In de jaren vijftig werkte Bette Nesmith-Graham als secretaresse op een bankkantoor. Het stak haar dat ze soms voor een kleine typfout hele pagina’s over moest tikken.
Toen ze iets schilderde, ontdekte ze dat fouten daarin gewoon werden overgeschilderd. Het bracht haar op het idee om zoiets te bedenken voor het typwerk. Ze experimenteerde met tempera en bracht de vloeistof op kleur, zodat het niet meer opviel. Meer dan vijf jaar wist ze het geheim te houden.
Maar allengs wilden haar collega’s ook wel aan de slag met deze correctie vloeistof. En in 1956 richtte ze haar bedrijf “Mistake out” op, dat later omgedoopt werd tot “Liquid Paper Company”. Ze kreeg ontslag bij het bankbedrijf, vroeg patent en een handelsmerk aan en werd directeur van haar eigen bedrijf.
Na een aarzelende start vervijfvoudigde de omzet doordat er een artikel in een kantoorblad verscheen en General Motors een grote order plaatste. In 1979 werd het bedrijf verkocht voor vele miljoenen.
Toevallige ingevingen kunnen leiden tot grote zaken.
Ik gebruik het nog steeds in de papieren agenda. Als een geschreven afspraak wijzigt of geannuleerd is dan kwast ik het over met Typex (van de Hema).
Ik las laatst iets over de uitvinder van de paperclip.
Je zou een serie kunnen beginnen over alle handigheden die we nu gedachtenloos gebruiken maar die ooit door iemand is bedacht.
Er bestond opk nog een variant voor stencils, dat was oranje/rood.
Een gouden uitvinding! Ik vind de naam Liquid Paper heel grappig, wij kennen dat als Typex.
Ik vond het ook maar wat handig. Of er nu nog typemachines gebruikt worden betwijfel ik.