Al dat slenteren en rondkijken in Dordrecht maakt een mens moe. Dan wil je wel even zitten, maar waar?
Gelukkig ontdekte ik een bank bij een huis. Het was vast wel toegestaan om er eventjes op uit te rusten.
Maar bij nader inzien leek het me toch niet comfortabel. De rugleuning zag er ernstig en enigszins bobbelig uit. Niks zachts aan te ontdekken en zeker niet uitnodigend.
We lieten die bank dus maar de bank en liepen vermoeid verder. Gelukkig vonden we een andere bank met uitzicht over het water. Weliswaar ook van stevig ijzer, maar met vriendelijke rondingen. Heel wat lekkerder voor onze achterwerken.
Daarop konden we wel even uitrusten.
Zitting en leuning… alsof ze twee banken in elkaar knutselden.
Je kunt soms beter stevig doorstappen dan slenteren, daar word je dus echt moe van. Maar nee, op zo’n bank is het ook niet lekker zitten. Maar mooi is ie wel…
Ha Els, nou… als je in Haarlem bent mag je gerust op het bankje voor mijn huis zitten.
Ik leg er zelfs een kussentje op.
Heerlijk toch?
Groetjes van Marlou
Maar een mooi bankje was het zeker…
Het hoort kennelijk ergens bij, die bank. Er staat een web adres op, kan niet goed opmaken wat er staat.
Oef, ziet er niet uitnodigend uit. Eerlijk gezegd: hoe krijgt iemand dit bij elkaar verzonnen? Ik vind het lelijk. Maar blijkbaar is er een markt voor, dus anderen zullen het mooi of grappig vinden