Nog ééntje

Ze droop van de regen, maar wat werd ik er blij door.

Door de stromende regen kwam ik thuis en zij wachtte aan de pergola. Een laatste restantje zomer.

Helaas, nu is het definitief voorbij, de regen van gisteren heeft haar helemaal doen verleppen en de blaadjes zijn afgevallen.

Nu moet ik het doen met de herfstbloeiers en verkleurende bladeren. Ook mooi!!

Statistieken

  Droge kost om te lezen, statistieken. Hoeveel containers in de Rotterdamse haven gelost en geleden zijn, hoeveel auto’s met welke snelheid over de rijkswegen rijden. Hoeveel….. nou zo gek kun je het niet bedenken, of er is wel een statistiek van te maken.

Al stofzuigend bedacht ik me laatst “hoe vaak heb ik dit al niet gedaan?”. Uit mijn hoofd en al stofzuigend kwam ik er niet uit, dus nam ik bij de koffie de rekenjapanner ter hand en ging aan het staffelen. Ruim 40 jaar samen, zo’n 15 jaar intensief met schoonmaken en huishouden bezig geweest en 25 jaar iets minder fanatiek met stoffer en zuiger in de weer. Het resulteerde in ongeveer 5400 keer stofzuigen. Reken 10 x zuigen voordat de stofzak geleegd moet worden, dan kom je op 540 stofzuigzakken. En dat zijn heel wat kliko’s vol.
Wat leverde al dat gereken me op? Nou, eerlijk gezegd niks opwekkends. Want soms lijkt het alsof ik helemaal nooit stofzuig. Dan dwarrelen de stofvlokken die ik vorige week weghaalde weer opnieuw over de vloer. Wat een ellende, alsof je het allemaal voor Jan Joker doet.
Maar net toen ik er de brui aan wilde geven, kwam echtgenoot thuis. Hij keek rond en zei “Zo, heb je gezogen? Het ziet er weer netjes uit zeg!” Na al die jaren samen, weet hij precies welke gevoelige snaar hij moet raken 😉

Klein verdriet

Na Klein geluk moet natuurlijk ook een blogje over klein verdriet volgen, zoals

– een veter die breekt, net als je toch al ietsjes te laat bent;
– het laatste velletje wc-papier van de rol trekken en geen nieuwe rol bij de hand hebben;
– iets uit je handen laten vallen, waardoor de hele vloer onder de rommel ligt.

Het zijn niet de belangrijkste zaken in het leven, maar ze kunnen je humeur wel goed verpieteren 😉

Huishoudbeurs

Binnenkort start weer de Huishoudbeurs. Wij gaan er niet heen. Maar ik herinner me dat een tante en oom eind jaren 50 een bezoek aan de Femina brachten. Tante stond nou niet bepaald bekend om haar kookkunst, maar wel om haar nogal kwetsbare humeur.

Ze bekeken van alles en kwamen zo ook terecht bij een demonstratie van een keukenmachine.

De handige demonstratrice maakte van het apparaat achtereenvolgens een stofzuiger en een vloerwrijver en zette daarna een blenderglas op het motorgedeelte. Er werd een blikje tomatenpuree, een maggiblokje en wat heet water in gegoten en daarna gemixt. Een handjevol peterselie, wat selderij en het publiek mocht de “soep” proeven. Oom kreeg ook een klein kopje aangereikt en zei dat het heerlijk was. Tante kreeg meteen de pest in. “Je gaat me toch niet vertellen dat je die lawaaisoep van haar lekker vindt, terwijl je mijn eigen getrokken soepie van een mergpijpie niet mot” riep ze met luide stem.

Het duurde nog lang voordat oom de stemming weer enigszins op peil kreeg. Maar naar de Femina wilde hij nooit meer!

Spelletje #1 (wat is dit?)

Als ik een beetje in een dipje zit (gelukkig gebeurt dat niet zo vaak) dan is bezoek aan een Chinese Toko een echte oppepper voor mijn humeur.

Het geurt er exotisch, er klinkt van allerlei geroezemoes en de spullen die ze er hebben… soms weet ik niet eens wat het is.

De meest vreemdsoortige dingen kom je er tegen. Gedroogde paddestoelen, sausjes met vreemde namen, blikken met fruit en groenten die wij niet kennen. Heerlijk.

welk produckt is dit?

Dit keer lag  deze doos in mijn mandje. Zeg nou zelf, van zo’n plaatje word je toch vanzelf vrolijk. Maar wie weet nou wat ik gekocht heb?

Mail je antwoord naar: spelletje@knutzels.nl

Een goed antwoord levert 1 punt op.