Al vele jaren begint het nieuwe jaar met een concert van de Wiener Philharmoniker. Traditie van tientallen jaren, met bekende muziek, ballet. Dit jaar was geen uitzondering, maar raakte het concert me veel meer.

De dirigent haalde uit het beroemde orkest het aller- allerbeste naar boven. En het statige publiek werd door zijn enthousiasme aangestoken. Het ongelofelijke gebeurde. Het orkest zong mee, maar ook het publiek.

Je kon bijna de vonken zien overschieten. De dirigent sprong van het podium, danste door de paden, bespeelde het publiek. Het was een vuurwerk van plezier.

Ik heb al honderden commentaren gelezen en -op een handvol wat chagrijnig geneuzel- waren ze allemaal heerlijk positief. Wie een reprise wil zien, dit is de Radetzky mars, het traditionele sluitstuk.