Over de grens…

over de grens-004De politiek mag dan de grenzen geschrapt hebben, er blijft nog wel degelijk verschil tussen de verschillende landen. Niet alleen verschillen de huizen en straten, maar ook in winkels is er een verschil te merken. Vorige week waren we even bij onze oosterburen en daar mogen wij graag boodschappen doen. En toen viel me op dat er producten in de schappen liggen, die wij hier helemaal niet kunnen kopen. Want stel ik zou “Knödel” willen maken, waar vind ik hier “Knödeldeeg”? In een Duitse winkel zonder meer in verschillende variaties te koop.
over-de-grens-006En in een drogisterij staan alcoholische dranken zoals gin en rum gewoon tegenover de flesjes en potjes met schoonheidsproducten.
Bij het Kruidvat kun je geen “Pleegzuster bloedwijn” kopen,  laat staan andere sterke drank.
Ik vind het wel grappig en het maakt het boodschappen doen elders zo veel leuker!

Fotootje

Door heel Rees staan beelden van mensen in gewone dagelijkse omstandigheden. Soms vallen ze zo weinig op, dat je bijna een gesprek met zo’n stenen iemand aan gaat. Deze groep viel me ook niet op als beeldengroep. Uit de verte leek het net echt. Ik stond dan ook even stil om de man te laten fotograferen. Toen pas viel het kwartje!
Reden om die groep dan meteen ook op de foto te zetten, mét fotograaf. Het beeld moet tenslotte compleet zijn.
Fotootje

Langs de Rijn

Langs-de-RijnZomaar een zonnige zomeravond, langs de Rijn. We waren een dagje weg, naar Duitsland. Zo maar, eventjes er tussen uit. En dan wil ook de inwendige mens wel zo nu en dan verzorgd worden. Het werd een plekje aan de Rheinpromenade in Rees. Lekker eten, biertje erbij en later een ijsje toe. Soms is het leven helemaal zo slecht niet…..!

Wandelen

Even een paar dagen er tussen uit, naar Rothenuffeln in Duitsland. Het waren heerlijke dagen. We konden er prima wandelen, in de buurt waren leuke stadjes en gasten attendeerden ons op het Grosses Torfmoor. Dat is een van de grootste hoogveengebieden in Duitsland en een prachtig stuk natuurschoon, waar we een wandeling maakten.
Wij liepen er tamelijk vroeg en kwamen bijna niemand tegen. In het begin was het nog een beetje mistig en dat deed heel geheimzinnig aan. Geen geluid drong tot ons door en we hoorden dus werkelijk de stilte. Verspreid door het gebied staan uitkijktorens, die prachtige vergezichten geven. Nog kale bomen, maar al wel met uitbottende knoppen, stonden in het natte veengebied. Ongelofelijk hoeveel kleuren bruin en geel je ziet en toen de zon heel even probeerde door te piepen, kregen gras- en rietstengels een zacht gouden gloed. Overal waren kleine meertjes, die zo glad als spiegels waren. Je hoorde de eenden en ganzen in de lucht. Je zag ze eerst weerspiegeld in het water, waarna ze neerstreken op het wateroppervlak, luid kwakend of gakkend.

Taal

Vorige week had Bettie een leuk blog over de onzinnige taal die sommige mensen gebruiken. En ja, als je er op let, kom je heel wat wolligs tegen. Ik erger me ook aan al die dikdoenerij, het praten met meel in de mond en in tien lange zinnen omzeilen van wat met een eenvoudig “ja” of “nee” beantwoord kan worden.
Het gebeurt niet alleen in Nederland, maar over de grens weten ze er ook raad mee. In Duitsland weet ik soms al helemaal niet waar men zich mee bezig houdt en wat ik me bij een bepaald bedrijf moet voorstellen. Wirtschaftsprüfungsgesellschaft?  Geen idee, Steuerberatung, nou ja, raad over belasting, okay! Maar wat mag “intelligente Qualität” zijn? Er blijkt wel geld mee te verdienen. Want deze borden hingen niet aan een miezerig pandje, maar vonden we op luxe gebouwen in Bremen.

Hamburg

Natuurlijk wilden we in Hamburg de haven zien. Hoe heeft zo’n concurrent van Rotterdam het nou georganiseerd? Nou ja, gewoon heel anders natuurlijk. Ligt in Rotterdam de haven steeds verder weg van het centrum, in Hamburg plons je er zowat midden in. Op het eerste gezicht lijkt het wat rommeliger bij de rondvaartboten. Het is niet één bedrijf, maar er zijn meerdere. En de routes zijn ook verschillend. Wij kozen voor een lange tocht met een wat kleiner vaartuig. Daarmee kom  je ook in de Speicherstadt, het oude gedeelte waar grote pakhuizen staan. Die worden nu niet meer gebruikt, maar zijn opgeknapt en verbouwd tot appartementen. En natuurlijk ontkom je niet aan de nieuwe ElbPhilharmonie. Een imposant en heel kostbaar gebouw, dat bijna klaar is en naar verluid een heel mooie akoestiek zal hebben.
Wat wij heel leuk vonden, was dat je zo dicht langs die grote schepen voer. Je kon ze bijna aanraken.
De volgende dag wandelden we in de Speicherstadt. De sfeer lijkt wel een beetje op Rotterdam.

 

Snuffelwinkel

Het zoeken naar leuke dingen om te doen in een vreemde stad, is een groot deel van onze voorpret. Je kunt natuurlijk gewoon alle toeristische evenementen afgaan, maar dat wordt toch al gauw een beetje te veel gesneden koek.
Leo had ergens gelezen dat in Hamburg een winkeltje bestond dat beslist het kleinste in zijn soort was en toch een enorme sortering had. In de wijk Ottensen, die op zich zelf al leuk is, vonden we inderdaad Hamburg kleinstes Kaufhaus. Het is niet groter dan een 4-kamer woning, maar staat propvol met allerhande kringloopspullen. Ondanks de krapte is alles goed gesorteerd en geprijsd en bij het rondkijken  ontdek je steeds iets anders. Meneer en mevrouw Behrmann kopen en verkopen hun spullen al sinds 1978. Wie van kringloop en bric-à-brac houdt, moet dus beslist eens naar de Bahrenfelderstrasse 207 in Hamburg.

 

Acrobaten?

Een groepje mannen en vrouwen op een terras aan de haven in Hamburg voerde een nogal ongewoon gesprek in het Engels. Ze spraken over benen, handen, knieën. Ik kon er niets aan doen, maar het prikkelde mijn nieuwsgierigheid. Waar ging ging dit over? Duidelijk omkijken vind ik dan weer een beetje gênant. Maar toen hoorde ik dat ze iemand vroegen een foto te maken met hun laptop, stond ik ook op en hield mijn camera paraat.

En wat was het nou? Het bleek een zakenuitje te zijn, waarbij allerlei opdrachten uitgevoerd moesten worden. Een soort van teambuilding, zal ik maar zeggen. Ik kreeg het visitekaartje van één van hen, zodat ik vandaag een link van mijn blog aan hen kan sturen, als herinnering aan een zonnige dag in Hamburg.

Infineon-1

A couple of men and women on a terrace near Hamburg’s harbour. Having a quite unusual conversation in English.  I heard them talking about legs, hands, knees. I could not help it, but it triggered my curiousity. What would this mean? Bluntly turning my head and look would be a bit embarrassing. But then I heard them ask someone to make a photograph with their laptop. Then I also stood up, keeping my camera by hand.

What was it all about? They were having a bussinesstrip and had to fulfill all sorts of tasks. A kind of teambuilding I presume. One of them gave me his businesscard. Today I will send him a link of this blog so he and his fellow collegues will have another memory of a nice and sunny day in Hamburg.

Bewaren

Vakantie

In Bremen bezochten we ook de Böttcherstrasse. Van oudsher een verbinding tussen de Elbe en de binnenstad, maar na het verplaatsen van de haven in verval geraakt. Daar bracht koffiebrander Ludwig Roselius (van de koffie HAG) verandering in. Hij liet de straat opnieuw in expressionistische stijl bouwen, compleet met een poort waarop een opzichtig, gouden reliëf prijkt. De straat herbergt nu luxe winkels en er is een carillon van Meissner porcelein te bewonderen. Wij waren er toevallig precies om 3 uur en konden toen ook de verschillende afbeeldingen zien die tijdens het klokkenspel te voorschijn kwamen.

 

We maakten ook nog een rondvaart door de havens. De echte haven vind je in Bremerhafen, zo’n 60 kilometers verderop. Wij vonden het hier nogal stil en rustig. Maar ja, het is natuurlijk ook geen Rotterdam 😉 .