Verrassing

Bloemenpost-001Eerst zag ik alleen maar de bedelbrief op de deurmat liggen. Maar toen ik de huisdeur dicht deed, viel mijn oog opeens op dit.
Sjonge, sjonge, dat is stevige reclame, dacht ik eerst nog.
Maar toen bleek het pakket aan mij persoonlijk gericht. Gauw openmaken, want ik was me een partij nieuwsgierig. Bloemenpost-003
Maar dit verwachtte ik toch echt niet.
Echte rozen, netjes gerangschikt, Chrysal erbij. Super!! Bloemenpost-002

En een heel lief kaartje van een hele goeie vriendin en haar man. Zo lief… en ja, daar springen dan de tranen van in mijn ogen.
Natuurlijk meteen de bloemen in een vaas gezet. Wat een prachtige rozen! Ik ben er nog een beetje beduusd van.
Gauw een what’s appje gestuurd. Nogmaals, lieve vrienden, hardstikke bedankt en een dikke zoen!

Post

Er wordt gezegd dat we helemaal niet meer zoveel post verzenden. Dat klopt ook wel, want er gaat zoveel digitaal. Zelfs de belasting aanslag krijg je via je postbus bij de overheid.
Maar als ik zie hoeveel kaarten in allerlei soorten, vormen en formaten te koop zijn, dan denk ik dat er toch nog wel heel veel post verstuurd wordt. Want dit is slechts in één winkel te koop en dan is het nog maar een deel van het assortiment. In minstens vier winkels in ons winkelcentrumpje kun ook nog eens kaarten kopen. Zelf stuur ik graag kaartjes. Toch niks leukers dan zo’n persoonlijk kaartje op je verjaardag? Alleen stuur ik een zelfgemaakte kaart, dat dan weer wel… 😉

Kerstkaarten schrijven

Dit jaar was ik vroeg met het maken van de kerstkaarten. Al eind oktober had ik een groot deel van de ruim 90 kaarten klaar. Want hoewel we elk jaar tegen elkaar zeggen dat we volgend jaar maar aan de digitale kaarten gaan, komt dat er niet van. Zo’n persoonlijk kaartje is toch veel leuker? Zeker als het zelf gemaakt is. En het is weliswaar nogal wat werk, maar dat doe ik nou juist zo graag. Dus stempel, knip, plak en kleur ik uren achtereen.
Onze adressenlijst staat natuurlijk netjes in de computer en zou dan ook prima kunnen dienen om etiketten mee te maken. Maar dat is me dit jaar niet gelukt. Ik weet dat het kan. Maar omdat ik het zo weinig doe, moet ik elk jaar weer opnieuw uitzoeken hoe het gaat. En dan is gewoon ouderwets schrijven net zo vlug. Samen met manlief een of twee avonden aan tafel en de klus is geklaard. Inmiddels heeft iedereen onze goede wensen ontvangen, dus kan ik wel een foto tonen van hoe onze kaarten er dit jaar uitzagen.

Kaartje

Het gebeurt niet meer zo vaak dat er gewone post komt. Ja, natuurlijk, van die saaie van overheidsinstellingen, banken, verzekeringen of zo, die komen regelmatig in de bus. Maar zo maar een kaartje…?
We waren dan ook heel verbaasd deze kaart op de deurmat te vinden. Uit Kinderdijk… wie was daar dan? En toen bleek dat onze zoon daar een dagje was wezen wandelen en fotograferen. En dacht “Kom, ik stuur pa en ma een kaartje” Leuk toch!!
03-kaartje

Post

Jammer toch dat we steeds minder gewone post versturen. Als er straks alleen nog maar digitaal gepost wordt, verdwijnen de brievenbussen, maar ook de postzegels. Wij versturen nog wel regelmatig een kaartje, maar brieven schrijven we al lang niet meer. Toch had het wel wat, zo’n gezellige envelop, met daar op een mooie postzegel, zoals deze, met een fraaie blauwborst er op.

 

Post is ook het thema van deze week bij Stuureenfoto. Neem een kijkje en doe mee.

 

 

 

Tevreden

Hier werd ik vorige week heel vrolijk van. Een sticker op een brievenbus. Ze hoeven geen reclameblaadjes daar, want “ze hebben alles al”. Tevreden mensen dus en dat willen ze weten ook 😉

Supersnel

Toen ik met Irene in Wenen was, ontdekte zij daar een erg leuke kaart voor Leo’s verjaardag. De tekst was grappig, er zat een muziekje in en zonder twijfel zou de kaart het gewenste effect op Leo hebben.
Samen verkneuterden wij ons al over zijn verbaasde gezicht.Maar wat er met Leo’s verjaardag was, geen kaart van Irene. Dat verbaasde me, want haar kennende zou ze hem zeker tijdig op de post hebben gedaan.
 

Afgelopen maandag kwam er een telefoontje uit Essen. Of het feest geslaagd was en… of Leo zijn kaart had ontvangen. Nee helaas dus.
Irene was zeer teleurgesteld en vertelde dat ze de kaart vorige week dinsdag, de 18e september, al gepost had. In een speciale envelop, aangetekend nog wel, omdat ze er nog iets extra’s bij had gestopt. Ook dinsdag en woensdag kwam er geen envelop uit Essen.
Maar dan toch, woensdagavond na 8 uur, werd de envelop dan uiteindelijk bezorgd.
Essen-Rotterdam, een afstand van 200 kilometer, nog geen 3 uur met de auto. Maar met de post duurt het dus meer dan 8 dagen.
Nou ja…., beter laat dan nooit. Maar het verrassingseffect was wel een beetje weg.

Post

Het is mij een raadsel hoe je geld kunt besparen door meer uit te geven. Want zal toch moeten gebeuren bij het nieuwe postbedrijf POSTNL. Nieuw briefpapier, nieuwe (dure) reclamecampagne, alle 19.000 brievenbussen weer opnieuw in de verf en met een nieuw logo, alle auto’s voorzien van een nieuw logo. En dan nog maar niet te spreken van het glossy blaadje dat laatst in de brievenbus lag.
Moesten al die postbodes hun baan verliezen om dit te kunnen bekostigen?

Ik snap het  niet.

Windhandel

Soms hoor je weleens zeggen dat alles te verkopen is, zelfs gebakken lucht. Als je het maar op de juiste manier verpakt.
Nou, ik weet inmiddels dat je de lucht zelfs niet hoeft te bakken. Want wie dit bedacht heeft, verkoopt alleen simpel verpakte lucht.
Maar het idee is wel geniaal. Een klein doosje kan zo netjes verpakt worden in een grotere (en beter handelbare) doos zonder dat het gewicht van het pakket noemenswaard toeneemt.
Je moet er maar opkomen!

Postbodes

Van economie heb ik geen kaas gegeten. Ik snap niet hoe je het kunt verkopen dat meerdere postbezorgbedrijven veel efficiënter en goedkoper werken. Ik denk dan, meer managers, meer auto’s voor het vervoer, meer kantoren. Dat kost dus meer geld. Eerlijk gezegd, ik maak me er ook niet zo druk om.

Maar een aantal maanden geleden was er nogal wat commotie over de duizenden postbodes, die ontslag werd aangezegd. Zo op het eerste gezicht klopte het verhaal. Door al het e-mailverkeer liep de postmarkt terug. We schrijven tenslotte steeds minder en verzenden het liever via de elektronische weg.

Maar wat ik niet begrijp, is dat er nu weer kaartjes bij de post zitten, waarop je wordt aangespoord postbode te worden. Als er nu al een tekort is, dan heeft het management dus zitten slapen en zeker geen vooruitziende blik gehad.

Wat nou, SURE WE CAN?