natuurlijk en redelijk gezond. Zeker als je het zelf maakt. Niks moeilijks aan.

Appelen schillen, in stukken en met een beetje water koken. Wie wil, pureert het helemaal fijn. Ik heb het liever tamelijk grof.

Maar mensen in een verzorgingsinstelling in Zeeland krijgen geen appelmoes meer. Dat is ongezond, want te veel suiker, te veel verpakking, dus milieu-verontreinigend.

Ja, dan heb je al een heel leven achter je, komt iemand je vertellen dat je gezonder moet gaan leven. Tamelijk betuttelend!

Maar voor een 70+ is gezond leven toch iets anders dan voor een 20er of 30er. Dan ligt de prioriteit  bij lekker en niet te zwaar. Geef die mensen dus maar gewoon hun appelmoes.

Projectje

Met zoveel vrije tijd is het goed om jezelf bezig te houden. En waarom zou je dan niet het nuttige met het aangename verenigen?

Op dit moment zitten heel veel ouderen in een verzorgingshuis, goed verzorgd dat wel. Maar zonder bezoek vanwege dat vervelende C-virus.
Eén van die mensen is tante Luus, een tante van Leo. Ze is 96 en heeft het nodige in haar leven meegemaakt, zelfs de laatste maanden. Dus besloot ik haar een kaartje te sturen.

En ja, als ik dan toch bezig ben, dan kan ik nog wel wat meer kaartjes maken. Met gezellige kleurige enveloppen.

En zo komt van het een het ander.

Na de kaartjes begon ik aan doosjes. Nam bij het boodschappen doen en passant ook een flinke voorraad paaseitjes mee om die doosjes mee te vullen. En afgelopen vrijdag stopte ik het allemaal in een tas, deed er een brief en nog wat extra’s bij en bracht dat alles naar Vlaardingen, waar ik het op een tafel in de hal, nog voor de tweede voordeur, kon zetten. Waarna de verzorging het verder verdeelde.

Tante Luus belde ons diezelfde avond op. Het was een gezellige middag geworden en iedereen was blij verrast. En blijheid kunnen we nu niet genoeg hebben.