Niet te laat

Nauwelijks zijn de kerstkrans, kerstdiner en oliebollen naar binnen gewerkt en verteerd, of er ligt in de winkels alweer ander snoepgoed. Deze kleurige uitstalling zag ik afgelopen zaterdag en ik dacht meteen “die zijn niet te laat!” Want Pasen valt weliswaar vroeg dit jaar, maar is toch pas op 1 en 2 april. Meer dan 10 weken tevoren kun je dus al paaseitjes kopen (en eten!) Ppffft…. zo krijg je natuurlijk nooit de kans om op dieet te gaan… 😉 😉 😉

Logement

In Middelburg ontdekte ik deze deur. Wat een ouderwets woord toch:  “Logement”.
Dat heet nu toch een hotel, Bed & Breakfast of pensionnetje. Maar logement doet me denken aan vroeger tijden. Als mijn moeder er weleens over vertelde, kon ik bijna de geur van doorgekookte kool ruiken, zag ik de was om de kachel staan. Ze had er geen fijne herinneringen aan en ook in de verhalen van Baantjer zijn logementen beslist niet gezellig. Want in de wat oudere boeken van De Cock (met cee-oo-cee-kaa) komen logementen nog vaak voor. Wat vervallen onderkomens, met kale peertjes aan het plafond en smalle kamertjes met goor beddengoed, waar de verschoppelingen uit de maatschappij wonen.
Maar dit was echt allerminst vies en armoedig. Kijk maar, je kan er logeren en lunchen in een romantisch sfeertje. Ach ja, tijden en begrippen zijn aan verandering onderhevig.

Theevogeltje

Dit grappige dingetje kreeg ik van zoon en schoondochter als kerstcadeautje. Zo op het eerste gezicht wist ik niet wat het was. Te klein om als vogelhuis te dienen, of als voederbakje. Maar na enkele ogenblikken snapte ik het. Het is een thee-ei. Je klikt het vogeltje open, doet er thee in en dan hang je het geheel in je theeglas. Het deksel sluit je glas af en na gebruik kan het vogeltje nog even uitlekken op zijn schoteltje. Handig toch?
Ik heb het al een paar keer gebruikt, want niet altijd heeft Leo trek in thee en is een grote pot te veel voor me. En is niet alleen handig, het staat ook leuk op tafel!

Uitbuiken

….Och, och wat heeft een mens altijd toch veel te doen.
En vooral rondom Kerst. Boodschappen halen, eten koken, tafel dekken, bakken, optutten, op visite…

Nou ja zeg…, hou eens op. Nee, zoveel had ik nou ook niet te doen. Zondag alle tijd om rustig wat voor te bereiden en onze traditionele kerstfilm “Scrooge” te bekijken
Gisteren waren we met de hele familie bij schoonzus en zwager. Hadden allemaal een deel van het kerstdiner gemaakt en zaten aan een lange gezellige tafel. Er werd gelachen, gepraat, herinneringen opgehaald. Het rook heerlijk en we voelden ons allemaal geborgen in de knusheid van de familie. Dus nee, geen Kerststress. En vandaag….? We buiken een beetje uit. Doen we het rustig aan. Beetje lezen, muziek luisteren, misschien een wandelingetje. En het blog is gewoon wat later dan normaal 😉

Ottolenghi

Oh, wat heb ik met plezier gekeken naar de uitzending van College Tour met Yotam Ottolenghi.
Zijn recepten spreken me altijd zeer aan, al zijn ze soms nogal ruim voorzien van ingrediënten. Maar daar zeil ik omheen, wissel soms wat om of denk “nou dan maar zonder dit of dat” deze keer.
Waar ik me wel aan houd is dat de gerechten er vooral smaakvol en gezellig uit zien. Ik ben niet van de rolletjes met een strikje van geblancheerde prei. Ik strooi met een beetje rode paprika, groene kruiden of een snufje gele kerrie. Ik gebruik ook rijkelijk kruiden en specerijen. Dat dan weer wel. Misschien voor sommigen te veel, te scherp. Maar voor Leo en de jongens meestal goed weg te happen.
Wie het niet gezien heeft, kan nog hier kijken. En het gaat niet alleen over koken, maar ook over de actuele problemen in de wereld. Niet dat ze opgelost worden, nee natuurlijk niet. Maar het is wel leuk zijn mening daarover te horen.

Kokosbrood

Het schijnt dat kokosbrood alleen in Nederland op brood gegeten wordt. Vroeger had ik het wel in huis, tegenwoordig niet meer. We eten nog maar heel weinig zoetigheid. Maar ik herinner me de smaak nog wel. Ik ben dan ook dol op kokos. Maar dat is niet iedereen. Toch is het wel gek dat kokos zo vaak in voedsel gebruikt wordt en dat dan kokosbrood alleen maar in dit landje populair is. Maar goed, in Harderwijk staat de fabriek waar het sinds 1954 allemaal gemaakt wordt. Verdere fabrikanten zijn er niet meer. En ik denk dat met een omzet van 40 miljoen plakjes per jaar er onder ook een goeie boterham ligt.

Bewaren

Verdwenen…

bron: Google afbeeldingen

Ik kan me herinneren dat zo ergens in mei mijn moeder de aardappelen niet meer lekker vond. Dat waren ze ook niet meer, ze liepen een beetje uit, waren gebutst en de smaak was…. nou ja… Nee, het smaakte niet meer. Verlangend zei mijn moeder dan: “Nog even, dan komen er weer nieuwe aardappeltjes.” En ja, als die bij de groenteman lagen, was het een klein beetje feest. Mijn moeder kookte een grote pan. Veel meer dan we normaal aten. Daarnaast zette ze een schaaltje met roomboter en telkens namen we dan zo’n aardappeltje, haalden dat door de boter en aten het op. ik. Die aardappeltjes werden vaak ook gebakken. Dat was helemaal een traktatie. Kom daar nu eens om. Het hele jaar kunnen we verse aardappels kopen, in soorten en maten, met en zonder schil en al dan niet voorgekookt. Maar die smaak van die nieuwe aardappeltjes, mmm…..
Er zijn trouwens nog wel meer van dat soort gelegenheden. De eerste groene haring, de eerste mosselen en als er weer volop aardbeien waren of kersen. We kunnen het nu elke dag kopen en doen dat ook. De hoge prijs is vaak van ondergeschikt belang. Maar nogmaals, zo lekker als toen, nee….. Gek toch, hoe zou dat nou komen?

Drankje

Er komt regelmatig wat nieuws op de markt. Zo kregen wij deze week reclame voor een nieuw drankje: Fïnley en let dan op die twee puntjes op de i….
Volgens de folder met echt vruchtensap, zonder kunstmatige zoetstoffen en conserveermiddelen.
Tot zover leek het me wel wat. Alleen die idiote reclame-omschrijving: Fïnley heeft de perfecte balans tussen subtiele bubbels en verfijnde smaken, met delicate aroma’s en een uiterst gebalanceerde bitterheid. Daarmee was het speciaal ontwikkeld voor degene met een verfijnd en ontwikkeld smaakpalet.
Hhhhmmm, naar mijn gevoel net iets te veel blabla… Is het lekker of niet…??

Bewaren

Teruggevonden

Ik schreef er al eerder over en het heeft even geduurd, maar nu is het dan toch een feit. Op de Oude Binnenweg, in de winkel met die mooie gevel, is nu De Kaashoeve gevestigd.
Een moderne winkel met een vleugje nostalgie. Met Hollandse kazen op lange planken langs de wanden, waar je kloeke stukken kaas kunt kopen. Met een prachtige vitrine, waar je uit een heleboel heerlijke buitenlandse kazen kunt kiezen. Maar ook terecht kunt voor een lekkere fles wijn, noten, zuidvruchten en allerlei andere delicatessen.
Ik mocht deze week foto’s maken, ook al kocht ik nog niks. Gisteren kwamen we weer langs en toen kon ik het niet laten om wat halen. Leo en ik mochten beiden proeven en ik kocht een stukje Hollandse blauwe geitenkaas. Alsof er een engeltje een walsje op je tong maakt.
Ik denk dat veel Rotterdamse lekkerbekken de weg hiernaar toe wel zullen vinden.
Een adres om te onthouden en zo nu en dan een extra metroritje naar toe te maken!!

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Gratis

Samen met vriendin Carla liep ik afgelopen vrijdag in Rotterdam door de Witte de Withstraat. Vroeger een beetje shabby en hummelige straat, nu een hip stadsgebied. Cafés en restaurantjes rijgen zich aan een en het kan er soms reuze druk zijn met pratende en borrelende bezoekers. Maar de drukte die we nu vanaf de overkant zagen, was toch wel uitzonderlijk. “Het lijkt wel of het daar gratis wordt uitgedeeld”, zeiden we tegen elkaar. En dat was ook zo. De “Frietboutique” opende haar deuren en gaf gratis zakjes friet weg. Wij hadden echter geen zin om aan te sluiten in de lange rij en gingen elders dineren. Dus we weten niet hoe ze smaken…

Bewaren