Vogelzang

Midden in de nacht werd ik wakker voor een sanitaire uitstap. Ik vind dat heel vervelend, maar goed, er is niks aan te doen. Maar ik ben dan altijd meteen klaarwakker. Dus las ik een paar hoofdstukken en besloot toen toch nog maar wat te slapen.
Bijna was ik onder zeil, toen ik in de verte een zacht gefluit hoorde. Het werd sterker en sterker en was echt heel mooi. Ik weet niet zeker welke vogel het was, maar het zou zo maar kunnen dat het een nachtegaal was. Heerlijk toch om daar weer mee in te slapen…

 

Lezen

boekenstapelAl jaren hangt er in onze slaapkamer een TV. En voor het slapen gaan keken we nog even wat er te zien was. Nou, de laatste tijd is dat vooral kommer en kwel en het nieuws over de Amerikaanse president en het Nederlandse politiek gekrakeel komt inmiddels onze oren uit. Niks leuks, niks ontspannend en dus van negatieve invloed op onze slaap.
Dat hebben we veranderd. De TV blijft uit en Leo zoekt op de radio naar een rustig en aangenaam muziekprogramma. En ik lees weer. Andere boeken dan overdag, dan mag het wel een beetje niveau hebben, spannend of  ingewikkeld zijn. Maar ‘s avonds liefst een verhaal dat net zo kabbelt als de muziek. Meer zoiets als de Boeket-reeks, verhalen met nauwelijks diepgang. Want je weet dat het eind goed, al goed zal worden. En waar je lekker op slaapt. En daar gaat het toch om.

Dromen

dromen Al mijn hele leven droom ik en vaak kan ik mijn dromen ook nog herinneren. Maar de laatste tijd droom ik wel heel erg intens. Leo vertelt dat ik regelmatig in mijn slaap praat. En ‘s morgens weet ik vaak ook nog vrij nauwkeurig wat ik droomde. Niet altijd erg plezierig, vaak zelfs nogal griezelig. Het zijn niet echt nachtmerries, maar prettig voelde ik me ook niet toen ik droomde van een groot

gebouw, een soort van gymzaal met allemaal wandrekken. Daar moest ik in klimmen en oh, oh, wat was ik bang. Met de moed der wanhoop ging ik en kwam toen tot de ontdekking dat het best meeviel. Tot op de laatste stap…..
Of dromen dat ik weer in het ziekenhuis lig en naar de operatiezaal gebracht word. Maar ik heb mijn lenzen nog in en waar is Leo nou toch….. Ze rijden me de zaal in en dan realiseer ik me dat ik al lang geopereerd ben….. “Dit is een droom” flitst het door me heen en dan word ik wakker.
Gek hè, er is blijkbaar nog het een en ander te verwerken daar diep in mijn onderbewuste.

Slapen…

Slapen is nooit een probleem geweest. Meestal rolde ik laat mijn bed in, keek nog wat TV en sliep daarna als een os.
Maar in het ziekenhuis lag dat anders. Zeker na de operatie, toen ik niet echt comfortabel liggen kon. De eerste tijd is er nog genoeg medicijn om je doezelend te houden, maar later ben je toch echt klaarwakker. En wat duurt zo’n nacht dan lang.
Donker, met allerlei geluiden. Gekreun en gesnurk van mede-patiënten, die ook niet lekker liggen. Wat een akeligheid. Ik probeerde mijn smartphone. En ja, daar was genoeg op te vinden. Maar net als je dacht in te dommelen op een zacht easy-listening deuntje, kwam er een ander. Met trombonegekraak of een pittig orkest. Overdag lekker en opwekkend, ‘s nachts volkomen uit den boze! En elk uur het nieuws, met kommer en kwel.
Gelukkig had ik ook nog wat “meditatie” muziek op  die smartphone staan. En dat werkte (en werkt nog) uitstekend. Het geluid van stromend water, kabbelend over zand of kiezels, een panfluit of ander zacht geluid. Totaal bijna drie kwartier van dit soort muziek, die ik op eindeloos herhalen zette en op een zwak volume door de oordopjes liet komen. En ja hoor, daar val ik heerlijk op in slaap.

PS:
ik had graag zo’n muziekje laten horen, maar het lukt me niet om een passend bestand te vinden. Maar onder “meditation” is genoeg te vinden op internet. Kijk anders eens bij De Tuinen, waar je soms ook zulke muziek kunt kopen.

 

Slapen

Leo heeft soms moeite met slapen. Hij rolt weliswaar zijn bed in en slaapt vrijwel meteen. Maar midden in de nacht wordt hij wakker en kan dan niet meer inslapen. De laatste tijd overkwam mij dat ook meer en meer. Geen idee waardoor. Je kunt dan natuurlijk een slaappil nemen, maar daar houden wij niet zo van.

Nou las ik ergens dat kersensap je zou helpen lekker te slapen. Dus toen wij op de Rotterdamse Oogstmarkt een kraam met vruchtensappen zagen, kochten we een fles 100% puur kersensap. En ja hoor, Leo en ik sliepen heerlijk op ons dagelijks glaasje kersensap.
Zo’n fles is natuurlijk snel leeg, dus ging ik naar de Natuurwinkel in de buurt. Geen kersensap te koop, wel kersennectar (50/50 sap en water). Even verder zoeken… Maar wat ik vond, geen zuiver kersensap.
Dan zoeken op internet en ja, bij Lekkers met kersen konden we het pure sap bestellen. De volgende dag hadden we onze doos met 12 flessen al in huis. En echt, sindsdien slapen we weer heerlijk! En oh ja, wat me ook opviel: Leo snurkt niet meer zo. Tenminste als hij inslaapt. Later in de nacht weet ik het niet, want dan slaap ik ook als een roosje 😉
 Fles kersensap `100% PUUR`

 

Dutje

Heel vaak, als ik in de wijkbibliotheek kom, zit in de leeshoek een wat slonzige man.  Altijd is hij verdiept in een boek en dat is natuurlijk ook niks bijzonders in de bieb. Maar als ik dan met mijn tijdschriften ook in die leeshoek ga zitten, zie ik dat hij helemaal niet leest. Hij slaapt met zijn mond een beetje open, rustig en onbewust van de omgeving. Gelukkig snurkt hij niet, zodat hij zichzelf ook niet verraadt. En dan komt het moment dat het boek uit zijn handen glijdt. Dat maakt hem wakker. Hij kijkt op zijn horloge en gaat onverstoorbaar verder met lezen. Totdat hij weer langzaamaan in slaapt valt. Uiteindelijk valt zijn boek en dan staat ie een beetje besmuikt op, kijkt eens om zich heen en zet zijn boek terug. Dan is het meestal tegen half vijf en gaat hij waarschijnlijk weer naar huis.

Dat ritueel heb ik al een paar maal gezien en laatst viel het me op dat hij altijd een boek uit de dichts bijzijnde kast nam en ook weer terugzette. Ik durf er een boekenbon om te verwedden dat het steeds hetzelfde boek is. Dat boek is dus maar een excuus. Een smoes om eens lekker een dutje te doen. Misschien hebben meer mensen het ook opgemerkt, maar wat geeft het? Hij doet tenslotte niemand kwaad en is ook niemand tot last. Misschien heeft hij wel een zeer poetslustige vrouw, die hem telkens maant tot “iets doen” en heeft hij deze acceptabele oplossing gevonden.

 

Verdienen

Ik had het al gelezen, maar gedacht dat het een foutje was. Want een salaris van 83,000,000.00 dollar leek me gewoon ondenkbaar. Maar het is wél waar. Mevrouw Angela Ahrendts van Apple verdient zo veel. Natuurlijk krijgt ze niet elke maand bijna 12 miljoen op haar girorekening gestort. Het bedrag bestaat voor een deel uit bedrijfsaandelen en opties. Maar toch.

Nou vraag ik me af, wat zo’n bedrag voor invloed op je leven heeft. Slaapt ze nog wel rustig? Of wordt ze badend in het zweet wakker en vraagt ze haar man “Zeg, zouden ze de komma niet verkeerd hebben gezet?” En dat die man dan bromt: “Meid, maak je geen zorgen. We kunnen de hypotheek toch betalen. Ga slapen!!!”
Staat ze ‘s morgens voor de spiegel en bedenkt ze met schrik dat ze vandaag alweer top moet presteren, maar dat ze eigenlijk liever met vriendinnen zou gaan winkelen?

Daar heeft ze geen tijd voor en zomaar een baaldag zit er bij zo’n baan natuurlijk niet in. Vraagt ze zich dan weleens af, wat de meerwaarde van dat enorme bedrag is?

Zou ik met haar willen ruilen? Nee!! Ze mag dan wel alles kunnen kopen wat haar hartje begeert, maar of dat nou zo gelukkig maakt….

Uitgeteld

Helemaal uitgeteld was ie, na dat bezoek aan Todi. Zijn vrouw had nog energie voor 10, liet hem op het bankje zitten en ging nog even shoppen. Zelfs het uitzicht kon hem niet meer boeien, na een paar minuten dommelde hij weg ….

Slapen

Al eerder schreef ik over het ERGO-onderzoek in onze wijk. Nadat ik bijna alle “normale” onderzoeken gehad had, werd me gevraagd of ik ook wilde meedoen aan een slaaponderzoek.
“Ja hoor, dat wil ik wel” was mijn eerste reactie. Het leek me helemaal niet moeilijk, want slapen doe ik meestal als een roosje. Maar ja, zo simpel was het natuurlijk  niet. Voordat ik in slaap mocht vallen, kwam ‘s-avonds een mevrouw, die me vol plakte met elektroden, sensoren en andere apparaten. Ik had mijn nachthemdje al aan, zoals afgesproken. Maar na bijna anderhalf uur zag ik eruit als een marsmevrouwtje. Leo maakte foto’s. Voor je blog, zei hij nog. Maar daar kwam niets van in. Ik ga normaliter al niet graag op de foto en in zo’n toestand zet ik mezelf zeker niet te kijk.
En toen op de normale tijd (en dat is nogal laat bij ons) naar bed en slapen. Dat ging eigenlijk best wel goed.  En nou maar hopen dat ze met die gegevens iets kunnen doen.

Uitgeteld

Wat kan een mens toch moe worden, hè? Kijk nou deze man, helemaal van de wereld te midden van het rumoer. Vrouwlief is zeker nog even naar iets anders kijken op de Floriade. genoeg te zien. Meer dan voor één dag zeker. Maar morgen is er weer iets anders. Dus ging hij maar even zitten, sloot de ogen en voor ie het wist, was hij in dromenland.