Nieuwe woorden

Van-Dale Van Dale wil weten welk nieuw woord het meeste indruk maakte in 2018.
Dit zijn ze allemaal:
balanstrutje, blokkeerfries, bomcycloon, creditboy, drankhangen, hempathie, intimiteitscoördinator, kantlijnsporter, kwispellezen, mangomoment, plogging, practivisme, primarkpremie, rooftijdschrift, selfieshopper, testosterontweet, vliegschaamte en yogasnuiver.
Geen idee wat ze betekenen, maar daar geeft Van Dale natuurlijk ook antwoord op. En je kunt dan ook nog stemmen op jouw favoriete woord.

Sommige betekenissen zijn wel te raden, maar wat een selfieshopper is? (iemand die bij internetwinkels kleding e.d. bestelt om er een selfie in of mee te maken (bv. om daar op de sociale media goed mee voor de dag te komen) waarna hij of zij het product terugstuurt naar de leverancier). Enfin, al die woorden zullen ook wel heel diep zakken in ons collectieve geheugen. Een selfieshopper ben ik niet, wil ik ook niet worden. Dat kan ik dus meteen vergeten.

Muzikaal begin van de week

Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.
Deze week start ik met de Nederlandse groep De Dijk: een man weet niet wat ie mist

Scrabble-woorden

Hier nog maar weer eens een paar niet alledaagse woorden, die toch echt tot het Nederlands behoren en dus gebruikt mogen worden bij het Scrabblen:

candy → snoepgoed, suikergoed

cedi → munteenheid van Ghana

clavis → klep op een blaasinstrument

gehands → (voor de hand) passen

grunten → (van zangers, m.n. van metalbands) grunts ten gehore brengen

heben → bevallige schenkster

veek → aanspoelsel dat bij eb langs de hoogwaterlijn op strand en dijken achterblijft

vroon → viswater dat aan de landsheer behoorde

windboer → exploitant van een of meer windturbines

zanen → room afscheiden, afromen

zonkje → lage grond, inzinking van het terrein

Reclame

Reclame op zich is soms al vervelend genoeg, maar sommige uitingen vind ik ronduit ergerlijk.
Zoals deze advertentie van Brabantia. Goeie producten, daar niet van.
Maar waarom moet de aanprijzing ervoor in het Engels? Naar mijn gevoel ook nog krakkemikkig “Google”-engels. Terwijl de zin ook in prima Nederlands geplaatst had kunnen worden. We hebben tenslotte toch een eigen taal, een eigen identiteit.
Doe dus normaal en hou het bij onze eigen taal.