The Blue Bells, dat waren vrouwen die dansten in cabarets. Er hing een beetje de geur van “oh la la” en stiekem om heen. Nou ja, dat was in de jaren 60 zo. Nu vinden we dat allemaal niet meer zo spannend. En die vrouwen zijn gewoon werkende dames met mooie benen. Mannen van nu zien op internet meer moois langs komen, toch….?
Maar in 1965 was dat dus anders. En zong Toon Hermans er over. En na 60 jaar is het nog steeds leuk om te zien, te genieten van de timing en de humor. Dit blijft gewoon altijd leuk.
Ja dit is heerlijk om weer eens te bekijken en verveelt werkelijk nooit.
Mocht er altijd graag naar kijken en ook al zijn schrijfsels zijn van grote klasse.
Die Toon, ik herkende het meteen! Een goed nummer.
Geweldig! die had ik graag io oudjaarsavond gezien in plaats van… zijn naam ben ik al vergeten.
Toon blijft een ‘gouden ouwe’!
Lie(f)s.
!deze act is voor eeuwig! zo mooi!
Onovertroffen!
Wat een man hè. Ook dit is een geweldig leuk nummer.