Soms verwonder ik me over mezelf. Vrijwel iedereen loopt voorbij aan hetgeen ik dan fotograferen wil.

Vorige week in Huis van Gijn viel mijn oog op dit haakje. Gewoon een haakje voor een handdoek naast het wasbekken.

Misschien stelt het een spelend kind voor, maar ik zag daar een mannetje, misschien wel dat bekende Manneken uit Brussel in.

Hij houdt het lusje van de doek aan zijn voet omhoog. Was dat nou zo maar een wat frivool haakje of betekent het meer? Ik zal het wel nooit weten.