Nog steeds heeft Cruyff gelijk: Elk nadeel hep se voordeel. Want nu we zuchten onder de winterse sneeuw ontluikt ineens iets wat we in een stadse omgeving als Rotterdam niet zo snel zien.
De buren trekken zich het lot van ouderen en mensen in mindere omstandigheden aan. Zo heeft onze buurman al twee keer ons tuinpad schoon geschept en belde een buurvrouw of ze boodschappen kon halen. Even later stond ze op de stoep met een pak melk, dat ik vergeten had in de boodschappenkar te leggen.
Ook in de buurtapp vragen diverse bewoners nu regelmatig of er nog boodschappen nodig zijn.
Gaan wij er helemaal niet meer op uit? Ja wel hoor, je laat tenslotte je buren niet sjouwen met een hele kar vol. Die gaan we wel weer zelf halen. Met de auto en natuurlijk voorzichtig rijdend.

Trouwens, woensdagochtend, toen iedereen aangeraden werd niet de weg op te gaan, stond Leo al om 8 uur de auto van sneeuw te ontdoen. Hij had de dag tevoren alles al sneeuwvrij gemaakt, maar de buien in de nacht deden dat weer te niet.
Hij had in november al een afspraak met de dealer gemaakt voor een beurt en de noodzakelijke APK-keuring. Die keuring moest gebeuren en konden we niet uitstellen. Wie rekent er dan toch op zoveel sneeuw?
Alle angstverhalen bleken een tikkie overdreven. Leo kwam veilig bij de dealer aan, liep daarna naar de metrohalte en kwam vanaf het winkelcentrum rustig wandelend en onderweg fotograferend tegen koffietijd weer terug. Taaie generatie, nietwaar?

Mart heeft zich hier verdienstelijk gemaakt met de sneeuwschuiver en we doen boodschappen voor een paar oudere buren die niet meer zo goed ter been zijn. Heel normaal.
Burenhulp is er in onze straat van 48 woningen uit de jaren ‘30 altijd al geweest van jong tot oud en ik kan het weten want we wonen er al bijna 54 jaar met veel plezier.Meest jonge mensen kopen hier tegenwoordig een huis en laten het van boven tot onder opknappen en moderniseren,ook hebben we al jaren ‘n straat app en weet iedereen intussen dat ze altijd bij ons terecht kunnen wanneer het over lenen van groot en klein gereedschap gaat of onderdelen tot het kleinste schroefje aan toe.Een goede buur is beter dan een verre vriend en van je buren moet je het hebben.
En ook mijn man die dit jaar de leeftijd van 80 hoopt te bereiken was afgelopen dagen met sneeuwschuiver in de weer en niet enkel op eigen stoep en gangpad.
Burenhulp is fantastisch en geeft een fijn gevoel van verbondenheid. Goed van Leo dat hij de auto toch wegbracht. Sterke generatie.
Als het nodig zou zijn weet ik zeker dat er mensen hier zijn die ons zouden willen helpen.
Maar voorlopig is het fijn dingen zelf nog samen te kunnen doen.
Buren…, ‘k leef in een eigenlijk kleine gemeenschap, zo’n dertig huizen… Amper vijf buren kennen mekaar (en dan nog…), de rest ‘wilt’ niet…
Lie(f)s.
We hebben wel erger meegemaakt, toch… Daarnaast is het natuurlijk wel fijn als mensen bereid zijn om in te springen waar mogelijk.